Le Cinéma dans l'Oeil de Magnum (2017)

Erg interessante documentaire waarin de dialoog tussen cinema en fotografie behandelt wordt. Niet alleen fotografeerde de fotografen van Magnum de opnames van Hollywood-films en Franse films. Ze lieten zich ook door cinematografie inspireren voor documentair werk. Uit deze unieke dialoog tussen de twee mediums ontstonden een aantal iconische foto's. Neem bijvoorbeeld de samenwerking tussen Gueorgui Pinkhassov en Andrei Tarkovsky.

Fotografie en film

Eigenlijk is het grappig hoe deze twee thema's toch onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Je hoeft geen filmfanaat te zijn om foto's mooi te vinden of vice versa, maar als filmliefhebber kun je soms toch echt wel je ogen te kost geven aan een foto van een bepaalde film of acteur/actrice. Dat moeten de mensen van Magnum indertijd ook hebben gedacht, want zij staan zelfs nu jaren later nog steeds op kop met sommige van de indrukwekkendste shots in de geschiedenis van film.

In dat opzicht is Le Cinéma dans l'Oeil de Magnum een interessante zit. Het begin van de documentaire situeert zich in het ontstaan van Magnum als maatschappij en is vanuit historisch punt erg boeiend. Genoeg nuttige interviews ook met Isabella Rossellini (dochter van Ingrid Bergman die indertijd nog iets met Robert Capa, mede-oprichter van Magnum, heeft gehad) maar ook met een aantal van de nog levende fotografen. Naarmate de documentaire vordert valt het echter allemaal wat als los zand uit elkaar. De dood van Capa betekende een keerpunt voor het bedrijf maar regisseuse Sophie Bassaler geraakt niet verder dan wat interviews met fotografen. Op zich niets mis mee, want dat vormt soms boeiend materiaal maar je blijft wat met je honger zitten wanneer je echt iets over de geschiedenis van Magnum zelf te weten wilt komen. Beetje jammer ook van de korte speelduur, ik vermoed dat er met dit thema toch echt wel meer gedaan kan worden dan nog geen uur aan materiaal. Zeker omdat ik met gemak het dubbele van die tijd zou kunnen luisteren naar iemand zoals Eve Arnold en die komt hier maar sporadisch aan bod.

Misschien dat er nog wel ergens een langere versie rondslingert, maar aangezien werkelijk elke andere site ook al 52 minuten aangeeft vermoed ik dat hier effectief bij zal blijven. Interessant om eens gezien te hebben in ieder geval, al is het maar om eens een gezicht te plakken op wie verantwoordelijk is voor sommige iconische foto's.

Kleine 3.5*