De Gebroeders Schimm (2021)

Vanaf 3 november in de Belgische bioscopen.

bron

Vanaf 12 oktober 2023 in de Nederlandse bioscopen (Periscoop Film)

Het genre horror is absoluut niet geschikt voor kinderen.

Leuke film voor ouders die zijn opgegroeid met Ghostbusters. Kinderen van 9 en ouder kunnen dit wel hebben, zo eng is het niet. Meer vreemd.

Wel een degelijke familiefilm met dat snuifje griezelen. Een Ghostbusters light op maat voor kinderen. Eng wordt het bijgevolg nooit. Al vond ik het wel bij momenten flauw, zelfs voor kinderen. De geesten (eerder beestjes) vond ik niet zo geweldig. Dan vond ik de spookfiguren intrigerender.

Het ghostbusters duo deed het wel goed. Beetje simpel en niet al te intelligent, maar wel perfect op maat voor kinderen. Die ene woordspeling/grap over Mark vond ik wel hilarisch.

- Hoe heet je?

- Mark, met een K

- Ok dan, Kark ...?

Voor de allerkleinsten misschien eng, maar voor de jongste tieners eigenlijk wel een prima film. Bij vlagen leuk, soms ook wat minder, maar hier en daar wel spitsvondige (flauwe) humor. Het scenario wel weinig verrassend en nogal clichématig met een onbegrepen tiener die zich in de steek gelaten voelt.

Deze Vlaams-Nederlandse productie kent een nagesynchroniseerde versie voor de Nederlandse markt. Het haalt de ziel uit de film, doodzonde. Het wordt de laatste tijd vaker gedaan, ik hoop dat het geen gewoonte wordt. Plat Vlaams is misschien wat lastiger te volgen maar er zijn tal van voorbeelden die bewijzen dat een Vlaams-Nederlandse productie goed te volgen is, voor zowel de Vlaamse als de Nederlandse kijker. Het verhaal zelf is simpel, semi-grappig, geen hoogvlieger. Door de nasynchronisatie rond ik het naar beneden af. *2.0

Flauw ingekleurde familiehorrorfilm met een aantal opvallend lollige wezens. Zo bevat de opening een verschijning die luistert naar de naam "Bezetel" en die zet meteen de toon voor wat wellicht nog komen gaat. Helaas neemt regisseur Michael Van Ostade daarna redelijk gas terug om ruimte te geven aan de inleiding van de kinderen, die helaas nogal karikaturaal en theatraal voor de dag komen. Onderling zullen de jonge castleden vast wel lol hebben gehad, maar het vertaalt zich wat stroef richting het publiek. De inhoud is op die manier erg flauw en de ruimte tussen de creaturen is veel te breed om herhaaldelijk te blijven boeien. De erg luidruchtige vormgeving van de humor botst verder met het feit dat de regisseur wel degelijk mikt op een gezonde dosis spanning. Het is fijn dat dit soort projecten nog worden gerealiseerd, maar De Gebroeders Schimm is zacht uitgedrukt een rommeltje geworden met gelukkig een aantal memorabele momenten voor bonuspunten.