Mother: Mazâ (2020)

Vandaag geland op Netflix! Ohmori toch wel een interessant regisseur, erg benieuwd naar.

Wat een verschrikkelijke in en in slechte moeder was dat en het rare is dan meestal wel dat de kinderen van haar blijven houden.

Sterk Japans drama dat me een beetje aan Nobody knows van Kore-eda deed denken. Even tragisch en hartverscheurend hoe kinderen verwaarloosd worden door hun moeder. De moederfiguur slaat ook hier de bal volledig mis en plaatst haar eigen genot boven dat van haar kind en later kinderen. Weinig gêne ook wanneer de zoveelste bedpartner over de vloer komt en je kind letterlijk plaats moet maken.

De film vertelt het verhaal vanuit het standpunt van Shuhei op drie verschillende tijdstippen. Wanneer hij opgestookt wordt om te gaan bedelen bij zijn grootouders vond ik sterke scènes. Moeilijke momenten voor beide partijen, ook voor de grootouders, hoe weigerachtig ze er ook tegenover stonden. Later wordt het nog heftiger wanneer een verliefde collega van de moeder ijskoud wordt gechanteerd voor vermeend kindermisbruik. En telkens is de kleine Shuhei een speelbal van het egoïstische en schaamteloze optreden van zijn moeder.

In het tweede deel krijgt hij er een zusje bij en ontfermt hij zich over haar. Het valt hier vooral op - ondanks zijn wil om naar school te willen gaan - hoe loyaal hij is tegenover zijn moeder, ondanks alles. Komt volgens mij wellicht doordat hij niemand anders heeft en nooit heeft geleerd een eigen mening te hebben of voor zichzelf op te komen. De scènes met de maatschappelijk werkster waren hier erg sterk. Er straalde ook veel machteloosheid van uit ...

In het slot ontspoort het nog meer. Had voor mij persoonlijk niet gemoeten. Past niet echt binnen het intense drama en de empathie die voor de jonge Shuhei ontstond doorheen de film. Maar je kan je wel de vraag stellen in hoeverre de moeder mee verantwoordelijk is? Sterk!

mooi drama, maar net iets te kalm/netjes gefilmd. ik denk dat het iets "ruwer" had gemogen om echt door te laten dringen hoe slecht moeder en vriend voor het kind zijn. dit werd net iets te zacht uitgedrukt voor de werkelijkheid dat het zou moeten overkomen.

Ik heb de film nog niet gezien, maar komt dat "netjes" niet door de Japanse cultuur? Is subtiel niet krachtiger?

Mooi drama. Had juist ook wel met de moeder te doen. Die kan er zelf natuurlijk ook weinig aan doen dat ze zo egoïstisch, verslaafd en manisch is en constant verkeerde beslissingen neemt en op de verkeerde mannen valt.

Al met al een sterk drama dat wat mij betreft vooral toont hoe slecht sommige mensen het getroffen hebben en dat de dramatiek groter is dan de schuldvraag.

Die mensen hebben gewoon hulp nodig.

4*

Wel een aardig drama, maar zeker het acteren trok ik niet altijd. Die moeder of die vriend van haar met dat geschreeuw. Omgekeerd die jongen die steeds stiler en introverter wordt, dat past allicht bij zijn rol maar de acteur legde het naar mijn mening er net iets te dik op. En dan faalt de film als drama, ook al ligt de sterke basis daartoe er wel. De film heeft qua stijl en thematiek wel iets weg van Koreeda, of een Hou, maar mist de visuele zeggingskracht die die andere twee regisseurs wel hebben. De beelden zijn vaak net niet sprekend genoeg, net met te weinig sfeer. 2,5*.

Masami Nagasawa ken ik voornamelijk als een charmante actrice die in haar films bij voorkeur charismatische personages speelt. In deze film tapt ze uit een heel ander vaatje. Hoewel haar dat buitengewoon goed af gaat, is het wel schrikken hoe zij hier een ontaarde moeder vertolkt die haar zoon van jongs af aan verwaarloost en emotioneel chanteert om via hem aan geld te komen voor haar drank- en gokverslaving. Ondanks bedenkingen voert de jongen gedwee de opdrachten van zijn moeder uit, uitmondend in een verschrikkelijk waargebeurd incident, dat als inspiratiebron heeft gefungeerd voor deze film.

Een schokkende film met een naar verhaal dat mij, zo vrees ik, nog lang zal heugen.

Sterk drama, hoewel ik de moord van Shuhei op zijn grootouders een te grote stap vond van het personage dat hij tot dan toe speelde. Maar misschien ligt dat aan mij en mijn onvermogen om me in te leven in de psyche van de door zijn moeder geteisterde Shuhei.

Echt een goeie film dit. Ook heel goed geacteerd. Onvoorstelbaar dat een moeder, of sowieso een ouder zo met zijn kinderen om kan gaan. Normaal is het andersom, dat de moeder voor de kinderen zorgt en niet een kind voor de moeder. Is deze film echt gebaseerd op ware gebeurtenis, omdat er aan het eind van de film nog die tekst kwam. Het zou zo maar kunnen. Het zag er ook best realistisch uit.