Lord of Misrule (2023)

"All is as was"

De autobiografie van Christopher Lee draag als bijtitel; "Lord of Misrule" een verwijzing naar een bekende film waar de beroemde acteur de hoofdrol in speelde. Het zal dan ook geen al te grote verrassing zijn dat deze film een eerbetoon aan dit ‘folk-horror’ subgenre is, er is veel verwantschap met die ‘The Wicker Man’. En ook al is de regisseur William Brent Bell, Amerikaans, dit is een op-en-top Britse film!

Deze Heer van het Misbestuur was een persoon die ergens rond de kerstperiode door het lot werd aangesteld om de leiding te geven over het Festival van dwaze (middeleeuws synoniem voor nederig) Alhoewel het een kerstgewoonte is die stamt uit de late middeleeuwen en vroege Tudor-periode, lijken veel van de gebruiken meer op het (hedendaags) carnaval.

Enfin maar nu de film...Die verbindt deze folklore aan de geschiedenis van een oogst-festival in het pittoreske plattelandsdorpje Berrow. Het hoogtepunt van het plaatselijk oogstfeest is als een man met een narrenmasker, genaamd de 'Lord of Misrule', de geitachtige figuur Galagog verjaagt. De onlangs geïnstalleerde dominee Rebecca Holland accepteert de heidense feestvreugde van de lokale bevolking maar heeft ook zo haar bedenkingen. Dan, op een bepaald moment tijdens de festiviteiten, verdwijnt Rebecca’s jonge dochter Grace.

Daarmee begint de film als moordmysterie waar uiteraard ‘sinistere geheimen onder een idyllisch oppervlak’ opduiken. De film is meer ouderwets (Brits) griezelig en sfeervol, dan volumeknop hard- eng, en redelijk gedetailleerd over deze heidense tradities. Zelfs met de muziek en de dorpsbewoners zingen ook een verontrustend chant-lied. De score voegt veel toe aan de film. Het script weet op effectieve manier de spanning, waar het heidendom en de Christelijke religie tegenover elkaar komen te staan, te laten zien.

Oké het zijn bekende elementen uit folk-horror, wat het misschien niet direct de origineelste maakt Het voelt zeer vertrouwd aan! Echter denk ook dat regisseur William Brent Bell juist die heidense bekendheid koesterde en had duidelijk wel zijn huiswerk gedaan op het gebied van de Britse folklore. Voeg hierbij de herfstachtige cinematografie en een cast die op uitstekend niveau presteert; Tuppence Middleton schittert als Rachel Holland en vindt in Ralph Ineson als Jocelyn Abney haar tegenstander. ja dit was een uitstekende folk-horrorfilm waar de liefde van afspatte!

Lord of Misrule oogt als een frustratiekreet vanuit regisseur William Brent Bell om iets anders te bereiden dan de gebruikelijke horrorrecepten. Dat lukt hem aardig, maar komt uiteindelijk toch op de proppen met een film die een hoop dode momenten kent. De aanloop is op deze manier relatief onheilspellend, maar de opvolgende zoektocht van de ouders volstrekt charismaloos. Het duurt helemaal tot aan het laatste halfuur voordat er weer iets noemenswaardigs gebeurt en dit heeft dan vooral te maken met het redelijk grafische bloedvergieten. De ervaring van Bell in de regiestoel levert verder mooie plaatjes op, maar ontdaan van treffende sfeer. Hierdoor roept deze horrorfilm nooit een gevoel van angst, dreiging of onvoorspelbaarheid op en biedt het enkel kundig opgezette beeldvoering en wat freaky personages. Pluspunten voor het uitstekende acteerwerk van Ralph Ineson, die eigenlijk nooit teleurstelt.