The End of Fear (2018)

Vanaf 1 februari 2018 in de bioscoop (Amstelfilm)

Een reconstructie van de controverse rondom Barnett Newmans schilderij 'Who's Afraid of Red, Yellow and Blue', dat in 1986 ernstig werd beschadigd door een man die het schilderij en alles waar het voor stond dusdanig haatte dat hij niets anders kon doen dan het vernietigen, alsmede het schandaal rondom de restauratie van het werk, biedt al voldoende drama voor een prima documentaire. Maar Barbara Vissers geniale documentaire gaat veel verder en het resultaat is ronduit verbluffend. Via nauwkeurig geselecteerde archiefbeelden komen Newman en restaurateur Daniel Goldreyer aan het woord, Ook de vernieler komt aan het woord, evenals de belangrijkste functionarissen van het Stedelijk Museum te Amsterdam, waar het schilderij hing. Als pure historische documentaire is dit derhalve al een prima film. Maar Visser speelt zelf een sleutelrol in de documentaire wanneer een beginnend beeldend kunstenares een opdracht aanvaardt die voortkomt uit het pleidooi van de vandaal: het werk gewoon opnieuw schilderen. Hier zit het hart van de film die vragen en emoties oproept die de makers zelf waarschijnlijk niet hadden verwacht. Zoals het een kunstwerk betaamt komen er geen pasklare antwoorden, maar toont 'The End Of Fear' als geen andere film hoe en waarom kunst emoties op kan roepen. Nooit pretentieus en ook prima te volgen voor mensen die niet zoveel van kunst weten. Visser heeft derhalve met haar reconstructie van 'Who's Afraid of Red, Yellow and Blue' haar eigen meesterwerk geschapen. Wie had dat kunnen denken!?

Overigens belachelijk duur schilderij.

Vele miljoenen voor een stuk rood en 2 strepen andere kleur.

Volkomen geschift, net als alle andere miljoenen subsidies voor kunst en cultuur.

Ga deze docu uit dit principe niet kijken.

Verrassend. Ik zou juist verwachten dat een documentaire over de vernieling van zo'n schilderij je wel zou aanspreken...

Zonde van het geld dat het gekost heeft.

Weet je dat zeker? Het is destijds aangekocht voor een krappe 2% van de huidige straatwaarde. Een knappe investering lijkt me dat.

Oninteressant, niet echt boeiend en met weinig toegevoegde waarde.

alleen de muziek al van de trailer heeft me doen besluiten dit over te slaan.

Ik vond het een boeiende docu, erg interessant en grappig en wat een rare lui zeg, wat staan die ver van de realiteit af, alle nuchterheid lijkt verdwenen.

Wat moest ik lachen om die ‘kunstenares’ die de remake ging maken van het bewuste kunstwerk. Ze had beter actrice kunnen worden, wat een interessantdoenerij voor zo’n doek met wat verf. Daar bleek ze dan ook nog tweeëneenhalve maand mee bezig te zijn geweest! Er zijn graffiti schrijvers die complete treinen binnen een paar uur volspuiten met meer stijl. Wat een gezwam zeg, dat kunstenaarswereldje is echt triest. Ach ja, ieder z’n ding.