La Enfermedad del Domingo (2018)

Een reünie tussen moeder en dochter na 35 jaar zoudt ge enigszins anders voorstellen, maar regisseur Ramón Salazar maakt er op dat vlak zo wat een thriller van. Hard en verrassend is het wel en eigenlijk is deze "La Enfermedad del Domingo" wel zo'n film die de kijker acheraf toch wel met wat vragen achterlaat.
Ondanks het ongewone en de mogelijkheid het ganse verhaal te betwisten en de wijze waarop het wordt voorgesteld, vond ik het een mooie film.
Enkele heel knappe shots, zoals deze van de winterglijbaan (het avontuurlijke nog bij de moeder, het lijden van de dochter), een paar geslaagde close-ups van beide vrouwen, de slotscènes, de fotografie in het algemeen.
Goede tot sterke vertolkingen, zoals deze van Susi Sánchez (reeds samen met Bábara Lennie in "La Piel que habito")

Een drama zoals een drama hoort te zijn. Geen flitsende actie in deze film, wel prachtige beelden en mooie muziek. Traag, maar dat past bij het verhaal. Weinig woorden, maar die zijn ook niet nodig. Erg goed acteerwerk. ik heb genoten

Barbara Lennie vind ik een fijne actrice sinds ik haar in Magical Girl (2014) heb gezien. Als er een film met haar voorbij komt dan kijk ik m dan ook graag.

Hier is een tamelijk fascinerende situatie ontstaan die fraai in beeld wordt gebracht en verbeeldt wordt door de twee hoofdrolspelers.

La Enfermedad del Domingo

Uitstekende film over een moeder en dochter die elkaar na 35 jaar geen contact weer ontmoeten. Op initiatief van de dochter, en langzaamaan kom je erachter waarom ze het contact weer wil aanhalen. Het moment dat duidelijk wordt waarom ze haar moeder nodig heeft is indrukwekkend, en de laatste scene in het water is hartverscheurend. Lennie en Sánchez zijn geweldig. Soms had ik het gevoel dat de film zich zou ontwikkelen tot een thriller, maar uiteindelijk is dit een dramafilm die keihard binnenkomt. Complimenten ook voor de regie en de gekozen locatie. Fantastisch gedaan.

La Enfermedad del Domingo is een boeiende film over een dame die na 35 jaar haar moeder opnieuw opzoekt nadat die haar op 8-jarige leeftijd in de steek liet. Confronterend en ongemakkelijke bijeenkomst van de vrouwen. Afstandelijk en ijzig, en bovenal wantrouwend wanneer het op eerste zicht ongewone voorstel wordt geuit om 10 dagen met elkaar door te brengen.

De film uitte zich niet als een thriller, dus op enige wraakgevoelens of sadisme moesten we niet wachten. Integendeel zelfs, de film is eerder ingetogen en integer van aard waarbij twee vrouwen elkaars grenzen aftasten en beiden niet goed weten hoe een aarzelende conversatie er enkele minuten later zal uitzien.

Prachtige cinematografische beelden op de coaster en op het einde in het water. Mooi geacteerd ook van beide vrouwen. Ook de vele stiltes droegen bij tot een ongemakkelijke, maar tegelijk rustige sfeer. Soms zeggen beelden en stiltes meer dan woorden. Dat is hier zeker het geval. Een aanrader alvast voor arthouse liefhebbers (op Netflix).

Gewoon een mooie trage boeiende film, en dit komt zeker ook door het fantastische acteerwerk van Lennie en Sanchez. Ik ga geen samenvatting geven van het plot want dat staat altijd op deze pagina, dus ik begrijp niet dat men dat altijd in een review terug wil vermelden? Welk enkele typische kleine foutjes waar niemand zich aan stoort, maar ik wel, zoals duidelijk drinken uit een lege beker koffie, een tas warme thee die helemaal niet dampt, lippen die droog blijven bij het drinken.....