Puinhoop (2022)

Vanaf 27 oktober 2022 in de bioscoop (Cinema Delicatessen)

Ik heb de trailer afgezet, te pijnlijk om te zien dit.

Ik vind dat je mensen die zo ver heen zijn in bescherming moet nemen en niet moet filmen.

Ik vind het gewoon zielig. Dan kan het nog zo'n waardig portret zijn van de moeder, ik vind dit te privé.

Prachtige docu! En je moet hele docu zien want dan begrijp je verhaal en draait een eerste mening op basis van de trailer zeker bij!

Allard Detiger legde de uiterst complexe relatie met zijn inmiddels bejaarde moeder vast in deze merkwaardige documentaire die zich voltrekt gedurende een periode van 10 jaar. Omdat zijn oudere broer op zijn 20e in de VS woont krijgt Allard heel wat op zijn bordje wanneer de politie contact met hem opneemt omdat buren grote zorgen hebben uitgesproken over het gedrag van zijn moeder en de leefbaarheid in haar woning. Allard suggereert op enig moment dat zijn moeder een narcist is met borderline. Ze werkt iedereen in het harnas met het geklaag over haar gezondheid, en het gebrek aan (tijdige) zorg. Tja, een lastig mens is het zeker, maar getuige de bizarre intermezzo’s in een zwembad is Allard vooral bezig zichzelf af te schilderen als slachtoffer. Die boodschap was zeker overtuigender geweest als hij deze documentaire in handen van een buitenstaander had gegeven. Deze documentaire lijkt eerder een signaal dat hij net zo narcistisch is als zijn moeder.

Prachtige docu!

Het schuurt aan alle kanten...

Zo rauw, zo pijnlijk, zo confronterend.

Zo privé, zo dichtbij, zo persoonlijk.

Zo echt, zo eerlijk, zo kwetsbaar.

Zo desastreus, zo vernietigend, zo uitzichtloos.

Ik had het niet willen zien, ik had het niet willen missen.

Een problematische familierelatie, vanwege een egocentrische en manipulatieve moeder met borderline. In zekere zin zijn dergelijke reconstructies altijd wel redelijk interessant, maar het voegt voor mij ook weer niet zo heel veel toe. En het is af en toe wel iets te intiem.