Suck It Up (2017)

De film volgt twee jonge vrouwen die rouwen. De eén doet dat heel uitbundig en verliest zichzelf in allerhande excessen. De ander doet dat beheerst en ingetogen, en staat zichtbaar onder hevige interne spanning. Een spanning die zich uit in compulsief gedrag. Beide boeiend.

Serieus onderwerp en een serieuze film. Gelukkig wel wat humor. Met name het obsessieve gedrag van de compulsieve is grappig en heeft grappige effecten op haar omgeving. Wel fijn dat er af en toe even gelachen kan worden, want echt vrolijk is de film niet. Rouwverwerking is natuurlijk vooral een serieuze zaak.

Beide personages overtuigen in hun momenten van ellende en verdriet. Als kijker ervaar je zowel de schaamte als de schaamteloosheid, het ongemak en de radeloosheid van beide personages. Het is een zwaar gevecht dat beide vrouwen leveren tegen de angst om dingen onder ogen te zien en de angst om publiekelijk te rouwen. De angst om zich (ab)normaal te gedragen en de angst om zich te verliezen in emoties. Ik vond het boeiende strijdtonelen. Af en toe intens. Af en toe grappig. Af en toe ongemakkelijk.

Het interessante en sterke deel van de film duurt slechts een 40-tal minuten. Helaas zijn er daarna de clichématige kennismakingen en belevenissen waar derden een steeds grotere rol in spelen. Die inbreng levert geen verrijking van het verhaal op. Het gaat zelfs zover dat die inbreng de intieme verbintenis die de kijker met beide hoofdpersonages heeft opgebouwd heel effectief verbreekt. De film wordt er leger en oppervlakkiger door. De hoofdpersonages verliezen aan intensiteit. Het soap- en zeikgehalte loopt op. Er gebeurt weinig noemenswaardigs meer. Na die 40 minuten boeiende film zwabberde mijn concentratie flink en die bleef zwabberen tot het einde.