Orpheus' Song (2019)

Een mystieke romantische dramafilm over ontluikende liefde. Cinematografie: mooie beelden van de zee, kust en bos op het Griekse eiland Corfu. Scѐnes: binnen in de sportschool, thuis en het hotel, buiten op het eiland, in het bos, in een oud (verlaten) dorpje, in een grot en op straat in Berlijn. Muziek: romantische, af en toe spannende filmmuziek, daarnaast feeërieke melodieën van gitaar en fluit van Hercules. Cast: twee goed uitziende Duitse acteurs die vrienden Enis en Philipp realistisch spelen, bijrollen nihil.

Plot: Enis en Philipp zijn gymbuddies en sporten regelmatig samen. Philipp doet spontaan mee aan een online wedstrijd, wint een reis voor twee naar Corfu, Griekenland en ze gaan samen op vakantie. Ze verdwalen tijdens een trektocht op het eiland en komen de Griekse Hercules tegen, die zegt in een grot te wonen. Samen drinken ze, vallen in slaap en ontwaken later zonder Hercules. Omdat hun vakantie ten einde loopt, moeten ze terug naar het hotel. Philip neemt nog snel een granaatappel van Hercules mee........

Resumé: er is opbouwende (seksuele) spanning en chemie tussen beide mannen voelbaar. De film is niet verstoken gebleven van bijbelse en mythologische metaforen: de verwijzing naar de mythologie (Hercules, Orpheus en nimfen) en de Bijbel (verboden vrucht, onbekend welke gevolgen als je hem eet, Philipp biedt appel aan Enis). Beetje jammer dat ze de Latijnse naam Hercules i.p.v. de Griekse naam Heracles gebruikt hebben. Ook zie ik connectie tussen bevallige nimfen die mannen verleiden en Eva die Adam met de appel verleidde (Philipp is metaforisch voor Eva). Het verhaal lijkt oppervlakkig maar heeft een diepe achterliggende betekenis, de film is vrij kort (72 min), maar mooi en met veel symboliek uitgewerkt. Als kers op de taart een prachtige erotische strandscѐne, waarbij de film in het midden laat of alles een mystieke droom of realiteit is.......

Boodschap: gewoon een mooie feel-good-movie over het ontstaan van de liefde.........

Het verhaal stelt niet veel voor, maar de mannen spelen natuurlijk, puur en echt. Er hangt een spanning tussen de twee en uiteindelijk bloeit er iets op. Dat wordt mooi in beeld gebracht.

Het is ZEKER geen Brokeback Mountain, zelfs verre van dat. Het gaat allemaal niet zo diep. Maar omdat de mannen er goed uitzien en geen verwijfde types spelen, kijkt het leuk weg.