Love and Leashes (2022)

Het wat late koreaanse antwoord op Fifty Shades Of Grey. Gezien de preutsheid van de cultuur en de nationale filmindustrie in het bijzonder was ik wel benieuwd hoe men een onderwerp als BDSM zou behandelen. Het resultaat, hoewel niet heel bijzonder en een beetje vlees noch vis, heeft echter wel enige charme. De twee leuke hoofdrolspelers zijn ontwapenend en de film kent een redelijk sterke opbouw. Helaas gaat de boel dan wel een beetje onderuit richting het einde, met enkele dubieuze plotontwikkelingen. Voor een film zonder bloot, seks of zelfs maar zoenen is Love And Leashes echter verrassend erotisch. In ieder geval meer dan Fifty Shades Of Grey...

Liefde op kantoor.

Leuk als tegengas op het dagelijkse nieuws, waarin nogal eens wordt vergeten dat een belangrijk percentage van alle relaties ontstaat op de werkvloer - of een andere situatie waarin er bij voorbaat al een scheve machtsverhouding of afhankelijkheid is. Ji-Hoo en Ji-Woo zijn grappig en vertederend in hun onzekerheden en onhandigheid, en dat maakt de de film. Wel jammer dat het allemaal net een klein tikje te braaf blijft.

Brave film over een jonge vrouw, die zich aangetrokken voelt tot een collega met een bijzondere gebruiksaanwijzing. Het acteer- en camerawerk kan ermee door, maar het verhaal is aan de slappe kant. Eigenlijk geen vlees, geen vis.

Tegenvaller. Film begint wel aardig, hoewel het acteren van zeker die jongen niet helemaal mijn smaak is. Ik zie liever wat serieuzer acteerwerk dan gemaakte komedie. Eigenlijk vind ik dat nooit leuk of grappig. En na goed een halfuur is de spanning wel wat weg en duurt dit ding nog anderhalf uur, geberut er vanalles maar veel voelt als ballast en de film sleept zich naar het einde. 2,0*.