50CC (2000)

Flauw puberaal conversatie kortfilmpje. Het regiedebuut van Felix Van Groeningen, nadat hij me overrompeld had met het fantastische "De Helaasheid der Dingen (2009)" had ik honger naar meer. Helaas het muzikale drama "The Broken Circle Breakdown (2012)" kon me niet echt overtuigen. Met "Belgica (2016)" ging het voor mij dan weer de goede richting uit. Het VS debuut "Beautiful Boy (2018)" wist me iets minder te boeien, maar toch leefde ik als kijker mee met de tragiek van het verhaal. Met "Dagen zonder Lief (2007)" waren er grappige momenten en leuke stukken, maar het geheel kon niet helemaal bekoren. Omdat ik het rijtje van deze regisseur wou afwerken kwam ik dan bij deze "50cc" die als extra stond op mijn DVD van "Dagen zonder lief" en dit is wel echt eentje om snel te vergeten. Onlangs de DVD van "Steve + Sky (2004)" gekocht, nadat ik deze gekeken heb is mijn 'Felix van Groeningen' verhaal voorlopig rond.

50CC is mede verantwoordelijk dat regisseur Felix Van Groeningen de grote naam is die hij vandaag de dag is geworden. Het was namelijk dit afstudeerproject dat onder de aandacht van producent Dirk Impens kwam en daarna werkten de twee samen aan Steve + Sky. In het achterhoofd houdende dat dit een afstudeerproject is, is 50CC best een vermakelijke zit. Een kortfilm van een dikke 40 minuten over een stel jongeren en hun brommertje lijkt niet echt interessant maar in de handen van Van Groeningen wordt dit een intrigerend beeld over vriendschap, liefde en seks. Vooral ook dankzij rollen van Sam Louwyck, Titus De Voogdt en een nog erg jonge Trixie Whitley.

3.5*

Fijne debuutfilm van Van Groeningen, stond als extra op de DVD van zijn andere film, Dagen zonder lief.
Af en toe hoor je van die clichézinnen als “de jeugd van tegenwoordig” of “dat is de toekomst van morgen”. Nu als ik 20 jaar terugkijk, merk ik weinig verschil met vandaag of pakweg 40 jaar terug. De hangjongeren zijn of doen niet anders doorheen de jaren heen.

Beetje marginaal en ergerlijk wel dat gekauw en gespuk, maar erg fijn en zelfs nostalgisch om naar te kijken. Zelfs de Seca was ik eigenlijk al vergeten. Ik herinner me er nu nog van dat we net als Artiszegels ook Secapuntjes konden sparen destijds, dit terzijde.

Inhoudelijk stelt het weinig voor, maar vond die conversaties over liefde en seks wel interessant. Dat Gentse accent doet het hem wel al was het zeker niet plat Gents. Ik wachtte echter op een climax, een race bvb die fout afloopt met het verhaal van Sam in het achterhoofd, niet dus. Wel jammer ...