Oro (2017)

Een avontuur afspelend in de jungle van de Zuid-Amerikaanse landen, waar wordt ons niet geheel duidelijk in de film maar een avontuur is het wel voor de ontdekkingsreizigers, want velen zullen hun leven niet zeker zijn in deze wetteloze wereld voor de blanken uit Europa.

Zoals vaak speelt geld, in dit geval goud, een belangrijke drijfveer voor de groep om hun leven op het spel te zetten. Wat wil je in die periode van de geschiedenis meer? Men krijgt van de onnoemelijke grote hoeveelheid goud die men denkt aan te treffen, zijn/haar deel en als klap op de vuurpijl; mocht je het er ook nog levend van af brengen, de adelstand wacht in Spanje op jou zodra je met de anderen de koning zijn deel ook hebt gegeven.

Mooie regeling toch?

De film is fraai gemaakt. De beelden zijn prachtig en het spel van de dames en heren acteurs is ruim voldoende. Een 7 als waardering!

Gold (Oro), gebaseerd op een kort verhaal van de Spaanse schrijver Arturo Perez-Reverte (die ook aan de film meeschreef) begint met een veelbelovend uitgangspunt voor een actie-avontuur. We vallen middenin het verhaal (dat soms ook verteld wordt door een mee-reizend schrijver) als we in het jaar 1538, de oerwouden van Midden-Amerika, soldaat Martín Dávila zien op staan na wat lijkt op een slagveld met inboorlingen. Hij blijkt onderdeel te zijn van een bemanning van berooide mannen en twee vrouwen die een hopeloze zoektocht ondernemen naar immense rijkdommen van de stad El Dorado. Algauw wordt duidelijk dat dit korte verhaal niet voldoende is om een hele speelfilm te vullen. Echter gaat er veel meer mis! Zo genereert geen enkel personage meer dan een vluchtige interesse, het zijn er teveel en de meeste overleven de gevaren van het Amazonewoud niet lang genoeg om een band te krijgen. Wat ook nog eens werd bemoeilijk doordat ze de namen van steden, dorpen en provincies waar ze vandaan kwamen opnoemende.

Het script was vrij simpel. Ergens bij A (al was die dan wel verplaatst) begon dat verhaal en eindigde bij de al vaststaande B. In die tussentijd waren er dan de gevaren onderweg maar die waren vooral de bekende (muiterij, inboorlingen, dieren,achtervolgers of elkaar) Minder was het dat ook binnen de film zelf de ene scene op de andere leek. Daarnaast liep het script (of editing) ook niet goed. Er zaten nu nogal wat hiaten in de continuïteit van het verhaal. Er was wel veel aandacht voor historische details van kostuums, wapenuitrustingen en oude wapens. Die zagen veelal authentiek uit. Dat had zeker de moeite waard kunnen zijn! Maar ondanks de vele hoeveelheid zwaardhouwen,verwurgingen en pijlverwondingen heeft de regisseur een ongelooflijk dubieuze beslissing genomen om alle extreme wreedheden te censureren, dit blokkeert veel van de beoogde impact. Zelfs als je hetzelfde mindere script had gebruikt, dan had een goed portie gore dit historische avontuur meer verteerbaar kunnen maken.

Was dan de film heel slecht? Nou nee dat ook weer niet! De cinematografie van Paco Femenia maakte dat de film een ​​zompige sfeer uitstraalde.Het was haast claustrofobisch hoe we de jungle te zien krijgen. En ook al kwam het acteerwerk niet altijd even goed uit de verf (soms leek het meer op een toneelstuk) Met een All-star Spaanse cast was erop hen maar weinig aan te merken.

Goede film over een overzeese expeditie conquistadores op zoek naar Tezutlan, een stad van goud. Wie vertrouwd is met dit thema, weet reeds van het begin dat de Spanjaarden nooit goud zullen vinden . Hun obsessie naar goud en hun vastberadenheid om maanden door de jungle te wandelen voor hun droom is tot op vandaag legendarisch te noemen. De expeditie die we hier zien, een veertigtal soldaten, wordt bedreigd door Indianen, achtervolgd door landgenoten die al even gretig op zoek zijn naar goud als hen, aangevallen door de voor hen onbekende fauna. Hun grootste vijand is echter hun eigen zielsverslindende hebzucht, die hen tegen elkaar opzet.

Ik heb het voorbije jaar al enkele junglefilms gezien: Lost City of Z, El Abrazos del Serpiente, Jungle... Maar dit moet wel visueel de mooiste zijn die ik heb gezien. Het claustrofobische is duidelijk voelbaar en de belichting is knap uitgevoerd. De personages, hoewel talrijk, komen toch boeiend over omdat je die conquistadores, die je anders alleen uit geschiedenislessen of boeken kent, nu tot leven komen. En het zijn harde, brutale kerels die niet bang zijn om bij het minste hun zwaard te gebruiken. Of de garrote, wat voor een soldaat een oneervolle dood was. Dit was ook inderdaad zo, dat er altijd een schrijver mee was om verslag uit te brengen voor de koning. Laat maar de Spanjaarden dit soort films maken over hun verleden. Het voegt in ieder geval meer authenticiteit toe. Van dezelfde regisseur ben ik echt benieuwd naar Alatriste met Viggo Mortensen.