Be Right Back (2015)

De eerste helft hiervan was al beter dan het hele eerste seizoen bij elkaar, met name door een geniaal idee.

Helaas gaat het de tweede helft dan weer veel te ver met de real form Ash.
Ik snap inmiddels dat dat een beetje het idee van de serie is, concepten te ver laten gaan, maar hier was het toch wel jammer. Alle subtiele slimheid ging verloren.

Beste totdusver.

Al schaart het zich dan wel bij de niche van emotionele scifi, iets waar ik toch net wat minder mee heb. De scifi elementen staan eigenlijk volledig ten dienst van het drama, vaak ook gepaard met een romance. Vooral Amerikaanse indies die er de laatste jaren graag gebruik van maken, deze Be Right Back past redelijk goed in dat straatje.

Toch is de opzet wel wat interessanter dan normaal. Vooral ook omdat er niet meteen een doemverhaaltje aan vasthangt, ook omdat het een situatie is die echt gecreëerd wordt door technologie, geen uitvergroting of technologische variant om iets wat we al lang kennen.

't Is alleen een beetje jammer dat wanneer de replica in beeld verschijnt, Harris niet bij machte is om er ook een waardig einde aan te breien. Vanaf dat moment wordt het ook wat voorspelbaar en gaat het een richting uit die weinig meer toevoegt. Een scifi opzet afronden is altijd een moeilijke klus, regisseurs/schrijvers zijn ook maar dat, geen ervaringsdeskundigen die vanuit hun kennis bekwame voorspellingen kunnen doen, maar een iets origineler tweede deel had toch wel gemogen.

Verder was deze ook net iets sfeervoller, vooral dankzij de muziek en iets zweverigere cinematografie. Het blijft een beetje beperkt allemaal en de korte speelduur is meestal niet echt een voordeel bij deze films, maar deze Be Right Back geeft toch al enigszins de schijn van een serieuze korte film te zijn. Da's toch al wat.

2.5*

Een van de betere Black Mirrors wat mij betreft. Het geeft een idee van een toepassing van Artificial Intelligence wanneer het wat verder komt dan het aanraden van een pizzarestaurant in de buurt. In die zin schetst het een behoorlijk 'realistisch' toekomstbeeld van hoe échte A.I. zou kunnen zijn. Een softwareprogramma al je onlinepublicaties scant en je persoonlijkheid nabootst, daar gaat deze aflevering over.

Heel origineel is het niet, het uitstekende Real Humans (2012-2014) was hen voor met een uitwerking in dezelfde richting. Ruime 3,5*

White Christmas nog niet gezien, maar deze "Be right back" is het beste wat ik al zag van de eerste twee seizoenen van Black mirror. Deze aflevering gaat over coping bij een verlies van een dierbare. Het deed me in eerste instantie wat denken aan Her (2013) met Joaquin Phoenix, maar evolueerde stelselmatig naar een A.I. met lijf en leden zoals in diverse films ook aan bod komt (Alien, Ex Machina, etc ...)..

Het grootste probleem van Be right back en Black mirror in zijn geheel is zijn beperkte diepgang. Op 3 kwartier kan je onmogelijk een degelijke uitgewerkte plotlijn voorzien. Het is vaak een trigger om even bij stil te staan, maar meer ook niet.

Sowieso een erg intrigerend uitgangspunt dat steeds wel mijn aandacht trekt. Combineer dit met een impulsieve emotionele lading en je krijgt een boeiende verhaallijn. Be right back krijgt een opbouwend plotverloop waarbij de grenzen steeds worden verlengd: eerst tekstueel, dan auditief en tenslotte visueel. Creepy alvast zoals de voorbeelden aanhaalden met het slapen en ademhalen. Geen verrassingen hier in het doen en laten van de partner op het wereldwijde web, maar je zou wel eens degelijk kunnen verschieten van je partner ... Fijn wel om ook Martha te zien twijfelen. Emoties en echte gevoelens kunnen niet nagebootst of geprogrammeerd worden. Het exemplaar werd na verloop van tijd een meubelstuk dat op de zolder stof vergaarde. Je weet nooit of het nog eens van pas komt ...

Sterk concept dat later ook nog wel emotioneel impact krijgt op de kijker wanneer blijkt dat de replica er wel fysiek is, maar dat het toch niet als een waardige vervanger aan weet te voelen, iets wat je natuurlijk wel aan ziet komen wanneer ze de replica probeert te trainen om precies te worden zoals haar overleden liefde. Je gaat jezelf wel vragen stellen tot welke prijs je iets wat je zo mist zou willen vervangen en of je het überhaupt wel moet overwegen, of dat een verlies gewoon bij het leven hoort.

3,5*

Geen idee waar deze film heen ging. Het begint wel oké, maar langzaamaan heb je het idee dat de regisseur ook geen idee meer had en de film dan maar beëindigde.

De film zegt nog wel wat dingen over techniek en over de vraag wat een persoon is. Maar als geheel is dit ding wel te kort om echt te beklijven en om echt statements te maken. Een euvel dat wel meer afleveringen van Black Mirror hebben. Visueel wel oké. 2,5*.

Voldoet.

Uiteindelijk is dit duidelijk 1 van de apartere afleveringen in de reeks. Veel trager en wat "saaier" dan de gemiddelde aflevering, althans, vind ik. De sciencefiction zelf blijft hier voornamelijk wat op de achtergrond en maakt plaats voor drama en wat romantiek.

De drama neemt hier dus ook duidelijk de overhand, met een sciencefiction-randje op de achtergrond geplant. Alhoewel het niet onbekend is in de reeks, vond ik het hier door het tempo wel wat moeilijker mee doorheen te komen.

Idee is wel wederom weer interessant, en het duurt ook niet lang voordat het interessant wordt. Acteerwerk van Gleeson is bovengemiddeld en Atwell voldoet ook in haar wat beperkte en toch wel best moeilijke rol uiteindelijk.

Maar eenmaal de "echte" versie in beeld komt is de film wat saaier. De romantiek lijkt ook gewoon niet te werken (logisch) en de drama bied niet heel veel wat ik nu zo heel goed vind. De sciencefiction vervaagt ook wat eigenlijk.

De aflevering eindigt dan weer sterk, maar ik vond dit wel een minder interessante aflevering in de reeks uiteindelijk helaas.

Redelijk interessante aflevering met Kunstmatige intelligentie als ingrediënt en een goede cast. Wel een tikje traag en saai soms.