A Classic Horror Story (2021)

klinkt en ziet er wel spannend uit.

Volgens mij wel een remake, ik heb volgens mij wel eerder eens iets gezien ooit lang gelee, met een blokhut wat steeds terug kwam.

misschien vandaar de classic.

klinkt/lijkt als/op een evil dead meets TCM flick. Afgaande op de teasur.

Best een simpel filmpje. De titel verklapt al wat je kan verwachten, maar ik vond het wel vermakelijk. De clichés van dit hebben we al zo vaak gezien zullen snel voorbijkomen. Richting het einde nog een twist die ook niet al te nieuw is. Maar goed. Prima film om een keer te checken.

Laten we we alle "Oeps, was ik maar thuis gebleven" films die er ooit zijn gemaakt in 1 film proppen en het "A classic horror movie" noemen zodat mensen snappen dat het allemaal 'tongue in cheek' is.

Uiteindelijk blijft er gewoon een compleet niet originele film over waarbij je continu aan deja-vu onderworpen wordt en alleen maar kan denken: "Heb ik al eerder gezien".

De film zag er mooi uit en ik hou van Matilda Lutz (Revenge, 2017).

Het was te doen..maar je favoriete scenes uit 20 klassieke horrorfilms kopieren en achter elkaar plakken en het afdoen als een homage kun je beter voor jezelf bewaren.

Aandoenlijke hommage aan de italo horror flick die al decennia lang amerikaanse horror flicks kopieert. en de hommage is: nog een keertje alle amerikaanse horrorfilms kopiëren als samenvatting voor 1 film. Ik noem het maar hommage maar het kan ook een spoof zijn.

Nou leuk hoor.

Verrassend lekker horrorfilmpje, die me van begin tot eind wist te boeien, al hadden de kills, gedetailleerd in beeld gemogen voor mij, dan ging er zeker halfje bij, nu wast vooraf lekker sfeertje.

Seen it,been there and done that.Deze film is idd een soort hommage aan de klassieke horrorfilm,bloed,gore,een bos en tieners plus wat duistere (mystery) figuren,et voilà........maar dat einde?? Zeer vreemd.3 stars voor het entertainment.

Een aardige film met sfeervolle camerabeelden en locatie. Sets en aankleding zijn ook prima, maar het verhaal is matig en de special effect/make-up zijn doorsnee. Deze film is zeker voor 1 keer de moeite waard om te gaan zien.

Het begint allemaal veelbelovend maar ergens halverwege raakt het een beetje in het slop en is het eigenlijk een herhaling van zetten. Een matige mix van The Wicker Man & Midsommar maar het kijkt wel lekker weg! En die Gomorra referentie van Cristina Donadio kon ik wel waarderen, de mafia moest ook maar eens wat anders gaan doen.

zeer matig, het clubje van ( niet bij elkaar passende ) carpoolers sloeg de plank al mis. al word daar later meer een reden voor verklaarbaar, maar waar haal je zo snel er zoveel vandaan ? . Echt verassend spannend word het niet, al is het wel leuk ( de twist) verzonnen.
Ook het eind, het extraatje na de film voor de aftiteling begint. is wel grappig verzonnen.

maar als ik hem niet had gezien had ik ook niks gemist.

Vond hem best goed, eigenlijk allesbehalve een klassieke horrorstory. Lekker creepy sfeertje lange tijd, Italiaans taaltje was erg wennen, maar na een half uur weet je niet beter. Beetje afgekeken(of op zijn minst beïnvloed) van films als MIdsommar en The Wicked Man, zonder het niveau daarvan te benaderen. Tegen het einde een paar twisten te veel eigenlijk. Laatste kwartier wordt het, in een poging om briljant grappig te zijn, tamelijk belachelijk en gaat het nergens meer over. Denk niet dat er iemand is die deze film uiteindelijk helemaal kan uitleggen. Maar wat doet het er toe? Beter een half geslaagde poging tot originaliteit zoals dit dan een op de automatische piloot gemaakte slasher movie, welke ik had verwacht. Iemand als Jordan Peele kan hier trouwens een meer geslaagde Amerikaanse remake van maken, vermoed ik.

Serieuze kwaliteitsinjectie voor het horror-aanbod op Netflix. Stijlvolle cinematografie en een gezonde mix van hommage/eigen draai.

Tja, eigenlijk meer een harde boodschap verstopt in een soort van horrorfilm. Dat je eigenlijk in een maatschappij leeft waarin het enkel gaat (lijkt te gaan) over enkel het plaatje/de film. Met name het einde is natuurlijk kenmerkend. Er komt een bebloed meisje het strand op en het enige dat iedereen doet is zn camera pakken om het vooraal maar te filmen. Verder boeit het ze totaal niet. Helaas is dat vaak aan de orde van de dag bij heftige incidenten........

Mweh.

Deze horrorfilm maakt geen geheim dat het inspiratie haalde bij andere horrorfilms. Denk aan Evil Dead (wordt zelfs genoemd), Midsommar, The Ritual en vele andere films uit het genre. Op zich maakt dat ook niet uit, zolang de film zelf maar goed zit. Het blijft een kleine film met een wat doorsnee cast, maar de sfeer zit best wel goed. Er wordt tijd genomen, de filter is best wel mooi en je voelt al dat de film meer is dan zomaar herhaling van de gekende zaken. Vraag is dus hoe het verder uitdraait. Een classic zal het zelf niet worden, maar het is best wel een goeie film.

Vond hem wel gaaf eigenijk, beetje cabin in the Woods. Einde ook wel anders dan andere. Ook wel leuk dat de maffia erbij komt kijken. Als horror liefhebber zeker aan te raden

Ik vond er niks aan.

Als ik midsommar of the wicker man wil kijken, dan kijk ik naar midsommar of the wicked man.

Dat was niks.

Sterke sfeervolle horrorfilm !

Goeie soundtrack,cast !

Graag meer van dit!

Het is jammer aan de ene kant dat in dit genre nog steeds zulke domme dingen gedaan worden. Die dude die gaat pissen waarschuwt de groep dat ze weg moeten gaan omdat hij een dude in het bos zag. Wat doet hij, hij gaat vrolijk ook die zolder op.

Later in de film gaan ze terug het huis in, ipv de zolder op de gaan waar het soort van nog veilig is mochten die idioten terugkomen, gaan ze gewoon vertoeven op begane grond, lol.

En dat einde....

Neemt ze nou haar eigen leven? Ze komt er heelhuids uit en ja het is fucked up dat niemand aanbied haar te helpen....maar waarom jezelf van kant maken?

Zo kwam het wel over bij mij. Toch ondanks deze slechte dingen heb ik me wel vermaakt erbij. Sfeertje was goed gedaan!

De titel zegt het al, deze horrorfilm zit boordevol horrorfilmreferenties! Van de klassieke opzet van de TCM backwood-slasher waar vijf mensen bij elkaar komen via, het huisje-in-het-bos van Sam Raimi om uit te komen bij inspiratie uit de Gevlochten God met zijn wortels in de Italiaanse maffia. Erg gaaf door te verwijzen naar de legende van de 'The Honored Men''', een geheim genootschap opgericht door drie mannen genaamd Osso, Masrosso en Carcagnosso.

Dit is gelukkig geen spoof of horrorkomedie. Het is een echte horrorfilm. Waarbij de makers meer geïnteresseerd zijn in het kwellen van het bijeengebrachte groepje mensen. Fijn eenvoudig van opzet, geen vermoeiende karakterontwikkeling en genoeg mysterie plus een paar moorden. Technisch is de film sterk, met goed camerawerk en oogstrelende sets. De acteurs doen het prima. Fijn terugzien van de Italiaanse actrice Matilda Anna Ingrid Lutz uit Revenge (2017)

Alhoewel regisseurs Roberto De Feo en Paolo Strippoli me de film aardig wat huivering weet te veroorzaken, brengen ze eigenlijk tijdens het eerste uur niet zoveel expliciet in beeld. De kracht van suggestie is soms net zo sterk! Daarnaast sommige andere horrorfilms die teruggrijpen op klassiekers krijgen het niet voor elkaar

maar deze weet door de uiteindelijke ontknoping, prima op eigen benen te staan ​​en weet eveneens eer te bewijzen aan geliefde klassiekers.

Wat had ik hier zin in, en nu achteraf snap ik sommige van de recensies ook niet. Vond het allemaal erg saai en met moeite uitgekeken. Hoop snel weer eens een horror te zien die me echt bij de strot pakt, helaas zijn die zeldzaam.

Niet onaardig, het is idd een mix van vele horrorfilms, maar blijkt uiteindelijk een soort snuff movie te zijn.

Zeker geen onaardig gefilmde horror, de clichés zijn zeer sfeervol neergezet en wordt er ook echt ruimschoots de tijd genomen voor het magere verhaal..

Kwam voor mij nogal saai en langdradig over.

Prima eerste uur, maar daarna werd het gewoon een rommeltje dat me nauwelijks nog meer wist te boeien. De film is een leuke hommage aan de Italiaanse horrorfilms en ze doen op zich wel hun best om er wat van te maken, maar het steekt allemaal niet al te best in elkaar. Beetje saai zelfs. Toch waardeer ik het wel dat Netflix dit soort werk op hun streamingdienst zet.

2,5*

Leuk.

A Classic Horror Story moet het misschien iets meer van de opbouw hebben, die al vroeg in de film goed bewijst te zijn. Bovendien zag ik ook nog eens Lutz terug als actrice. Heb ik altijd een erg leuk snoetje vonden hebben, en als ik haar vervolgens zowat uit het niets zie verschijnen heb je het al film al snel goed voor elkaar.

Om te beginnen ziet deze film er visueel erg geslaagd uit. Ik krijg wel het gevoel dat deze Italiaanse horrorfilm erg zijn best doet om een Amerikaanse horrorfilm na te apen, maar qua vermaak maakt het weinig verschil. Het maakt de film wat veiliger voor het grootste deel, maar uiteindelijk kent de film wel een concept waarbij de vork net wat anders in de steel steekt en dat is fijn.

Aardig strak cameragebruik en fraaie cinematografie, A Classic Horror Story is een plaatje om naar te kijken voor het grootste deel dat de film duurt. Het acteerwerk is niet geweldig en de personages zijn uiteindelijk niet memorabel genoeg. Ze worden wel aardig uitgediept in het eerste halfuur, dat ik ook meteen het beste stuk van de film vond. De horrorkant vond ik iets minder geslaagd.

Ondanks dat de film geen gebrek aan creativiteit kent is het de uitvoering en regie die wat verkeerde keuzes maakt. Uiteindelijk is de horror van de film namelijk te onoverzichtelijk door donkere belichting en te veel off-screen gebeuren. De moorden hadden erg naar kunnen zijn, maar eigenlijk zie je er maar weinig van, en dat neemt een hoop narigheid weg die de film wel goed had kunnen gebruiken.

Deze film zit werkelijk vol met goede ideeën en sprankelt dan ook genoeg. Het eerste halfuur straalt van de entertainment, en de opbouw is sterk te noemen. De film mist wat spanning, maar ziet er goed genoeg uit om nergens in te zakken. Het had alleen wat betere regie mogen includeren als het op horror zelf aankomt. Op dat vlak zag ik gewoon te weinig goede regie. Verder een leuke film.

Niet echt fan van. Het is mooi gedraaid, maar toen ik na verloop van tijd wat drinken pakte schrok ik dat ik pas op 51 minuten zat - nooit een goed teken. Het kon me niet zo boeien. Leuk bedacht, dat samenraapsel van allerlei films (een plukje Wrong Turn, een beetje Wicker Man, wat Evil Dead, nog een klein beetje Cabin in the Woods) maar... Nee. Ik was sowieso al vrij snel afgehaakt na die flagrante continuiteitsfout aan het begin van donker naar licht. Meh, niet helemaal mijn film, hoewel 'm denk ik wel vat.

2,5*

ATTENZIONE: Lees dit met een verveelde stem!

Het "Bloodflix" einde en de aanleiding daar naar toe was wel grappig "de twist"spoiler]...
De titel liegt niet.....alles is zo voorspelbaar als aan de dunne zitten door een Thaise curry...maar voor alsnog was de film echt verre van interessant...vond de verwijzingen naar horror klassiekers wel leuk maar als je dit soort shout out films maakt mag het van mij er wel wat dikker boven op liggen....
Niets zeggende film...

☆1,5

Geinige film waarin vooral het einde meerwaarde bied ten opzichte van genregenoten.

Heerlijke meta

Sfeertje is top en daar houdt het mee op. Een film die verleidelijk oogt, maar verder niet veel meer is dan wat slecht bij elkaar geraapte elementen van populaire genrefilms. 4.5/10*

Altijd een slecht teken wanneer zelfs de trailer al suggereert dat er een slimme twist gaat komen waardoor we het voorgaande in een ander licht moeten zien. Misschien is 't inmiddels nog wel een groter cliché om kijkers in het ootje te willen nemen dan braaf genreverwachtingen te volgen. Het gevolg is dat 't irritante zelfbewustzijn in 'A Classic Horror Story' (2021) vooral afleidt met opzichtige verwijzingen naar betere films en een onzinnig plot. De bordkartonnen personages als kopieën van kopieën met o.a een final girl als heilige maagd, een man van middelbare leeftijd als leiderfiguur en een vadsige jongen als grappige bijfiguur. (Huurrr huurrr, zo meta jongen!) Met een plotwending die je van mijlenver aan ziet komen. Een extra spuugklodder in het gezicht dat de film visueel nog best chique in elkaar steekt met die omineuze roodtinten en duistere sfeersetting. Maar de gladde eye candy kan niet verhullen dat 'A Classic Horror Story' (2021) bitter weinig heeft toe te voegen aan het horrorgenre.