Language Lessons (2021)

Een film waarin twee mensen zich beeldend onderhouden via de laptop of de smartphone of elkaar videoboodschappen sturen. Andere mensen komen in de film niet voor. Ze duiken hoogstens in een gesprek op. De gehele film bestaat simpelweg uit de registratie van gesprekken die de twee personages online met elkaar voeren.

Regisseur Natalie Morales die samen met Mark Duplass het script schreef en samen met hem de hoofdrol speelt, laat in haar film zien wat het betekent om via een scherm met iemand te communiceren en de enige interactie het kijken naar een beeldscherm is. Het is een bijzonder aangenaam schouwspel. De twee personages die elkaar in beginsel niet kennen, maar slechts zakelijk zijn verbonden, ontwikkelen in de loop van de film een hechte vriendschap. De gesprekken hebben dan ook al snel niets zakelijks meer in zich, maar worden heuse menselijke gesprekken.

En die gesprekken zijn leuk om te volgen. Er wordt getreurd om elkaars leed. Er wordt ook flink gelachen. En ondertussen volg je de ontwikkeling van een vriendschap. Met ups en downs. Met teleurstellinkjes. Met blijdschap. Met gedeelde vreugde. Met gedeelde smart. En soms passeert tussendoor nog wat thematiek over de verhouding tussen arm en rijk in de wereld en over discriminatie. En over de begrensdheid van virtueel contact en het verlangen naar echt aanraakbaar contact. Maar nooit te diepzinnig. De film houdt het aangenaam..

Language Lessons is een tragikomedie in de ware zin van het woord. Veel luchtigheid afgewisseld met tragiek die niet heel diep wordt uitgespit. Het acteerwerk is zeer naturel. De inleving in de karakters is geen enkel probleem. Ik vond het heerlijke feelgood.