Werewolves Within (2021)

Och zo slecht was deze Horror-komedie ook niet maar door het gebrek aan bloed, is dit meer genieten voor degenen die zit te wachten op grappen. Daarnaast probeert de film hier ook nog mysterie-elementen aan toe te voegen. Dat komt omdat de film blijkt te zijn gebaseerd op een VR-multiplayer-game van Ubisoft met dezelfde naam.

In de game wordt in een middeleeuwse setting, één persoon getagd als een weerwolf, en de rest van de dorpelingen moet samenwerken om erachter te komen wie de weerwolf is voordat ze allemaal worden vermoord. Dit geven werd hier verplaats naar de huidige tijd. En tja de film probeer je tot het einde te laten gissen welke Beaverfield-bewoner het is. Hierdoor krijg je een whodunit in de trant van 'Clue' (1985) of 'Knives Out' (2019) maar is de weerwolf grotendeels buiten beeld gehouden. En dat mysterie-element was best goed. Het had iets minder voorspelbaar kunnen zijn; de muziek op de jukebox vroeg in de film is duidelijk een hint De metamorfose van de weerwolf was ondanks het budget geslaagd en het hele uitgangspunt van de film was niet verkeerd!

De hoofdpersonages hadden samen goede chemie (Milana Vayntrub was redelijk schattig) maar minder zijn de verschillende andere clichés personages. Deze niet-lupine-personages zijn vaak tegen elkaar aan het schreeuwen, dreigen met geweld en seksgrappen en verwijzingen uitkramen. Weliswaar soms op een wat hippere manier maar grappig vond ik ze de meest van de tijd niet echt! Eveneens zit zoals bij zovele de humor het angstaanjagende in de weg. Er zijn een paar jump-scares en wat bloed maar niet voldoende. Daardoor is de film meer Oké, voor mensen die gek zijn op komische films.

Karige komische horrorfilm, waarbij weinig valt te lachen en al helemaal niet te griezelen. De eerste helft voelt aan als een matte variatie op Cluedo, bevolkt door een irritante, continu kibbelende groep mensen; daarna wordt de film gaandeweg iets beter, maar het houdt bepaald niet over. Het akteerwerk is echter best oké, het script redelijk verrassend en visueel steekt de film netjes in elkaar. Er valt alleen bar weinig te beleven.

De film is losjes gebaseerd op een videogame waarin de spelers moeten zien uit te vinden wie van hen de weerwolf is. Regisseur Josh Ruben vertaalt dit gegeven in een leuke whodunit. Een weerwolf jaagt de bevolking van een kleine gemeenschap schrik aan. Wie is de weerwolf?

In de film wordt een groepje inwoners als gevolg van een aantal verontrustende gebeurtenissen bijeengedreven in het lokale hotel. Evenals de personages is de kijker niet op de hoogte van de identiteit van de weerwolf. Het verhaal put zich niet uit in talrijke wendingen, maar houdt het rechtlijnig en simpel. En uiteindelijk is de oplossing van het raadsel niet eens heel belangrijk. Het is de weg ernaartoe die erg vermakelijk is.

In een mengeling van horror en komedie ontspruit een verhaaltje dat niet heel innovatief is. De film zet vooral in op het komische aspect hoewel een terloopse jump scare en wat bloedige actie ook deel uitmaken van de gebeurtenissen. Heel opwindend is de horror niet. Bovendien wordt de horror altijd gedekt door de humor die soms absurde vormen aanneemt en gewoon grappig is.

Leuke cast ook. Met Sam Richardson en Milana Vayntrub heeft de film een paar prettig acterende protagonisten in huis. Werewolves Within is klein maar fijn. Leuke film.

Toch een halfje verhoogd na herziening. Met de sfeerzetting en de inhoud zit het binnen Werewolves Within wel goed, het is alleen zo jammer dat regisseur Josh Ruben erg nadrukkelijk de komedie opzoekt. Dit project werkt namelijk aanzienlijk beter als mysterieuze thrillerfilm met een aantal horrorinvloeden, waar de kwaliteiten van Ruben zich echt wel voor lenen. Eenmaal de film zich echter op een meer humoristische kant stort, verzandt de boel in een ietwat vervelend en weinig bevredigend gebeuren. De uiteindelijke ontknoping getuigt bovendien van weinig doordachte en goedkope opmaakeffecten.