Nobody Has to Know (2021)

Vanaf 3 maart 2022 in de bioscoop (Gusto Entertainment)

Release is verplaatst naar 5 mei 2022.

3,5 best een goeie film, mooie koude ver gezichten, kille eenzame omgeving (mensen,levens) over een man die zijn geheugen kwijt is en de onmogelijkheid (of moeilijkheid) emoties en gevoelens te tonen

Eigenlijk alleen maar sympathieke mensen in deze film, al komen ze door hun onvermogen tot communiceren niet altijd zo over.

Dat gesol met die hond was wel grappig.

De Belgische Phillipe [Bouli Lanners] leeft een teruggetrokken bestaan op Isle of Lewis en verdient de kost door te helpen op de boerderij van Angus [Julian Glover]. Na een beroerte verliest Philippe zijn geheugen en wordt hij thuis verzorgde door Millie [Michelle Fairley], die hem wijs maakt dat zij al enkele maanden een relatie zou hadden. Millie en Philippe zijn gelukkig samen, maar wat als Philippes geheugen terugkeert? Stemmig romantisch drama met prachtige beelden van het desolate landschap en uitstekend spel van de twee hoofdrolspelers. Maar de aanhoudende sombere weersomstandigheden geven het geheel een wat deprimerende toon die niet iedereen zal bekoren.

Deze heb ik recent gemist in de bioscoop, maar ik wou hem zeker snel meepikken. De toon van de film is inderdaad wat deprimerend. De gure weersomstandigheden en het rauwe landschap van één van de vele Schotse eilanden zal daar een katalysator in geweest zijn. Naar deze sfeerzetting is de film ook best hoopvol en positief. Wanneer Phil te kampen heeft met een beroerte lijdt hij aan geheugenverlies en kan hij zich bitter weinig herinneren van het verleden.

De gemeenschap op het schapeneiland is echter solidair en het is vooral Millie die zich verder bekommert om hem. Er ontstaat een wederzijdse vriendschap en vertrouwen ware het niet dat Millie verkondigt dat ze ook voorheen een relatie hadden. De film gaat hier echter sereen mee om. Verwacht geen spetterende soapintriges. Gewoon een fijne rustige arthouse. Prima zo!

Erg fijne arthouse-film, met mooie beelden van het Schotse landschap. Er wordt rustig de tijd genomen om het verhaal te vertellen. Een tamelijk geïsoleerde samenleving wordt geconfronteerd met het geheugenverlies van één van hun bewoners. Alleen aan het einde hadden er van mij nog wel wat scènes bij gemogen, rondom Millies rouwverwerking, dat ging wel erg snel allemaal. Verder is dit echt zo een film waar niets aan veranderd hoeft te worden: expres klein gehouden, gevoelig, bij tijd en wijle romantisch. Echt zo een film die je nog wel een paar dagen bij blijft.

Ik ga niet het plot van de film vertellen, want dat is echt nutteloos, het staat gewoon boven op deze pagina!!!!!

Ik vond het een zeer mooie trage film in één van de mooiste landen van Europa. Het is niet spannend of angstaanjagend er gebeurt eigenlijk niet zoveel, maar toch is het zeer mooi, trouwens het leven is zelden spannend toch?

Zondag naar de kerk, niet omdat je ook maar iets gelooft maar omdat de vrouwen dan hun hoed op hebben.

Op een verlaten eiland voor de Schotse kust ontspint zich een onwaarschijnlijke romance. En die blijkt vervolgens dieper te gaan dan beide partijen zich voorheen hadden gedroomd. Een tranentrekker voor gevorderden, met een bijpassende gure naar zout smakende zeewind, en mensen die geen woorden nodig hebben om een heleboel te zeggen. En een hond. Geluk zit in de kleine dingen. Ook als het maar kort duurt, of misschien juist dan.

Mooie landschappen op een plek waar je zo heen droomt, en acteerwerk van mensen die niet lijken te spelen maar gewoon zijn. Alles wat ik zoek in een film.

Belgian Cinema made in Wallonia Brussels...en het is Bouli Lanners, schrijver, regisseur, acteur die er voor instaat en meteen toch wel een beetje garantie op degelijk werk.

"Nobody has te know" is een mooie, sombere maar ook gevoelige film die doorheen het verhaal misschien wat gek aan doet, maar als wat vragen een antwoord krijgen, ook een diepere dimensie krijgt.

Over liefde hoef je je niet te schamen.

Goed Bouli.