Les Volets Verts (2022)

Verfilming van een boek van Simenon en heel wat anders dan wat de man aan Maigret en co-materiaal maakte als voer voor vele cineasten, mogelijks ook van Jacques Becker, papa van regisseur Jean Becker die instond voor deze "Les Volets Verts".

Eigenlijk een psychologische film, zegge een karakterstudie van een beroemd acteur op zijn retour.

Een hoogvlieger is de film niet maar het blijft luchtig doorheen het drama dat zich voltrekt en is het, hoe dan ook ,genieten van die oude vetzak, die Gérard Depardieu is geworden, met zijn filmvrienden Fanny Ardant en Benoît Poelvoorde, niet voor het eerst met hem in een film, de van tijd grappige tot gevatte dialogen, de oneliners ook en ook af en toe van wat warmte en emotie die er van uitstraalt.

Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Gérard Depardieu ziet er uit alsof hij elk moment om kan vallen.

Een mooie gedragen rol. Vermoedelijk een rol die dicht bij hemzelf ligt.

Hij speelt hier een melancholische alcoholist op leeftijd die nog steeds als acteur op de planken staat en in films acteert, maar waarbij het nu fysiek en mentaal begint te haperen.

Zijn relaties met de mensen om hem heen verlopen nog wel eens moeizaam. Vanwege zijn zachtaardigheid en gemoedelijkheid is hij toch makkelijk gezelschap, maar hij heeft zo zijn mood swings. Echt een makkelijke man is het niet, en dat is hij ook niet voor zichzelf met zijn overmatig drinken.

Sfeervol en vrij luchtig, maar behoort niet tot het beste werk van Jean Becker.

Een kleine inkijk op het leven van de beroemde acteur Jules Maugin. Zijn populariteit is omgekeerd evenredig met zijn tactheid en vriendelijkheid. Veelal loopt hij rond als een opvliegende brompot. Zijn oude liefde wijst hem af en voorts kabbelt zijn leven dat gedrenkt is in alcohol maar verder.

Hij ontmoet echter de innemende Alie en haar dochtertje Baba. Schuilt daar toch ergens een blanke pit onder dat harde pantser?

De film kenmerkt zich door prima acteerwerk. Hoewel niet de meest memorabele rol van Depardieu, hij voelt zich wel in zijn sas. Fijne dialogen ook en een mooie afwisseling tussen toneeloptredens en leven naast het podium. Beetje eenvoudig allemaal voorgesteld - denk bvb aan die taxiritten - maar best onderhoudend.