King of the Road (2020)

Degelijk filmpke met een goed en leuk einde.

Ik pas.

Dit is weer zo'n vreselijke gesubsieerde linkse multi culturele wijze les film.

Eerst krijg je vast te zien hoe het daadwerkelijk er aan toe gaat in deze maatschappij om vervolgens heel snel er een geforceerde positieve wending aan te geven. Uiteraard is het slachtoffer, een RASSISTISCHE chauffeur.

Bah!

Prima film met best wel een behoorlijke spanningsopbouw naar het toch wel verrassende einde.

Trouwens, ik vond dit niet écht een typisch Nederlandse film, want ik heb maar één blote kont gezien en die was ook nog van een vent....

Daar had ik dus ook schrik voor en zo was het deels ook, je hebt dus wel een punt maar ze toonden ook de andere kant, zogenaamd de goeie moslim maar die is niet zo goed als men denkt.

Daarmee dat ik poste: het einde is leuk. .

Misschien dat ik dan toch een poging waag

Misschien is mijn grootste ergernis aan de Franse auteur Michel Houellebecq dat hij een hausse aan mindere goden heeft opgeleverd die een poging doen om zijn spel met dubbele ironie te evenaren. Die ongrijpbaarheid waarmee elke politieke gezindte een veeg uit de pan krijgt, maar zodanig dat het moeilijk te plaatsen is welke mening de auteur zelf eigenlijk is toegedaan. Met als gevolg dat er een generatie schrijvers en filmmakers is opgestaan die er een kunst van maakt om maatschappijkritische boodschappen op te werpen en ze tegelijkertijd kapot te ironiseren. Zo lijkt 'King of the Road' (2020) een nuancerende spiegel op te werpen over hoe twee truckers - de volkse Barry (Guido Pollemans) en de Nederlands-Marokkaanse Sadiq (Majd Mardo) - tot elkaar veroordeeld zijn. Hun truckerscabine als het gepolariseerde en geglobaliseerde Nederland dat over landsgrenzen heen handel drijft, maar waar eigen identiteiten in de verdrukking raken. Of het atheïstische Barry is die de ruimte opeens moet delen met mensen die antwoorden vinden in het geloof, of Sadiq die gelaten de vernederingen en haat moet incasseren die een moslim ten deel valt.

In roadmovies is de reis een mogelijkheid voor tegenpolen om zichzelf en de ander tegen te komen in den vreemde. Waar men door wrijving en ongemak over elkaars grenzen heen gaat, maar het onvermijdelijke samenzijn schept tegelijkertijd een band of vormt zelfs de aanzet tot loyaliteit en begrip. Toch? Neen, 'King of the Road' (2020) is niet zo formulematig. Het is diepgaand in de geest van die kwelbek van een Houellebecq. In een subplot (á la Fargo) ontdekt een vrouwelijke politie-inspecteur (Sophie Höppener) dat er toch iets niet helemaal in de haak is. Zou er een rechts-extremistische link zijn met een eerder voorval in een kroeg, waar Barry's collega-bijrijder het ziekenhuis in werd geslagen? Ze krijgt niet helemaal vat op de zaak en de positieve én negatieve vooroordelen van hogergeplaatste autoriteiten zitten in de weg. En terwijl tegenpolen Barry en Sadiq nader tot elkaar lijken te komen, blijkt hun menselijke warmte niet opgewassen tegen de gapende ideologische kloof tussen hen.

Gewoon als film werkt 'King of the Road' (2020) niet helemaal. Wie de intense wegpiraterij uit 'Duel' (1971) of 'Relatos Salvajes' (2014) verwacht, komt bedrogen uit. De absurdistische en vervreemdende toon creëert een afstand tot de personages en ze lijken vooral in dienst te staan van een achterliggende boodschap. Het levert nauwelijks goede grappen op en de intieme momentjes voelen onoprecht of geforceerd. Op dezelfde manier wordt ook de psychologische spanning in die truckerscabine weinig voelbaar. Bijzonder slecht voor de suspense dat een kijker meestentijds moet gissen naar welke vooroordelen er worden beslecht, terwijl nooit het gevoel ontstaat dat deze twee heren op een menselijk niveau aan elkaar zijn gewaagd. Maar het kwalijkst vind ik eigenlijk de karikaturale manier waarop 'King of the Road' (2020) zowel terrorismeproblematiek als migrantenervaringen onder de aandacht brengt. Niet een fair zelfonderzoek naar contrasten en nuances onder de overgrote meerderheid van de Nederlandse moslimgemeenschap, maar weeral het uitvergroten en tegen elkaar afzetten van uitersten. En dan levert deze thrilleropzet niet eens de nagelbijtende spanning op die je ervan mag verwachten.

Vond het middenstuk wel spannend.

Het eerste gedeelte kwam wat overdreven over.

het keek wel aardig weg.

De film gaat een iets andere richting uit dan ik in eerste instantie had verwacht, maar dat maakt het niet per se en goede film. Het is allemaal wel erg stereotiep en simplistisch gebracht en ik kon daar weinig plezier uithalen. Het was misschien ook leuker met deze film als die chauffeur een naïeve Groen-Links-muts was geweest in plaats van een blanke man die tegen buitenlanders is. De film kabbelt een beetje voort en aan het eind verrast het nog maar dan is de film al klaar. 1,5*.

Dwaas politiek geladen filmpje. Begint slap links en eindigt slap rechts.

Tja, het eerste half uur was doorbijten, naarmate de film vorderde werd het toch nog de moeite waard. Het eind vond ik ronduit verrassend.

Ze weten niet helemaal welke kant ze op willen met dit verhaal .

Stuurloos .

Zeer slecht geschreven thriller waarin een openlijk racistische vrachtwagenchauffeur Barry [Guido Pollenans] tot zijn ongenoegen wordt opgezadeld met "kutmarokkaan"Sadiq [Majd Mardo] als bijrijder voor een lange rit naar het zuiden. Barry vernedert zijn bijrijder en spreekt hem consequent aan met “Apie” en Sadiq laat zich dat allemaal welgevallen. En, zoals dat gaat in de wereld, wanneer Sadiq één goede daad verricht is Barry opeens volledig bekeerd tot het multiculturalisme. Volstrekt belachelijk natuurlijk, maar het wordt alleen maar erger wanneer een detective [Sophie Höppener] ontdekt dat er iets niet in de haak is met het transport. Je moet het zien om het te geloven, maar neem maar van mij aan dat dit de moeite van het geloven niet waard is.

Ik ben verrast door de slechte reviews hier. Ik vond het een prima film. Nee, geen meesterwerk of Oscar materiaal, maar zeker beter dan de gemiddelde Nederlandse film. Er is kritiek dat de problematiek simplistisch wordt benaderd. Ik noem het realistisch, want dergelijke problematiek wordt door extreem rechts (of extreem links) simplistisch benaderd en dat is wat je ziet. Er worden geen karikaturen neergezet. Ik was daar in het begin wat bang voor. Toegegeven, de eerste 10 - 30 minuten kijk je misschien wel naar een karikatuur, maar dat verandert snel. Niemand in deze film is 100% goed of 100% slecht. Ik vond de karakterontwikkelingen overtuigend en vloeiend in beeld gebracht. Het is niet zo dat je iemands mening ineens ziet omzwaaien en doorslaat naar de andere kant. Er blijft nuance en de film schetst grijstinten. Ik snap sommige reviews niet waarin wordt gesuggereerd dat de film partij kiest voor bv. de racistische vrachtwagenchauffeur of dat de racistische chauffeur ineens helemaal pro-Marokkaans zou zijn... Dit is juist niet het geval. Het mooie vind ik dat de film registreert en in beeld brengt zonder uiteindelijk oordeel. Het laat het aan de kijker over om er wat van te vinden en dat valt nog niet mee want je gaat van beide kanten het goede en het slechte zien. Beide acteurs leveren prima werk af. De overige acteurs hangen er helaas wat bij maar vanwege de kleine rol doet het weinig afbreuk aan de film als geheel. Knap hoe de clou van het verhaal ook echt pas aan het einde wordt weggegeven. Verwacht geen actiefilm en verwacht geen humor in de film (want dat zit er echt niet in). Het is echt een realistische Nederlandse roadmovie met elementen van thriller en drama. Als je daarvoor in de stemming bent, dan zal de film je niet teleurstellen. 3,5 ster.