Ernest et Célestine: Le Voyage en Charabie (2022)

Ik moest even wennen aan de stijl en het verhaal dat net even anders is. Het is net wat strakker en donkerder geanimeerd dan de eerste film. Iets minder pasteltinten, maar toch mooi geanimeerd.

Toen ik eenmaal goed in de film zat vond ik het weer erg leuk.

Brabbelland ziet er erg mooi uit met veel bergen en vervoer met kabelbanen. De ordediensten zien er grappig uit, zoals ook de advocaten met hun speciale outfits.

Er zit ook best een leuk verhaal achter, waarbij de bewoners van Brabbelland nog maar 1 noot mogen gebruiken bij het muziek maken.

Een mooi avontuur, voor jong en oud. Echte feelgood animatie.

De eerste film vond ik net iets beter, maar deze krijgt van mij een ruime 3,5*

Alweer een nieuw deel en vond het wel weer mooi gemaakt. Nog eens een hand getekende animatiefilm en het heeft toch wel wat extra. Het verhaal was goed en de muziek was ook aanstekelijk.

Het was tien jaar lang wachten op een vervolg en het is er toch van gekomen.

De viool van Ernest is stuk en hij en zijn onafscheidelijke buddy Célestine gaan naar zijn geboorteland 'Charabie' of Brabbelland in het Nederlands, om het te laten herstellen door Octavius, een instrumentenmaker. Charabie is een autoritaire Oostblok-achtige staat waar muziek spelen verboden is. Zelfs de vogeltjes moeten zich aan die wet houden. Waarom? Omdat het zo is en niet anders. Verzet komt er in de vorm van de mysterieuze Mifasol. Een tekenfilm die kinderen wil uitleggen hoe onprettig het is om in een land zonder vrijheden te leven dus.

Het is alweer leuk getekend en geanimeerd, onschuldig en lief. Voor mij persoonlijk was het ontstaan van de vriendschap uit de eerste film eveneens ietsje beter (4,5*) maar dit is hoe dan ook een fijne comeback van Brammert en Tissie die hier samen op avontuur gaan. Doet me nog het meest denken aan die Paddington films.