La Holandesa (2017)

Wat is het eigenlijk gemeen dat Rifka Lodeizen zo weinig hoofdrollen krijgt. Ze heeft dat zeldzame talent dat je wat er verder ook gebeurt in de film, je wilt weten hoe zij daar op reageert. Met dat gegeven is het opeens aangenaam om naar films te kijken, die zeer zwaar op de hand zouden liggen als je enkel naar het verhaal kijkt.

Dat was in Kan door huid heen ook al zo sterk. Ze draagt deze film compleet. Gelukkig ook maar, want de film zelf springt er niet direct uit. Dat ze met opdringerige mannen te maken krijgt en dat er geblowd gaat worden in dat VW busje was me wat te makkelijk en voor de hand liggend

Helemaal met Biosguru eens. Ademloos naar Rifka Lodijzen zitten kijken, en dat verveelt geen moment. Ze draagt deze film moeiteloos. Het verhaal is eigenlijk bijzaak, het gaat er vooral om wat de gebeurtenissen met haar doen. Soms is haar reactie heel vrolijk, op andere momenten loodzwaar. Maar nooit voorspelbaar. Ze heeft dat ongrijpbare, waar je je vinger niet op kunt leggen. Het zit ergens tussen dromerig en praktisch. Fijne film.

Sowieso 1 van de beste actrices in NL

Nooit begrepen waarom een Carice of zo veel groter en bekender werd.

Vanaf 26 april in de bioscoop (Gusto Entertainment)

Sorry, ik bedoelde natuurlijk Rifka Lodeizen.

In La Holandesa is het avontuur een uitweg. Gedreven door het stille verdriet van een onvervulde kinderwens trekt Maud (Rifka Lodeizen) het binnenland van Chili in. Eenmaal onderweg vindt ze wat ze tevergeefs zocht.

Al liftend ontmoet Maud haar tegenspeler (een rol van de achtjarige Cristóbal Farias). De Hollandse komt op het juiste moment: de schuchtere Messi gaat duidelijk gebukt onder het labiele gedrag van zijn almaar dronken vader. Als laatstgenoemde zijn liftster begint te betasten, neemt Mauds moederinstinct de regie over. Ze slaat van zich af, vlucht en neemt Messi met zich mee.

De Chileense jongen bloeit op onder de bescherming van de zorgzame reizigster. Duidelijk is echter dat de situatie nooit lang zal kunnen voortduren. Dit wordt nog het meest zichtbaar als Maud een voetbalshirt wegmoffelt onder haar kleding. Verlangen werkt verblindend, tot de reacties van anderen je terugbrengen in de realiteit. De consequenties van Mauds daad lijken pas door te dringen als de winkelbediende haar fel aanspreekt.

In het licht van deze scènes wekken Jonkman en haar scenariste [Daan Gielis] op knappe wijze sympathie op voor hun protagoniste. Tegenover Mauds irrationele en impulsieve acties staan altijd momenten van begrip. Vertwijfeling en verwarring worden zo getoond dat Mauds ongrijpbare obsessie niet langer om een vastomlijnd motief vraagt. Een mindere actrice was daar zeker de mist in gegaan, maar de routineuze Rifka Lodeizen (Simon, Publieke Werken, Tonio) heeft de geloofwaardigheid overwegend aan haar zijde.

Het uitgestrekte Chileense platteland komt nog het best naar voren in de prachtige slotscène. Die afsluiting heeft alles: het onthullende oog van de camera, de catharsis van het hoofdpersonage, de bevestiging van het leven als een reis zonder einde. Nooit kleurt La Holandesa echt buiten de lijntjes, maar de eenvoud van de film vraagt daar ook niet om.

web

Rifka Lodeizen is prima in de titelrol in dit vaak op mooie locaties gefilmde, maar slecht geschreven drama. Het eerste deel, waarin de relatie tussen Maud [Lodeizen] en Frank [Guido Pollemans] stuk loopt is nog goed te pruimen, maar een gebrek aan context maakt het ondanks Lodeizens sterke vertolking erg moeilijk om enige sympathie op te brengen voor Maud, wiens beweegredenen op z'n zachtst gezegd twijfelachtig zijn. Het scenario zit ook vol plotgaten, toevalligheden en ongeloofwaardige twist die de realistische filmstijl te niet doen. En het einde is ronduit gemakzuchtig..

Beter een goede hoer dan een slechte voetballer

Aldus Maud. Zo is het maar net: een goede hoer hoeft geen bijbaantjes te nemen terwijl een slechte voetballer zijn brood niet met z'n liefhebberij kan verdienen. Alle gekheid op een stokje: ondanks degelijk acteren van Lodeizen blinkt de film niet uit in veel meer dan aardige landschapsfotografie: het script is nogal vlak en soms ongeloofwaardig zoals Frank die ze weer "toevallig" tegenkomt in Valparaiso en het gegeven dat ze volgens een krantenbericht gezocht wordt maar toch heel makkelijk een auto kan huren.

La Holandesa is op zich makkelijk te doen -net als Maud die even makkelijk van bil gaat bij een pitstop van een bus- mede dankzij de niet al te lange speelduur maar dat levert geen memorabele filmervaring op. Het einde is idd erg gemakzuchtig.

Helemaal mee eens, maar toch scoort de film een dikke voldoende, omdat zoals Fransman schrijft het verhaal bijzaak is. Het gaat om de reis als een soort traumaverwerking. Beetje a la Wild maar dan minder. Maar alles valt of staat met de overtuigende rol van Rifka Lodeizen.

Tegenvaller, al moet je er misschien vrouw voor zijn. Las ergens dat eerst Halina Reijn dit zou spelen, maar zij afhaakte. Zonder Rifka Lodeizen was het nog een punt minder geweest. Zij is tenminste nog iets. Beter gezegd, zij is wat mooi is aan deze film. Met Halina Reijn denk ik dat het niet te harden was geweest. Dus goed gecast na het afhaken van Halina!