Lisa (1989)

Sterke, suggestieve thriller met een schokkende climax. De jonge Staci Keanan als het meisje Lisa was beslist een revelatie. Met onverwachte wendingen wordt de kijker, die voortdurend het idee heeft alles te weten, regelmatig op het verkeerde been gezet...

Zaaai.

Lijkt meer een gelikte film over wishful-thinking-tienerliefde dan een thriller. Ja op het eind werd het nog wel even spannend, maar toen boeide het mij allang niet meer, en om dáár nou bijna anderhalf uur op te wachten..?! Die vier zinnetjes synopsis vult werkelijk bijna de hele film met weinigzeggende scenes en veel tiener gekeuvel.. 4/10*

De bovenstaande plotomschrijving klopt niet helemaal.

Lisa is een veertienjarig tienermeisje wiens hart vlug op hol slaat. Ze heeft echter een overbeschermende moeder die haar verbiedt te daten. Wanneer ze een knappe man tegen het lijf loopt raakt ze werkelijk door hem gefascineerd. Ze schrijft zijn nummerplaat op en weet zijn telefoonnummer te bemachtigen. Wat ze niet weet is dat deze persoon een gevaarlijke seriemoordenaar is. Dan begint ze hem regelmatig op te bellen. Hij is een kelner en uiteindelijk besluit ze met haar moeder naar zijn restaurant te gaan, zonder haar identiteit te onthullen. Maar ze is heel onvoorzichtig en de man komt haar adres te weten. Uiteindelijk komt hij bij haar thuis op bezoek. Ze kunnen niet vluchten en er barst een helse strijd los op leven en dood.

Het scenario is duidelijk geïnspireerd op "I Saw What You Did" van William Castle maar de schrijver weet toch zijn eigen stempel te drukken. Het geheel is best spannend en de ijzingwekkende climax mag er best wezen. De cast is overtuigend. Vlot geregisseerd door Gary Sherman, die we kennen van het schitterende "Dead and Buried". En de vaste verantwoordelijke voor de muziek schudt een sfeervolle soundtrack uit zijn mouw. Ik ben blij dat ik de film gezien heb. Uit op Blu-ray in de States door Kino Lorber, helaas zonder Engelse ondertitels. Een Engelse review vind je hier.