Knock Down the House (2019)

Anti-Trump politica? Dan heb je er echt niks van begrepen. "The scrappy fighter from The Bronx" is anti-establishment, dus net zo goed tegen de Democratische status quo carrière-politici.

Het is een prima documentaire overigens, die vier kandidaten volgt in hun route richting Democratische voorverkiezingen. AOC krijgt de meeste screentijd en is ook veruit het boeiendst om naar te kijken, vanwege haar enorme talent en charisma. Wat ik heel interessant vond was het gegeven dat ze eigenlijk voortkomen uit een selectieprocedure door twee organisaties, genaamd 'Brand New Congress' en 'Justice Democrats'. Er zit dus een uitgewerkte strategie achter (eindelijk mag je wel zeggen, het is niet genoeg om fijne idealen te hebben, de conservatieve krachten hebben dat feit al eeuwenlang door).

Knock down the House biedt naast een inkijk in deze beweging ook een blik op het verrotte politieke systeem in Amerika en hoe dit doorwerkt in het dagelijks leven. De korte gesprekken op straat zijn wat dat betreft deprimerend, van mensen die al hun hele leven op een bepaalde kandidaat stemmen en daar niet vanaf wijken, ook al is er nog nooit een sikkepit verbeterd. De docu maakt tegelijk de toekomst zichtbaar. De vlam van Sanders slaat over en AOC zal, nu de eerste horde genomen is, niet meer te stuiten zijn.

Ongeacht de politieke boodschap, het had van mij evengoed over zeer conservatieve Republikeinen mogen gaan, is dit echt een heerlijk docu om lekker te kijken. Veelal met een registrerende camera en geen pratende kopen. Als er al wat tegen de camera wordt gezegd is dat omdat die er toevallig is en tijdens de 'actie'. Dit is helemaal mijn soort docu en deed me denken aan By the People: The Election of Barack Obama. Boeiend inkijkje in de politieke voorrondes waar enkele kandidaten worden gevolgd, al draait driekwart om Ocasio-Cortez. Verder fraaie sfeerbeelden van Amerika met plaatjes die met veel gevoel voor beeldkracht zijn geschoten. Heel veel nieuws doet de docu niet, maar het wordt wel vakkundig gedaan. 4,0*.

“If I was a rational person, I would have dropped out of this race a long time ago.”

Uitstekende documentaire over vier vrouwen die zich verkiesbaar stellen voor het Amerikaanse Congres en de strijdt aangaan tegen het zittende Democratische establishment. Het is interessant om te zien dat deze vier vrouwen niet uit het niets komen, maar dat twee organisaties een nauwkeurige werving en selectieprocedure hebben toegepast om de beste kandidaten te krijgen.

Eén daarvan is Alexandria Ocasio-Cortez, nu beter bekend als het begrip AOC. Ontzettend knap hoe zij zoveel mensen op de been krijgt door haar charisma, werklust, standpunten en slimme strategie. Het gedeelte waarin ze het moet opnemen tegen een plaatsvervanger van Joe Crowley is hemeltergend, en hier zie je eigenlijk al het begin van haar uiteindelijke zegetocht. Ze mist nog wat ervaring (op het gebied van buitenlandse zaken/problematiek komt ze nog niet verder dan wat platitudes), maar als je haar nu in het Congres ziet zitten zie je dat ze een snelle leerling is. Als documentaire zit Knock Down the House ook goed in elkaar, met een registrerende en bijna afstandelijke aanpak, waarbij de kandidaten worden gevolgd in plaats van dat ze constant in de camera praten. Knap werk van Rachel Lears.

Aardig, maar niet echt speciaal.

Het is fijn dat Lears vooral documenteert en niet een hoop interviews achter elkaar rijgt. Het is dan ook vooral een inkijkje in de primary, waarin AOC de hoofdrol opeist. Er worden ook nog drie andere vrouwen gevolgd, maar die krijgen amper air time. Toch wel een beetje zuur, volgens mij hadden ze gewoon de focus puur op AOC moeten leggen.

Haar gevecht tegen het establishment is verder aardig op volgen, ook wel eentje die ik steunt.Al zie je ondertussen toch ook weer hoe moeilijk het is en hoe relatief weinig dit soort acties uiteindelijk opbrengen, ondanks de positieve boodschap van deze doc. Ik volg het Amerikaanse gebeuren niet van héél nabij, maar wat opvalt is toch dat omdat het volk zélf strategisch probeert te stemmen, het establishment niet eens heel veel moeite moet doen om aan de macht te blijven.

Grootste pijnpunt van deze docu is dat de gebeurtenissen zelf niet zo geweldig interessant zijn en omdat het maar een inkijk is krijg je ook niet zo heel veel extra boeiends mee. Maar het is verder best aardig om volgen voor een keer, begrijp alleen de hoge scores niet zo (of die zouden eerder steunt uitspreken over het onderwerp dan over de docu zelf gaan).

2.5*