Twelfth Night, or What You Will (1988)

Some are born great, some achieve greatness, and others have greatness thrust upon them

Ik heb al een tijd een Shakespeare box liggen met daarin deze Twelfth Night, Romeo and Juliet (1976), Macbeth (1979) en King Lear (1974). Een aantal jaren '70/jaren '80 verfilmingen van de Bard dus en die Romeo & Juliet verfilming smaakte naar meer. Het was weliswaar de minste verfilming die ik tot nu toe van het toneelstuk had gezien maar dat probleem ging ik bij Twelfth Night momenteel niet hebben: het is namelijk de eerste keer dat ik hiervan een verfilming zie.

Het is wel een toneelstuk dat ik vele jaren geleden eens heb gelezen (als ik me niet vergis in een vertaling door Hugo Claus) maar er bleven nog flarden hangen. Ik durf niet zeggen in hoeverre dit overeenstemt met het toneelstuk van Shakespeare maar aangezien dit een verfilming is onder het goedkeurend oog van Kenneth Brannagh.. dan ben ik er 99% zeker van dat het wel goed zit. Het was dan ook Brannagh die het toneelstuk regisseerde maar deze televisieadaptatie liet hij over aan Paul Kafno. Ik vraag me af hoe dat exact in zijn werk is gegaan, maar je voelt wel dat dit eigenlijk een ietwat veredeld toneelstuk is. Alles speelt zich nagenoeg op dezelfde 2 sets af (ofwel bij Olivia ofwel bij Orsino) en het ziet er allemaal nogal gekunsteld uit maar toch heeft dat eigenlijk nog wel zijn charme. Kafno/Brannagh maken er een lange versie van, maar ze verveelt eigenlijk op geen enkel moment.

Vooral omdat dit qua cast wel erg goed zit. Caroline Langrishe bezit die onberekenbare schoonheid die Olivia hoort te hebben en Christopher Ravenscroft is een uitstekende Orsino, maar de fun (want het is tenslotte toch een komedie) zit vooral in het groepje Anton Lesser (Feste), Shaun Prendergast (Fabian), James Saxon (Sir Toby Belch) en James Simmons (Sir Andrew Aguecheek). Beetje vreemd dat de Nederlandse ondertiteling de namen wijzigt - zo wordt Andrew opeens André - maar wanneer die vier bij elkaar zijn en kattenkwaad uitsteken.. Het zorgt voor een aantal heerlijke scènes en zeker de confrontaties met Richard Briers als Malvolio zijn erg geslaagd. Ook nog een eervolle vermelding voor Abigail McKern als Maria trouwens, ze is uitstekend in de komische scènes met de hierboven genoemde namen.

Tof! Het duurde wel eventjes vooraleer ik hier volledig inzat doordat de sets er wel erg fake uitzien maar na een tijdje merkte ik er niets meer van. Had het misschien nog iets beter gevonden als Frances Barber (Viola) ook de rol van haar tweelingbroer had opgenomen, want nu oogt de verbazing van de anderen een beetje stom wanneer ze het hebben over het feit dat Viola en Sebastian een spiegelbeeld zijn van elkaar. Barber en Christopher Hollis zijn dat namelijk niet.. Het is maar een kleine smet op een voor de rest uitstekend geheel.

4*