Pulgasari (1985)

Ik meende intussen al wel een film uit Noord-Korea te hebben gezien, maar dat bleek niet het geval. Nu had ik door The Lovers and the Despot (2016) reeds vernomen dat Noord-Korea eind jaren ’70 een beroemde Zuid-Koreaanse filmmaker en zijn vrouw had ontvoerd in opdracht van Kim Jong-il. Ik moet die desbetreffende docu nog zien, maar het leek me leuk om eerst een van de films te kijken die Sang-ok Shin in die periode maakte, voor hij in 1986 uiteindelijk wist te ontsnappen.

Pulgasari is het resultaat van Kim’s bewondering voor de regisseur, en Godzilla en andere Kaiju films. Voor ogen van nu legt de fantasy film het af tegen de gemiddelde aflevering van de Power Rangers, en is het allemaal een beetje knullig en meer dan een beetje propagandistisch; maar dat kun je natuurlijk wel verwachten gezien de historische context en het feit dat Kim zelf als producent op schijnt te hebben getreden. Niet alles ziet er echter slecht uit, en dat snap je al iets meer met de wetenschap dat Kim ook special effect specialisten van Toho Studio’s vanuit Japan naar Zuid-Korea had gelokt onder valse voorwendselen.

Leuk om een keer te gezien te hebben als saillant stukje filmgeschiedenis, maar om nou te zeggen dat het echt goed is? Nee, dan zet ik liever King Kong nog een keer op, of desnoods Gojira (1954). Wie nieuwsgierig is, kan ook YouTube even checken.

2,5*

Mijn allereerste Noord-Koreaanse film. Een soort van Godzilla film waarbij een reuzehagedis de bevolking bijstaat bij hun strijd tegen de corrupte en inhalige overheid. Best wel een fijn filmpje. De gevechten zagen er prima uit. Ook het plot was best aangenaam.

Het beest zelf daarentegen viel ferm tegen. Tot manshoogte was het erg duidelijk dat er een man in het pak zat. De bestrijding van het monster was inventief. Hoe het plot ermee omsprong was dan weer wat minder. Bij momenten vrij amateuristisch aangepakt.

Al bij al toch blij deze gezien te hebben. Die Aziatische oude films hebben ook hun charme.