Spoonful of Sugar (2022)

Een babysitter met veel mentale bagage en daarvoor een kleine dosis LSD gebruikt. Een jongetje in een astronautenkostuum dat ze gaat verzorgen, wat niet praat en lijdt aan veel allergieën maar ondertussen konijntje begraaft. Zijn moeder, een succesvol schrijfster, die te overbezorgd lijkt maar eveneens te druk met haar nieuwste boek. En waarom brengt Johnny's shirtloze vader, naast het hoofd van babysitters op hol, ook zijn dagen door met werken aan een timmerproject?

Sympathie en vertrouwen wie is wat... verschuiven regelmatig en het is niet zo'n eenvoudig verhaal als het op het eerste gezicht misschien lijkt. Enfin je zal moeten wachten tot het derde bedrijf voor je weet hoe het allemaal zit...De titel verwijst naar de druppeltjes die Millicent toedient. Het nummer "A Spoonful of Sugar" uit de film Mary Poppins is geïnspireerd door slogan voor het poliovaccin; A Spoonful of Sugar (Helps the Medicine Go Down)

Maar de film doet er nooit iets echt bijzonders mee. Regisseur Mercedes Bryce Morgan is terughoudend, in hoe trippy ze haar film laat worden (misschien soms een beetje te ingetogen ) Ook houdt ze de zaken bij de grond, zelfs als het escaleert in geweld en horror. Was dit een horrorfilm? Daar zal discussie over kunnen ontstaan! Er zijn geen jump scares of paranormaals. Ook geen niet te stoppen moordenaar of creature. Ik zou dus zeggen dat dit meer neigt naar de psychologische thriller.

Er zijn maar weinig personages (Budgettaire reden vermoedelijk?) en alle personages zijn niet direct sympathiek Echter er was iets aan Morgan Saylor dat ik echt leuk vond. Ze kwam natuurlijk over en ik moest een beetje denken aan Angela Bettis (May, 12 Hour Shift) iets van de energie en kracht in haar uitvoering. Het is een goed geschoten en goed gemonteerde film en ook de speelduur van 94 minuten is een pluspunt voor deze film. kortom een uitermate goede griezelige psychedelische thriller.