Hellhole (2022)

En dan opeens staat erop Netflix zonder enige promotie de nieuwste film van regisseur Bartosz M. Kowalski (Nobody Sleeps in the Woods Tonight (2020) En ditmaal is het een compleet ander soort film! Een film die in eerste instantie het gevoel gaf dat je het al eens eerder hebt gezien, sommige dingen waren vanzelfsprekend maar wel intrigerend! Maar wonderbaarlijk genoeg had het veel meer te bieden. Ostatnia wieczerza vertaalt zich in "Laatste Avondmaal" en was een beter titel dan het Engelse "Hellhole"!

In 1957 probeert een priester in een kerk in Neder-Silezië een baby te vermoorden. Dertig jaar later gaat een priester, pater Marek, naar een oud geïsoleerd klooster en 'sanatorium' Pater Marek is de nieuwe exorcist en uiteraard heeft de faciliteit geen elektriciteit of een telefoon. De film opent met scènes die ons nieuwsgierig maken naar een aantal zaken want niets en niemand is wat het lijkt!

Doordat het zich afspeelt tussen de mysterieuze, oude kloostermuren, met alleen kaarsverlichting en vol verdachte monniken, oude, duistere rituelen en angstaanjagende uitdrijvingen/exorcisme, weet het toch griezelig en spannend te blijven. Wel verloopt het verhaal regelmatig precies zoals je denk dat het is of gaat. Echter dit is ook met opzet want hierdoor slaagde men erin om in de laatste akte een opvallende twist te geven aan het verhaal. Wow toch wel een gewaagd open einde

De SFX zijn zowel digitaal als praktische effecten en die waren uitstekend. Het acteerwerk is goed en de regie ook. De kracht van het verhaal ligt in het onheilspellende karakter en de schokkende wending op het einde. Ja dit was wederom een zeer goede horror van regisseur Bartosz M. Kowalski, die is opgebouwd met geweldige cinematografie en sfeer van angst, in plaats van gore of jump-scares.

Hier ook al paar keer getwijfeld om hem op te zetten, liet hem telkens passeren, terwijl ik wel vh genre hou en helemaal geen probleem heb met Poolse films/series, zijn er toch al wat op Netflix gekomen en toch al wat gezien, dat me best beviel. Ik vind die Slavische landen en talen wel iets hebben, ik hoor het taaltje wel graag.

Deze juist gezien en ik vond hem gewoon lekker gaan, lekker sfeertje, de typische exorcisme elementen en oké niks vernieuwends, maar daarom is een film toch niet meteen minderwaardig. Het is gewoon een goeie in dit horror subgenre. De sfeer zat onmiddellijk goed en oké eerste halfuur moet het allemaal nog wat echt op gang komen, maar zelfs dan, verveelde ik me niet, daarna gingen we volop de exorcisme toer op, zoals het hoort en keek ie lekker weg. Ook ik vond het einde toch klein dompertje. Gewoon een mooie 7/10.

Bartosz M. Kowalski, de regisseur van het tweeluik Nobody Sleeps in the Woods Tonight, stelt met dit exorcisme filmpje toch wel teleur. Het verhaal wordt langzaam naar een verrassende climax opgebouwd en heeft een aparte sfeerschepping door het nare klooster met al zijn donkere gangen. Toch werkt het niet omdat het verhaal enerzijds niet echt weet te boeien en anderzijds ontbreekt er de nodige spanning. De slotscène weet wel uit te pakken, maar komt eerder lachwekkend over. 4/10

Lekker naargeestig horrorwerkje uit Polen, goed gemaakt en fraai in beeld gebracht. De plot ontvouwt zich vrij traag, maar de grimmige sfeer en de bizarre gebeurtenissen zorgen ervoor dat de aandacht er goed bij blijft. Eén en ander werkt toe naar een memorabele climax.

De Poolse regisseur Bartosz M. Kowalski kende ik van de middelmatige slasher W Lesie Dzis Nie Zasnie Nikt (2020). Geen bijzonder originele film waarin Kowalski gretig plukt uit de vele Amerikaanse voorgangers in het slashergenre. Toch bezit de film een bepaalde eigenzinnigheid die nieuwsgierig maakt naar ander werk van de regisseur. Hellhole is zijn meest recente werk en die film is in ieder geval verrassender dan zijn eerdere film.

In beginsel lijkt Hellhole de zoveelste standaard exorcisme film te gaan worden. Zo’n film die best leuk is maar die geen andere elementen biedt dan die de talrijke andere films bieden die zich met het thema exorcisme bezighouden. Tot op zekere hoogte is Hellhole vrij conventioneel, maar Kowalski tilt de film met een duistere setting, kille personages en een link met het misdaadgenre wel boven de standaard uit.

De sfeer is heerlijk duister. Het afgelegen klooster waarin een ascetische monniksorde huist, speelt daarin een belangrijke rol. De Middeleeuws aandoende setting wordt bij Kowalski een sinister oord dat op elk moment een gevoel van onbehagen en dreiging uitstraalt. Door de locatie te verlichten met kaarslicht en schemerig te houden en gebruik te maken van de schaduwwerking die zo ontstaat, bekruipt de kijker het gevoel dat uit elk donker hoekje het kwaad tevoorschijn kan springen.

In deze fantastische atmosfeer ontspint zich dan een vrij conventioneel verhaal dat enig opzien baart door het hoofdpersonage een politie-inspecteur te laten zijn die in de orde infiltreert om een aantal verdwijningen te onderzoeken. De film zwalkt aangenaam heen en weer tussen aards speurwerk en occulte praktijken en eindigt met een indrukwekkende apotheose die audiovisueel zeer sfeervol is getoonzet.

Best oké dus.

Ah eindelijk weer eens een reli-/exorcisme-film zónder de standaard exorcisme-elementjes. Nou ja, een enkele dan, eventjes, maar dat is slechts een middeltje van de “satanisten”, een lokkertje voor de Uitverkorene.

Leuk gedaan hoe gespeeld wordt met je verwachting van wat er precies aan de hand is. Het klooster-sfeertje mag er ook zijn. Het is niet hoogstaand, maar bevreemdend genoeg om erin meegenomen te worden. Weinig personages, geen ellenlange aanleiding, geen zijplotjes; alles staat in teken van wat Marek meemaakt.

Het einde maakt het echt af. Niet zozeer de gedaante, maar het omdraaien naar de nieuwe werkelijkheid, mooi uitgebeeld door de omdraaiende camera. Simpel uitgevoerd maar érg doeltreffend. Altijd leuk die onconventionele horrorfilmpjes die het anders aanpakken.

Poolse regisseur Bartosz M. Kowalski heeft al enige tijd ervaring opgedaan binnen de pure entertainmentindustrie van filmmakerij, maar leek ondertussen een echt serieuze horrorfilm te willen maken. Dat is hem goed recht, hij heeft er tenslotte best de kwaliteiten voor en dat komt duidelijk naar voren in deze traag opgebouwde, maar sfeervolle horrorthriller. Hellhole werd opgenomen in het Cisterciënzenklooster van Leubus, een geweldig onheilspellende locatie waar ook optimaal gebruik van wordt gemaakt. De donkere cinematografie en gedetailleerde indruk zijn heerlijk verzorgd. Het acteerwerk was ik echter minder over te spreken. Met name de iets te karikaturaal aangezette typetjes vullen het beeld niet erg interessant op. Daarnaast heeft Kowalski ook moeite met zijn eigen tempo, die de neiging heeft om na een relatief grootste scene compleet stil te vallen. Hellhole is daardoor niet ontdaan van saaie momenten, maar geeft er ook een hoop mooie beelden voor terug. Polen is zich langzaam aan het ontwikkelen binnen de horrorindustrie en dit vormt daaraan absoluut een waardige bijdrage.

Een film die me kon bekoren omdat hij niet de geijkte paden van Hollywood volgt. Alleen had ik dat niet zo snel door. Wat een geweldige setting in de eerste plaats. Het begint al met de filmposter die erg intrigerend is. Donker, duister, grimmig ... het oude klooster is een pareltje voor een horrorfilm. Neem daarbij wat maffe fanatieke monniken en het feest kan beginnen.

De rol van de jongeman is in het begin moeilijk te plaatsen, maar dat wordt wel snel duidelijk. Degelijk acteerwerk ook wel. Je zit meteen in de juiste sinistere sfeer. Het weinig appetijtelijke stoofvlees alleen al deed me de rillingen krijgen.

Er is al heel wat gezegd over het einde van de film. Wel ja, geen Hollywoodiaanse held hier. Ik was dan ook bijzonder opgelucht en opgetogen dat het niet die kant uitviel. In de plaats krijg je een demon, maar de shots van de omgekeerde wereld en de frozen monks, erg knap in beeld gebracht, wel ja, genieten toch wel. Sterk!

De duivel waart rond in een mannenklooster. 'Ostatnia Wieczerza' (2022) schetst een beklemmend sfeertje rond de neerdaling van novice Marek (Piotr Zurawski) in een hypermasculiene omgeving vol bizarre rituelen, vrouwenhaat en religieuze dogma's. Het absolute hoogtepunt is het naargeestige klooster zelf. Achter elk hoekje of nisje voel je een duistere aanwezigheid, steeds net buiten bereik van Marek's eigen waarneming. Is hij zelf door aan het draaien? Of spelen de andere broeders een macaber spel met hem? 'Ostatnia Wieczerza' (2022) maakt die sluimerende dreiging tastbaar met uitmuntende cinematografie en een puike sfeerschepping. Helaas blijven plot en karakterpsychologie wel wat oppervlakkig in een statische vertelling die weinig ruimte laat voor menselijke warmte. De bizarre koortsdroom aan het einde zal ook niet bij iedereen in de smaak vallen.