Estación Catorce (2021)

Een sterk eerste gedeelte van de film, maar waarbij ik na een uurtje het wel gezien had. Gelukkig was het twintig minuten later ook voorbij (83 minuten om precies te zijn). Ik bedoel dit niet oneerbiedig, want al bij al zeker genoten van de film, maar de verwachtingen werden na een prima start niet langer ingelost.

Het mist de film aan een duidelijk doel. Geen idee waar de regisseur heen wou met haar verhaal. Zij hoeft daarom nog niet verklarend te werken over het wie en waarom, maar nu zat er te weinig lijn in. Mogelijks werd de beginscène gebruikt om de context en setting wat te kaderen en werd vervolgens de focus verlegd naar een soort van coming of age verhaal van de kleine Luis.

Verder een leuk decor van een afgesneden arme pueblo waar weinig toekomst te rapen valt. Leven en overleven. De criminaliteit van één of andere bende wordt als voordeel gebruikt om zelf ook dat beetje extra vergaren.

Film met thema's die we al vaker gezien hebben. Bij vlagen heel goed gedaan, maar soms benadrukt de regisseur bepaalde punten te veel, terwijl de film beter is als het wat subtieler is. Sterk begin met een overval van een bende en nota bene een alarm is een school en de kinderen die wegens het gevaar weggestuurd worden. Ook later hier en daar een schitterende scene, De spelende kinderen op het terrein waar misdaden plaatsvonden bijvoorbeeld. De film gaat over een kind in een oorlog, in dit geval tussen drugsbendes en tevens een film over een jongen die ontdekt dat zijn ideaalbeeld van zijn vader niet klopt. Tegenover de mooie scenes staat bijvoorbeeld de vader die het hondje doodschopt en daarmee van een onzekere nietsnut bijna verandert in een psychopaat, wat de film een stuk minder interessant maakt. Ook een scene waarin de kinderen het gedrag bij een spoorwegovergang van volwassenen spiegelen is te nadrukkelijk. Al met al: best goed maar met wat vlekjes.

De film begint ijzersterk. Schoolkinderen moeten naar huis, want er dreigt gevaar. Eenmaal thuis barricaderen zijn ouders hun armoedige huis, terwijl de kijker via de geluidsband het gewelddadige rumoer van geweld en schoten hoort.

Het blijkt het begin van een mooie, kleine film die op haast documentaire wijze het leven toont van een gezin in een armoedig dorp, waarin de moeder zwoegt in het huishouden en de vader de eindjes aan elkaar knoopt in de mijnbouw en met kruimeldiefstal. Voor Luis is zijn vader zijn grote voorbeeld, maar allengs valt de mantel van onschuld van hem af.