Edie (2017)

Vanaf 13 december in de bioscoop (Just Film Distribution)

Een vrij simpel verhaal over een 80 jarige vrouw die besluit een berg te gaan beklimmen en bevriend raakt met haar veel jongere gids. Lief en leed wordt gedeeld maar écht bijzonder wordt het nergens. Ik vond het moeilijk om sympathie voor deze vrouw te krijgen, dat ligt deels aan het acteerwerk maar ook aan het personage, het is beide wat aan de vlakke kant. Ik kwam daardoor ook niet echt lekker in het verhaal en het gaat allemaal ook nog eens vrij traag. Er wordt wel getracht een soort van diepgang te creëren maar het kon mij eerlijk gezegd weinig boeien. Hier en daar wel wat mooie beelden van het Schotse landse landschap met aangename muziek, maar alleen dat is niet genoeg. Geen voldoende.

Prachtige film, wij heb genoten van dit mooie verhaal!

Simpel en ietwat clichematig, maar wel charmant verhaaltje. Ik vond het met de vlakheid nog wel te verteren, maar wellicht had ik ook meer gerekend op natuurbeelden dan op karakteruitdieping. En dat komt ook wel uit. Verder is het hier en daar ook wel een beetje een reklamespot voor een paar bekende buitensportmerken, dat vond ik eerlijk gezegd wat storender dan een gebrek aan diepte. Maarja, qua beelden vond ik het wel de moeite, en het zet me alweer aan het mijmeren waar ik komend jaar eens heen zal gaan.

Redelijk voorspelbare en ook wat vlakke film. Ik vond met name de vriendschap tussen de hoofdrolspeelster en de jongere gids wel heel erg snel, en redelijk uit het niets, tot stand komen. En dat kwam op mij wat geforceerd over.

Verder wel prachtige natuurshots en goede soundtrack. Als liefhebber van Schotland maakte het Schotse sfeertje deze film zeker het kijken waard.

Samen met mijn moeder gezien. Wat mij betreft is het een lieve, vermakelijke film. Goed gespeeld en mooie natuurbeelden. Het verhaal en de uitwerking hielden mijn aandacht niet constant vast, maar wel leuk om eens gezien te hebben en beter dan verwacht. 3,5*

De personages bleven oppervlakkig, maar de prachtige beelden van Schotland maakten alles goed

Prachtige film. Herken me niet in gebrek aan diepgang. Ik vond dat de relatie tussen de twee personages zich juist heel mooi, geleidelijk en natuurlijk ontwikkelde. Ik kan me voorstellen dat sommige moeite hadden om sympathie voor de hoofdpersoon op te brengen, maar als je je realiseert dat iemand een heel leven lang, een leven heeft geleid dat ze eigenlijk niet wilde, nooit gelukkig is geweest, dan kun je het iemand nauwelijks kwalijk nemen dat je verzuurt bent geraakt. Een geweldige acteerprestatie van Sheila Hancock hoe ze met haar blik een heel verhaal kan vertellen. Een prachtige, langzame film met mooie beelden van Schotland. De film zet je aan het denken hoe je je eigen leven aan het leven bent...

Wanneer haar echtgenoot George [Donald Pelmear] na een 30-jarig ziekbed komt te overlijden ervaart tachtiger Edie [Sheila Hancock] dat om verschillende redenen als een bevrijding. Drie jaar later brengt haar verbitterde dochter [Wendy Morgan] haar naar een verzorgingshuis en daar voelt Edie zich totaal niet verschrikkelijk. Ze besluit een droom die ze vlak voor Georges ziekte koesterde alsnog na te jagen: het beklimmen van Mount Sulliven in Schotland. Ze krijgt daarbij hulp van Jonny [Kevin Guthrie], een plaatselijke bewoner die eveneens met zichzelf worstelt. Sentimenteel, middelmatig geschreven drama met een clichématige score is vooral een promo voor VVV Schotland, maar Hancock voorziet haar personage van meer waardigheid en diepgang dan het scenario van Elizabeth O'Halloran had voorzien.

Toch wel wat hartverwarmend filmpje over een kranige oude dame en de vriendschap met een jonge man. Vooral de vriendschap van de jonge man, tegen de stroom van zijn entourage in, is mooi en ook nuttig als hij de raad om van zijn leven iets te maken meekrijgt.
Evenwel toch een bedenking hierbij. Wanneer Edie in het slot, in de euforie van haar verwezelijking verklaart dat haar leven is voorbijgegaan en dat ze al die tijd niets heeft gedaan, maar dan ook niets, dan bedoelt ze hopelijk wel dat ze niets voor haar zelf heeft gedaan, want ze heeft 30 jaar voor haar zieke man gezorgd en dat is nog steeds waardevoller dan een berg beklimmen.
Shella Hancock speelt goed in een film die net niet te sentimenteel wordt, laat zien dat onbaatzuchtige vriendschap doorgaans door de mensen niet wordt begrepen, ons enkele mooie beelden van de ruwe Highlands serveert en ook zorgt voor een passende soundtrack.

Een film over een oude vrouw die een berg wil beklimmen, het is eens iets anders. Het was geen slechte film, met mooie natuurbeelden. De cast deed het ook prima.

Het was wel eens mooi om gezien te hebben.