The Lovebirds (2020)

Vanaf 30 april in de bioscoop (Paramount Pictures, via Universal)

UPDATE: bioscooprelease is komen te vervallen!

Aardige trailer, met die referentie naar 'Eyes Wide Shut' als uitschieter.

De film wordt naar alle waarschijnlijk op Netflix uitgebracht. Bron: Kijkwijzer classificatie van The Lovebirds - kijkwijzer.nl

Ja dat klopt, dat is nu bevestigd: ‘The Lovebirds’ Finds a Home at Netflix | IndieWire

Netflix kijkt hier blijkbaar erg naar uit, ze noemden de film in hun recente kwartaalpresentatie:

https://s22.q4cdn.com/959853165/files/doc_financials/2020/q1/updated/FINAL-Q1-20-Shareholder-Letter.pdf

Een verassend leuke film. Voorspelbaar maar komische.

Redelijke film waarin een ruziënd koppel verwikkeld raakt in een mysterie. Niet bepaald de meest originele opzet waarbij het verloop ook vrij voorspelbaar is. Maar de film bevat wel een aantal vermakelijke ontwikkelingen en de humor (alhoewel soms flauw) is best te pruimen. Het helpt ook wel dat Kumail Nanjiani en Issa Rae het samen leuk weten te brengen. Een nipte 3.0 sterren.

Leuk vermaak.

Een comedy met een zwart randje, toch een leuke niche met jammer genoeg niet zo héél veel films die het aandurven. Nu is deze verder ook wel één van de bravere, maar ik weet het toch altijd wel te waarderen, zelfs al is het niet erg scherp of origineel.

Het helpt ook wel dat de chemie tussen Nanjiani en Rae lekker loopt. Een fijn duo dat deze film met gemak draagt. Ook een aantal solide jokes en een paar lollige parodietjes, die niet al té expliciet zijn. Maar de Eyes Wide Shut sectie en het Cape Fear-achtige einde lijken mij toch duidelijke knipogen.

Groots of erg memorabel is de film niet, wel erg makkelijk en vlot vermaak dat niet al te lang aansleept. 90 minuutjes is ook genoeg voor deze film. Binnenkort The Big Sick dan toch maar eens een kans geven, al twijfel ik daar toch een beetje aan de speelduur. Maar Showalter heeft in ieder geval wel wat krediet opgebouwd.

3.0*

Vreselijk niet leuke komedie. Melig en met stereotypes gevuld. 1.5*

Ai, onoriginele geforceerde rommel. Nergens overtuigend en bij momenten tenenkrommend. Geen moment van genoten.

Tegen het einde trekt het geheel een beetje bij maar dan is het kwaad al geschied. *2.0

Een aardig komisch luchtig niemendalletje, die best wel lekker weg kijkt. Kumail Nanjiani en Issa Rae zijn aardig aan elkaar gewaagd en levert een aantal komische situaties op. Ik heb mij vanmiddag best vermaakt met deze film. Een 3.0

Ik vind Nanjiani een beetje vervelende komiek, iets te veel op de humor zittend en daardoor niet geloofwaardig maar eerder irritant. Ook al is zijn rol in dezen soms wel oké en de chemie met Rae is er ook wel. Als de film zelf ontwikkelt richting het einde worden zowel zijn invulling als de film beter. Dat stuk met die sekte is best geinig en een enkele grap is ook wel geslaagd, maar als geheel net niet voldoende. 2,5*.

Nanjiani en Showalter komen opnieuw samen in een leuke komedie. The lovebirds is niet zo goed als the Big Sick, daarvoor is het plot te eenvoudig en is de film compleet afhankelijk van hoe Nanjiani en Rae hun rol vervullen. Dat doen ze naar behoren. Het onderlinge gekibbel is fijn en hun knulligheid is erg geloofwaardig. Er zit her en der een enkele leuke scène, zoals de Eyes Wide Shut achtige seksorganisatie, maar verder is de film puur kijkbaar door de twee in de hoofdrol.

3,0*

Ik moest toch wel vaak lachen om deze slapstickachtige komedie met een bizar verhaal over een stelletje, dat in doldwaze omstandigheden de nodige stekeligheden blijft uitwisselen in de vorm van scherpe oneliners. Wat timing betreft zijn Issa Rae en haar tegenspeler Kumail Nanjiani een ontdekking voor mij. Geen topcinema, maar best leuk voor een keer.

Review: wat een schijtfilm

Vermakelijke en grappige film.

Vermakelijk door de 2 hoofdpersonen, verder is het verhaal niet boeiend

De samenwerking tussen regisseur Michael Showalter en Kumail Nanjiani resulteerde in 2017 in The Big Sick. Een leuke komedie die helaas veel te lang duurde. In The Lovebirds gaat die samenwerking verder. Dat maakt nieuwsgierig. De lengte klinkt met 86 minuten al een stuk aangenamer. Opvallend is verder dat Nanjiani geen deelneming heeft aan het script. Dat betekent dat de film geen grappige bewerking is van autobiografische gebeurtenissen. Jammer, want die vind ik juist zo leuk bij Nanjiani.

De film is een klassieke komedie van de verwisseling en de verwarring, waarin een stel van onbesproken gedrag opeens van een misdrijf wordt verdacht en er alles aan doet om uit handen van de politie te blijven en het misdrijf op te lossen om de eigen onschuld te bewijzen. Een beetje à la Hitchcock dus. Het verschil is natuurlijk dat deze film in al zijn geledingen is voorzien van humor. Zelfs tijdens de ‘spannende’ momenten is de film beladen met komedie.

Sommige humor is leuk. Sommige humor valt niet mee. De film komt er mee weg. Het tempo is hoog en de slechte grappen worden snel opgevolgd door iets dat wel een humoristisch belletje doet rinkelen. Veel tijd om de mindere grappen minder te waarderen, is er niet. De geslaagde humor overheerst en bovendien zijn de gebeurtenissen zo overtrokken dat zich onvermijdelijk een welwillend gevoel van de kijker meester maakt om mee te gaan in de absurditeit van het verhaal. En dan zijn dingen al snel komisch. Best knap om dat voor elkaar te krijgen.

Een ander sterk punt van de film is de wisselwerking tuusen de beide hoofdrolspelers. De leukste scènes zijn de scènes waarin Issa Rae en Nanjiani zich ruziënd en elkaar verwijten makend in de meest hachelijke situaties terecht komen. Misschien wel wat flauw hier en daar, maar ik kon er wel om lachen.

The Lovebirds is een aangename actiekomedie die dankbaar gebruik maakt van twee goed op elkaar ingespeelde hoofdrolspelers die heel geslaagd het komische hart van de film vormen. Inhoudelijk is de film erg mager, maar op het komische vlak alleszins vermakelijk. Ja, leuk.

Deze kon helaas niet tippen aan The Big Sick. In mijn ogen allemaal iets te overdreven.

2,0 sterren.

Een luchtig verhaaltje, maar toch een kleine beetje spannend omdat niet snel wordt prijsgegeven hoe het in elkaar zit. Al is de ontknoping ook niet het grootste vuurwerk. De humor werkt beter dan verwacht en de twee hoofdrolspelers vullen elkaar mooi aan. Voordeel van zo'n film dat je er niet teveel verwachtingen voor hebt. Ik heb me goed geamuseerd met op tijd een lach er bij. Meer moet dat soms niet zijn.

Qua verhaallijn en humor biedt de film toch wel te weinig om een voldoende te scoren. De chemie tussen beide hoofdrolspelers werkte wel en soms kon de film je een glimlach geven. Vanaf het middenstuk verwaterde het allemaal wat waardoor de aandacht ook slapjes werd. 4/10