Meskina (2021)

Vlotte komedie, die ruimschoots gevuld is met Marokkaanse zelfspot. Dan weer eens flauw, dan weer eens over de top. Over het geheel genomen een aangename film met de getalenteerde Maryam Hassouni in een overtuigende hoofdrol. Wat jammer, bedacht ik achteraf, dat zij zo weinig films maakt.

Met betere acteurs had deze van mij meer sterren gekregen.

Eigenlijk gewoon een film van Johan Nijenhuis, maar dan een Marokkaanse variant. Op momenten wel iets sympathieker en met een minder grote stoorfactor, maar verder net zo uitgekauwd qua inhoud dat het nooit echt boeit en visueel soms tegen het kitscherige aan zit (terwijl met al die kleuren ook veel moois te doen is). Hassouni doet het nog wel redelijk en Dchar is ook wel oké, maar allemaal heel bijzonder is het niet. 2,0*.

Na haar huwelijk met popster Abdelkarim [Olaf Ait Tami] na ruim vier jaar is stukgelopen, is Leyla [Maryam Hassouni] weer terug bij af en de ‘meskina’ (zielepiet) van de familie. En dus proberen zowel haar moeder Najat [Rachida Iaallala] als haar zus Amira [Soundos El Ahmadi] haar te koppelen aan een nieuwe vent. Najat koppelt Leyla aan Amin [Nasrdin Dchar], een nette, sympathieke Marokkaanse Nederlander en Amira brengt haar in contact met Fabian [Vincent Banic], een sympathieke miljonair. Leyla’s keuze wordt bemoeilijkt wanneer Abdelkarim opnieuw opduikt en probeert haar voor zich terug te winnen. Onderhoudende romantische komedie met een Nederlands-Marokkaanse cast is voorspelbaar en heeft een tenenkrommende ontknoping, maar Hassouni is een charmante heldin en profiteert van een puike ondersteunende cast en een gezonde dosis zelfspot met betrekking tot zowel de Nederlandse als de Marokkaanse cultuurelementen. Iaallala en El Ahmadi zijn hilarisch als moeder en zus en Nora Akachar en Selma Chadid stelen elke scène waar ze in zitten als de twee tantes.

Ik mag Maryam als actrice. Ze kan goed acteren en komt heel natuurlijk over. Ze was in Dunya en Desie zéér goed. En dat was overigens één van de beste Nederlandse series ooit gemaakt.

Deze film is erg cliché en vaak helemaal niet grappig, maar toch net wel leuk genoeg.

Toevallig was de bijrol van Soundos in deze film het leukst. Ik vind haar humor normaal gesproken niet sterk, maar in deze film krijgt ze geinige stukjes tekst.

Vermakelijke film die het meer van het avontuurlijke liefdesgevoel dan de logica moet hebben. Het was vlot en grappig, vooral Soundos el Ahmadi was leuk als Marokkaanse huisvrouw met een grof randje. Maar ja, natuurlijk zijn de ontwikkelingen clichématig, zijn verschillende personages niet consistent en voelen 'krachtige' monologen misplaatst (het fop-feminisme bij de awardspeech). Al met al een leuke film voor een keer, een waar je niet te veel over moet nadenken en nieuwe energie voor terugkrijgt.