Muidhond (2019)

Belgische film waarin pedoseksualiteit vergoelijkt wordt?

Young Critics-review uit Gent

Dat was ook mijn vraag vooraf, maar de regisseuse had achteraf bij de Q&A wel een vrij heldere verklaring over het hoe en waarom van deze film, namelijk niet het vergoelijken van pedoseksualiteit maar nuance brengen naar, en het bespreekbaar maken van situaties waarin mensen deze gevoelens hebben en zichzelf daarom haten.

Vanaf 30 januari 2020 in de bioscoop (Imagine Filmdistributie Nederland)

Dat is wat kunst zo'n mooi iets maakt: als het goed wordt gemaakt, schept het een ingang om over de dingen na te denken die het voorstellingsvermogen of fatsoen tarten. Het oorspronkelijke boek ging op een respectvolle, intelligente manier om met het precaire onderwerp.

Is dit stuk van jou? Erg mooie beschouwing. Grappig genoeg raakt het ook aan mijn eigen kritiek op het boek. Te weinig oog voor de instituties om Jonathan heen en te veel een Grieks noodlotsdrama.

Nee, niet van mij (dat zou waarschijnlijk een te groot compliment zijn geweest, als ik me goed herinner wat ik zelf van het stuk vond), maar ik kwam het wel tégen toen ik zelf in Gent vertoefde

IFFR gaat em trouwens vertonen. Ik sla hem over maar ben wel benieuwd hoe mensen er hier op reageren.

Van de week het boek uitgelezen. Heftige shit!

Op 9 januari hebben we een exclusieve avant première in onze filmclub te Oostende. Dan mogen wij de film Muidhond vertonen in aanwezigheid van regisseur Patrice Toye, co-scenarist Peter Seynaeve en Inge Schilperoord schrijfster van het boek waar de film op gebaseerd is.

Vertoningen om 17h45 & 20h15 + aansluitend onze jaarlijkse Nieuwjaarsreceptie.

Momenteel bezig met het boek te lezen.

ziet er spannend uit, beetje vergelijkbaar met TBS.

Heeft hij wel of niet iets gedaan, en valt hij in herhaling ja of nee.

De belgen kunnen toch ook wel spannende en schokkende onderwerpen aankaarten.

zoals ook " de behandeling"

Binnen een paar dagen in de zalen. Kijk ik wel naar uit met dit controversiële thema. Te vergelijken met het meer dan degelijke The Woodsman (2004) met Kevin Bacon?

Destijds het boek gelezen, erg indrukwekkend. Ben benieuwd naar de film.

Nergens origineel maar een meeslepend drama is het wel.

Je hebt inderdaad The Woodmans, er was Boy A en het is een subplot in zowel Happiness als Little Children. Heel veel meer films zijn er - dat ik weet of me kan herinneren - niet gemaakt over dit onderwerp, maar ik heb het gevoel dat ze broodnodig zijn. Al is het maar om een beetje meer begrip, of op z'n minst inzicht te kweken naar wat er in het hoofd van zo iemand als Jonathan. Dat niet elke pedoseksueel een gewetenloos monster is dat dagelijks met zijn tong uit z’n bek bij het speeltuintje om de hoek staat te gluren. Want je zou maar met die gedachten, waar je niet voor gekozen hebt, rondlopen en ze niet wensen te praktiseren. Volgens mij heeft men er geen idee van wat een strijd dat dagelijks voor zo iemand moet zijn en hoeveel wilskracht ervoor nodig is jezelf vroeg of laat niets aan te doen. Ik probeer me dan altijd voor te stellen hoe het zou zijn als ik nooit naar (in mijn geval) vrouwen mocht kijken. Ze niet mocht aanspreken, omhelzen of op wat voor andere manier dan ook liefhebben. En of dit nog niet lastig lastig genoeg is, dat er dan nog mensen zijn die je lopen te terrorizeren, geen mogelijkheid onbenut laten je identiteit aan de schandpaal te nagelen, je als een beest opjagen of in het ergste geval zelfs fysiek iets aan zullen doen - zie het incident van verleden jaar. Kijk maar eens voor de lol wat voor verwensingen en doodsbedreigingen te lezen vallen op rioolsites als Fok, bij soortgelijke artikelen. Ik heb er met de meest ruimdenkende en intelligente mensen discussies over gevoerd maar merk dat het bij het meerendeel ook enkel woede en walging oproept, want van kinderen blijf je af is altijd de slotzin met een heel groot uitroepteken. En natuurlijk moet je van kinderen afblijven! Ik heb ze zelf dan wel niet maar moest er niet aan denken dat er iets met dat lieve, dromerige, goedgelovige meisje in deze film zou gebeuren. Dat ze voor het leven getekend zou raken door een walgelijke lustdaad van enkele minuten. En dat maakt het een lastig verhaal, want je kunt het al die ouders ook niet kwalijk nemen dat ze hun kind(eren) willen beschermen. En juist dit frustrerende gevoel van tweestrijd weet Muidhond goed te vangen. Het kiest geen kant maar observeert slechts zodat men voor zichzelf kan beslissen of hij bij zijn tunnelvisie blijft. Er is slechts de collega in de fabriek die de woedende, paranoia massa representeert en gelukkig was die maar in enkele scenes present. Verder domineert een behoorlijk voelbare spanning die vlak voor het eind even tot uitbarsting dreigt te komen, maar gelukkig uitbleef. Nagenoeg perfect vertolkt ook door Govaerts als de vis gevangen in de veelste kleine kom. Achteraf hoorde ik wat nare, maar gelukkig ook veel positieve reacties om me heen, en dat gaf me het gevoel dat de film toch wel tot nadenken had aangezet. Hopelijk kunnen we als maatschappij op een dag wat ''normaler'' met deze mensen omgaan. (3,5*)

Voorganger Little Black Spiders had zeker z'n minpunten, toch kijk ik een enorm uit naar de nieuwe van Toye.

Lol, ik herkende meteen het woord! In het Fries is namelijk mûdhûn (uitspraak: moet-hoen) een scheldnaam; een zeelt (vis). Je kunt het vergelijken met het NLse woord dat word gebruikt als mannelijk wormvormig aanhangsel.

In NL kennen ze het woord niet echt, schijnbaar is het gebruikelijker in België?!

Absoluut geen gangbaar woord in BE.

Muid is moe in het Gronings. Dus ik dacht: vermoeide hond, luie hond, luilak.

Beetje gemakkelijk. Vrijwel niemand vindt pedo-seksualiteit ok. Denk je echt dat deze regisseur daarmee bezig is? We vinden het - vrijwel iedereen dan - niet ok. Daar gaat het niet over. Waarover dan wel? Wel, als je - geen idee waarom - gevoelens hebt tav het kind, wat dan? Ja, ik vind het ook absurt, en ja, ik begrijp daar ook niets van... (seks met een kind?? ) Maar kennelijk zijn er mensen die dat wel hebben. Ingewikkeld ... Wat moeten we daarmee? Vertel het maar. Ik weet het niet. Echt niet...

Erg sterke film waarin een jonge pedofiel op een zeer menselijke manier wordt neergezet, en terecht natuurlijk, want dat is wat hij in de eerste plaats is: een mens. We maken kennis met zijn gevoelens en met de manier waarop hij ermee worstelt. Ontzettend spannend, ongemakkelijk en verdrietig op hetzelfde moment. Ik zat regelmatig met angstzweet in mijn handen.

Het enige bezwaar(tje) dat ik een beetje heb is dat de jongen zichzelf niet helemaal onder controle had en dat hij zichzelf op het spek bond. Voor de film is dat natuurlijk goed en spannend, maar omdat er zo weinig films over dit onderwerp gemaakt worden en omdat er zoveel onbegrip is, zoveel onwetendheid ook over het verschil tussen pedofilie en pedoseksualiteit, had ik het op een bepaalde manier sterker gevonden als het over een jongen was gegaan die zijn aandoening (moet je het zo noemen?) beter in de hand had, zoals de meeste pedofielen dat godzijdank hebben. Maar goed, dat kun je de film eigenlijk niet kwalijk nemen en dat doe ik dan ook maar niet.

Het verhaal behelst nauwelijks meer dan de even onwaarschijnlijke als eentonige beproeving die een pedofiel ondergaat doordat z’n nieuw 9-jarig buurmeisje zich na zijn terugkeer uit de gevangenis alsmaar bij hem blijft opdringen zodat ze na een paar dagen al praktisch samenwonen en de man uiteindelijk concludeert dat zijn strijd en dus re-integratie tevergeefs is omdat hij nu eenmaal pedofiel is. Veel meer gebeurt er eigenlijk niet en we leren niets dat we niet al weten over het onderwerp.

Net als Girl (2018) zal ook deze Vlaamse film de aandacht hebben getrokken vanwege het controversiële thema c.q. dat de film een taboe doorbreekt (door het perspectief van een pedofiel in te nemen), maar als film heeft het allemaal weinig om het lijf.

Mooi genuanceerd verhaal niethie. De felle afwijzende reacties op iedere vorm van pedofilie of pedoseksualiteit heeft m.i. ook wel te maken met de tijd waarin we leven. Een tijd waarin preutsheid de moraal bepaalt, wellicht mede onder invloed van het Amerikaans christelijk fundamentalisme. Niet iedere vorm van pedofilie is één op één een vorm van seksueel misbruik. Dat geldt ook voor een ander groot taboe: incest. Het zijn filmmakers die het nog aandurven deze thema's te bespreken. Theatermakers weten dan bij voorbaat dat ze voor lege zalen spelen.

Beklemmende film van begin tot eind. Uiteraard zijn er kritiekpuntjes aan te dragen, maar de toonzetting, sfeerzetting en de cuts in de shots, vond ik heel sterk. Humanistisch gemaakt zonder dat er een lans wordt gebroken voor pedofilie of pedoseksualiteit.

De film plaatst je in de belevingswereld van het hoofdpersonage, het laat je de zware strijd voelen van het hoofdpersonage met zijn 'verkeerde' impuls/aandrang (tussen aanhalingsteken omdat het een waardeoordeel is - dat ik overigens onderschrijf, voor alle duidelijkheid). Dat doet de film wat mij betreft goed. Ik ging meeleven met de tergend tegenstrijdige gevoelens van wroeging, zelfhaat, walging aan de ene kant en tederheid, liefde en aandacht aan de andere kant.

In zekere zin zou je dat (affectief) leren kunnen noemen: een verruimende, emotionele ervaring opdoen, een uitdaging aan je eigen empathisch vermogen overwinnen. Dat is wat film vermag. Film is altijd een samengaan van vorm en inhoud, waarbij het een niet los gezien kan van het ander.

Inderdaad, pedofilie en pedoseksualiteit zijn 2 verschillende dingen. Het is zelfs zo dat de meeste vormen van pedoseksualiteit niet eens met pedofilie te maken hebben.

Misschien. Ik weet het ook niet. Maar tussen 'praktiserend' en 'niet-praktiserend' ligt een heel grijs gebied. Kinderen zijn (vaak) al op heel vroege leeftijd min of meer seksueel actief. Dat is iets waar volwassenen lastig mee om kunnen gaan. Pakweg een halve eeuw geleden werden kinderen opgevoed met een vrijere en minder verkrampte seksuele moraal. Een foto van een bloot kind, hoe onschuldig ook, wordt nu al als pornografie bestempeld. Ik denk dat we daarin zijn doorgeslagen. Voor een goed begrip: iedere vorm seksualiteit die tegen de zin van een kind ingaat is seksueel misbruik.

Akkoord.

Seks tussen volwassenen met wederzijdse instemming is hoe dan ook onvergelijkbaar met seks van een volwassene met een minderjarige (ongeacht eventuele instemming van de minderjarige). Dat laatste is dan ook per definitie seksueel misbruik, wettelijke gezien, en dus strafbaar.

Dat gezegd hebbende, dat ethisch grijze gebied (i.t.t. tot wettelijk, wat nauwelijks andere tinten dan zwart-wit kan bevatten), dat bestaat natuurlijk. Maar volgens mij gaat de film daar helemaal niet over! In die zin zie ik deze film ook niet als taboedoorbrekend. Het is overduidelijk een veel te jong kind, dat in het geheel geen seksueel gedrag vertoont. De film problematiseert dus ook op geen enkele manier het wettelijke onderscheid tussen minder- en meerderjarige en gaat niet in op het grijze gebied. En de film geeft ook geen enkele vorm van kritiek op een 'preutse' , of 'verkrampte seksuele moraal'. Dat is wat mij betreft echt onwenselijk hineininterpretieren. Dus daar ga ik hier ook liever niet verder over door, want het is eigenlijk offtopic