Beneath the Surface (2022)

Haai?

Beneath the Surface is de zoveelste valstrik die voor de liefhebbers van de jagende onderwaterdieren is gelegd. Fans die graag haaien in films willen zien zullen het waarschijnlijk niet krijgen hier. Het probleem is alleen dit keer dat alle scenes die met een haai te maken hebben al in de opening worden getoond. Daarna zie je er niets meer van.

Dat zou geen probleem hoeven zijn. Het is tenslotte niet de eerste keer dat films als deze worden gepromoot als films die ze niet daadwerkelijk zijn. Het wordt alleen wel een probleem wanneer de film die je dan wel te zien krijgt oersaai is. Dit keer wordt het namelijk door middel van een soort drama opgelost, met zelfs wat vleugjes romantiek. Thriller of horror? Ik heb het nauwelijks kunnen ontdekken.

De genres worden ondersteunt met slecht acteerwerk en saaie personages. De regisseurs van de film slagen er op wonderbaarlijke wijze in om werkelijk alles leeg aan te laten voelen. Er heerst een ziekte tijdens deze film, en dat is dat niets kan boeien. De locaties zijn te makkelijk, de inrichting lui en de spanningsboog zowat afwezig. Het is niet eens dat het bijzonder onkundig is, het is vooral nooit scherp of leuk in beeld gebracht. De film biedt je in ieder geval genoeg ruimte om in slaap te sukkelen, ik verzeker je dat je tijdens bijna elke scene zware oogleden zal voelen.

Tegen de tijd dat het verhaal eindelijk wat stroming begint te krijgen is het al te laat, de interesse is allang weg. Geen haaien, geen spanning, enkel een flashback waarbij je wat schreeuwende mensen in het water ziet spartelen. Ik heb eigenlijk niet vaak een film gezien die echt geen goede punten heeft. Ik geef de laagste score niet vaak, maar ik kan oprecht niets bedenken dat me een beetje aan boord heeft gekregen tijdens deze film.

Redelijk, is voor een keertje te doen.