Wekufe (2016)

Redelijk.

Wekufe ging vooral onder de radar. Het was een film die ik toevallig aantrof toen ik door de filmsectie bladerde van Plex. De film was kort, had een gave poster en leek een verhaal te hebben dat ook daadwerkelijk pakte. Op basis daarvan ging ik overstag en besloot de film op een koude avond toch maar een kans te geven.

We volgen een echtpaar dat naar een eiland trekt om daar een filmproject op te zetten. Daarbij krijgen we dus inkijk in een cultuur waar we niet bekend mee zijn. Tot in hoeverre dit gebaseerd is op daadwerkelijke gebeurtenissen heb ik geen kennis van, maar ik neem aan dat het ergens inspiratie uit heeft getrokken. Verder is het echter wel te dwaas om volledig serieus te nemen.

De film maakt gebruik van een erg lange opbouw, waarmee ik bedoel dat we voor bijna 50 minuten lang geen vormen van horror te zien krijgen. Die zitten vooral in de finale, en wordt best leuk opgezet, al had het echt wel wat spannender gemogen. Gelukkig werkt de opbouw voor een gedeelte dankzij een mysterieuze opzet. Het acteerwerk is niet briljant en de makers van het project gaan nogal amateuristisch te werk, maar het vermaakt wel.

Het is vooral ook dat de film zo lekker kort duurt. Qua horror laat het veel kansen liggen en ook uit het centrale narratief wordt niet veel gehaald, maar het kijkt goed weg. Ondertussen zijn dit soort films niet bepaald meer onderscheidend, maar dat wil niet zeggen dat het daardoor meteen brak is. Wekufe is zeker beter dan ik had verwacht, maar er had zeker meer ingezeten. Misschien wat meer experimenteren met geluid, bijvoorbeeld.