The Windermere Children (2020)

Hier had ik heel veel meer van verwacht.

Stootte van in het begin tegen de borst toen ik zag dat bij aankomst in Windermere de kinderen er toch niet zo getekend uitzagen. Een opvoedster stelde dezelfde vraag hieromtrent en kreeg als antwoord:"Ge had ze drie maand geleden moeten zien" waarbij ik me dan de vraag stel waarom ze dan het brood van de tafel stalen om het dan verscholen als uitgehongerden te verorberen, dit nadat ze toch gedurende 3 maanden reeds beter waren gevoed.

En voor de rest, kon het me ook niet overtuigen. Zoals al aangehaald, eigenlijk te oppervlakkig en te gehaast uitgewerkt.

Dit was een goeie film. Ik vond het goed dat het eens een film was die zich afspeelde na de bevrijding. Dit soort films kom je niet veel tegen. 'k vond het interessant gebracht en de film mocht van mij gerust nog wat langer duren. De cast deed het uitstekend. Vond hem wel een aanrader!

Een interessante film over Joodse kinderen die na de bevrijding in de nazikampen werden opgevangen in Groot-Brittannië. Het is vaak een geschiedenis die minder gekend of verteld wordt: wat is er gebeurd met de overlevenden van de bevrijde kampen? En zoals verwacht was niet iedereen even enthousiast over hun aanwezigheid. Dat werd ook later nog herhaald door de zeer empathische Oscar Friedmann: "de wereld zit namelijk niet te wachten op jullie", "jullie onbevattelijke leed is geen reden om ...", "als je iets wil bereiken in het leven, zal je er zelf voor moeten gaan", enz ...

Het is voor mij in de film wel niet geheel duidelijk hoeveel tijd er zat tussen de bevrijding in de kampen en deze opvang. Toch geeft de film een goede kijk hoe het eraan toeging. De film sluit ook naadloos aan op de documentaire, welk ik zeker zou aanbevelen als je de film bekijkt. Herhalend, dat wel, maar toch ook extra verrijkend.

Misschien niet altijd even diepgaand en vooral fragmentarisch oppervlakkig van een aantal gebeurtenissen. Maar voor de rest zeker onderhoudend genoeg om 90 minuten te boeien.