Danmarks Sønner (2019)

Redelijk indrukwekkende film over de opkomst van extreem rechts in Denemarken/ Europa.

Jammer van het eind. De regisseur had beter bij het ziekenhuisbed of iets eerder kunnen eindigen. Het ‘feel good’ einde was te voorspelbaar en geforceerd.

3,5

Vanaf 20 februari 2020 in de bioscoop (Windmill Film)

Lekker provocatief, beladen filmdebuut van deze jonge Deense filmmaker. Hij is duidelijk gepassioneerd over het onderwerp, de opkomst van extreem rechts door populistische identiteitspolitiek. Het blijft echter redelijk oppervlakkig en is bij momenten wat clichématig maar door de emotionele lading weet de film goeddeels te overtuigen.

In mijn ogen een belangrijke film over de ontwrichting van onze samenleving door de radicalisering aan alle kanten van het politieke spectrum. Een opmerkelijk regiedebuut van Ulaa Salim, die al op jonge leeftijd het scenario schreef voor deze in Denemarken controversiële film. De film heeft minder aandacht voor het geweld dan voor het gedachtegoed dat daarachter schuilgaat.

Half geslaagde film die een erg interessante thematiek heeft maar een eenzijdige interpretatie weergeeft.

Het eerste deel van de film volgt Zakkari, een 19 jarige allochtoon die zoekende is in het leven en dus vatbaar voor de extremistische retoriek van een oudere jihaad ronselaar.

Het deed me nogal sterk denken aan de film "Hambrug Cell" maar hier dan minder sterk uitgewerkt.

De ronselaar pakt het wel handig aan door zijn potentiële strijders te confronteren met de onmenselijke leefonmstandigheden van voornamelijk Arabische illegalen.

In het 2de deel verschuift de focus naar Malik. Een undercoveragent van Arabische origine. Dit deel is ietwat beter en spannender uitgewerkt en zorgt voor enkele gedegen plotwendingen en een sterke climax.

Normaal zou ik hiervoor een 3.5* geven maar omwille van het eenzijdige ongenuanceerde politieke standpunt van de regisseur rond ik af naar beneden. Het "alle vreemdelingen zijn slachtoffers en elke blanke is een ondrukkende racist" heb ik ondertussen al iets teveel moeten ondergaan.

Conclusie: Lang geen slechte film met goede acteerprestaties maar het eenzijdige wereldbeeld van de regisseur dient te worden bijgesteld.

Ook ik werd afgestoten door de partijdige en ongenuanceerde premisse en boodschap die er vanaf het begin in wordt gelegd: moslims zijn slachtoffer en wel twee keer want eerst als vluchtelingen die geholpen zouden moeten worden maar in plaats daarvan door de Denen ook nog racistisch als onmensen worden behandeld. Moslims zouden daarom de hele dag bang zijn om vermoord te worden door blanken en de veiligheidsdiensten zijn ook racistisch door moslims in plaats van blanke racisten in de gaten te houden terwijl het gevaar geheel vanuit de blanke racisten zou komen met een politicus als leider die vriendelijk en keurig oogt maar een programma heeft dat wel erg veel op dat van Hitler lijkt. Logisch dus dat moslims zichzelf gaan verdedigen.

Ikzelf sta hier wat genuanceerder in maar ik besloot evengoed de film een kans te geven want misschien is het verhaal wel goed of spannend. En inderdaad, het verhaal is redelijk goed en ook best goed verteld waardoor de film af en toe zelfs best spannend is. Alleen is het tempo veel te laag waardoor de film ook vaak gewoon saai is en de film onnodig een lange zit is.