A Creature Was Stirring (2023)

Een vreemd verhaal met een matige cast. De praktische effecten scoren dan wel weer een voldoende, maar voor de rest niet het bekijken waard.

2,0 *

Yup met zijn felle donkerrode en groene neon-kleuren, is de kerstsfeer vanaf het vroegste moment al voelbaar. Ook is er vanaf de openingsscènes al iets vreemds aan de hand; Faith (Chrissy Metz), een verpleegster en alleenstaande moeder doet temperatuurmetingen bij haar striptekenende twintigerdochter Charm (Annalise Basso) en er is een laboratorium in het huis. Liz (Scout Taylor-Compton) en haar broer Kory (Connor Paolo) breken in en beweren beschutting te zoeken tegen de woedende sneeuwstorm. Dit alles draagt ​​bij aan het gevoel dat niet alles klopt! Duidelijk wordt ook, dat deze film niet op safe speelt, het is niet de zoveelste kerst-slasher of huisinvasie-film!

In deze film lukt niet alles even goed, er is een zekere mate van onsamenhangendheid en rommeligheid maar ik zie veel liever één film die het probeert met pure durf dan dat men op veilig speelt! De titel kan je ook vrij letterlijk nemen. Er is een wezen en het is (samen met alle andere effecten) ook nog uitgevoerd met uitstekende praktische effecten. Tjonge wat een heerlijk wezen is het! Simpel gezegd: het monster ziet er echt stekelige cool uit. Er is zelfs één transformatiescène halverwege die een van de beste is die ik in een tijdje heb gezien.

Het is niet zo slecht dat dit een Turkey-score bezit , maar het had veel beter moeten zijn dan het is. Wat je deze film absoluut niet kunt verwijten is dat het niet probeert, en ik bekijk liever vijftig van dit soort rare kleine kerstfilms met ambitie dan het standaard horrorvoer! Misschien in waardering een half puntje teveel maar een kersthorrorfilm die iets anders probeert, mag beloont worden!

Na zijn vermakelijke horrordebuut probeert regisseur Damien LeVeck zijn geluk uit op het vlak van kersthorror. Het levert uiteindelijk A Creature Was Stirring op, een film die met het weinig verrassende concept zo lang mogelijk mysterieus wil zijn. Ik bestempel eerdergenoemde gerust als absolute tijdsverspilling. Scout Taylor-Compton en Connor Paolo slagen erin hun rol nog enige flair mee te geven, want Annalise Basso en Chrissy Metz bakken er op z'n zachts uitgedrukt geen ene moer van. Het levert een wisselwerking op tussen vier personages waarvan de minst uitgewerkte rollen de meeste aandacht krijgen. Een werkelijk oersaaie ontluiking wordt ingezet waarbij het eerste uur zowat volledig bestaat uit dramataferelen met links en rechts een korte horroruitspatting. Het tempo wordt verhoogd in het laatste halfuur, waarbij het monster eindelijk om de hoek komt kijken. Veel spannender wordt het niet, maar de praktische effecten maken op z'n minst een enthousiaste en betrokken indruk. De achtergrond wordt verder met de meest opmerkelijke kleuren versierd (waar ik normaal gesproken als visuele liefhebber een fanaat van ben), maar de uiteindelijke belichting is dusdanig donker dat het schouwspel amper interessant te noemen is. De camera draait energiek met de sfeerbeelden mee, maar eenmaal de geforceerde plottwist wordt ingezet kan de film niet op een hoger cijfer dan een ruim onvoldoende vanuit mijn kant rekenen.

Niet zo goed.

De film probeert vooral heel erg goed te zijn. Kleuren zijn doelbewust erg levendig en contrasterend, script is wat verwarrend, maar uiteindelijk komt het toch tot een duidelijke conclusie en er wordt getracht enige thematiek te verwerken in de film.

En eigenlijk mislukt alles een klein beetje, behalve het kleurgebruik. Prachtige film om te zien, met de mooie contrasterende blauwe en rode kleuren door de gehele 90 minuten. Maar zo intelligent blijkt het verhaal of script niet te zijn. Er zitten ook meerdere momenten in de film dat ik achter m´n oren krabte, niet helemaal logisch. Maar toch qua mysterie en creepy vibes wel aardig goed, in ieder geval tot de conclusie.

Acteerwerk is vrij matig, ondanks dat we gezien hebben dat Paolo en Metz in hun respectievelijke series toch aardig kunnen acteren. Potentie is er dus wel, maar het resultaat is er alsnog niet.

Film deed me een klein beetje denken aan I trapped the Devil, alleen dan wat pretentieuzer en (daardoor) minder effectief.

Niet de moeite waard om te kijken, behalve als je graag van blauwe kleuren houdt. Maar alsnog zou ik je dan I trapped the devil aanraden, die film is vele malen bezwerender (en mooier) dan deze,