Cat in the Wall (2019)

Cat in the Wall is de eerste speelfilm van de Bulgaarse documentairefilmers Mina Mileva en Vesela Kazakova. Aan de film valt goed af te lezen dat de documentaire hun eigenlijke discipline is.

De film hanteert een documentaire-achtige stijl die zich uit in een grove en ruige registratie van de leefwereld van de personages. De maatschappijkritische film ageert tegen zaken als corrruptie, parasitisme en racisme en is daarin concreet en helder. De film vergeet echter om de personages en de handeling een speelfilmwaardige bühne te geven. Een stevige dramatische basis ontbreekt en die is echt wel nodig om ware beleving met de personages en hun problematiek te genereren.

En dat is jammer, want het verhaal van Irina, haar zoontje Jojo en haar broer Vladimir, die uit Bulgarije naar Londen zijn gekomen om te ontsnappen aan de sociale malaise die zich in hun eigen land afspeelt, is best interessant. In Londen overkomt hun namelijk dezelfde sociale malaise. Een prachtige basis voor drama en legio mogelijkheden om de personages kleur te geven. Het ligt hier voor het oprapen.

Het verhaal heeft daarenboven nog extra dramatische mogelijkheden, vanwege het bijzonder perspectief dat de personages bieden. Binnen het genre van de Britse sociaal realistische cinema is het immers meestal de Engelse onderklasse die als middel dient voor het aankaarten van sociaal onrecht. In deze film zijn het goed opgeleide EU burgers die hun heil in Engeland zoeken en daar geconfronteerd worden met sociale ongelijkheid. Het is een intrigerende bijkomstigheid die een extra pakkend verhaal zou kunnen opleveren.

Helaas komt dat pakkende verhaal er niet van. De oorzaak is gelegen in een onsamenhangend script en in de lichtzinnige manier van regisseren. De film is geen coherent geheel van handeling, dialoog en scèneopvolging en oogt daarnaast op het cinematografische vlak nogal ongeïnspireerd.

Vooral het gebrek aan regie is een storende factor. Het is alsof de makers de acteurs zonder veel begeleiding loslaten in een complexe situatie en vervolgens gaan registreren wat er gebeurt. Nou weinig goeds, zeg ik u.

De personages reageren zonder uitzondering nogal laconiek op gebeurtenissen. Ze ontberen passie. Ze zijn dramatisch ongeloofwaardig. De strakke regie die hoort bij een speelfilm ontbreekt zichtbaar.

Mileva en Vesela Kazakova voegen met Cat in the Wall gewoon nog een middelmatige documentaire toe aan hun filmografie.