Oh Lucy! (2017)

Vanaf 17 mei in de bioscoop (Cherry Pickers Filmdistributie)

Kort nadat ze getuige is van een zelfmoord op een treinstation, laat Setsuko [Shinobu Terajima], een in zichzelf gekeerde, anonieme kantoorwerker, zich overhalen door haar nichtje Mika [Shioli Kutsuna] overhalen om een omgangscursus Engels te volgen bij John [Josh Hartnett]. Dat is het startsein voor een serie gebeurtenissen die ertoe leiden dat Setsuko met haar zus [Kaho Minami] af te reizen naar de Verenigde Staten.

Terajima en Minami zijn prima en volstrekt geloofwaardig als de kibbelende zussen en de film heeft een aantal aardige komische momenten, maar het scenario van regisseur Atsuko Hirayanagi de belofte van de leuke premisse niet na weet te komen. In plaats daarvan is de film vooral dramatische gezien erg vlak en valt het ondanks de aantrekkelijke cast toch wat tegen.

Deze film weet moeiteloos te schakelen van komedie naar drama en laat je met een bijzonder naar gevoel achter met gelukkig aan het einde nog een klein lichtpuntje. Interessante kijk ook op zowel de Japanse als Amerikaanse cultuur. Achter alle Japanse beleefdheden gaat veel hypocrisie schuil maar de schijnbare Amerikaanse openheid en losheid is ook niet wat het lijkt.

Bijzonder leuke film. Het verhaal is op zich niet zo bijzonder maar hij is wel bijzonder goed gemaakt en heeft geen zwakke momenten. Hij begint geestig en eindigt dramatisch en ontroerend. Ik heb er erg van genoten. Tussen de vier en vier-en-half ster.

Een lachwekkende en ontroerende film, die eindigt met een sprankje hoop.

Eerder basic.

Met Terajima en Yakusho op de poster verwacht je toch wel wat meer. Niet dat het een vervelende film is geworden, maar de mix van Japan en de US is gewoon wat aan de magere kant. Beetje dezelfde clichés die weer bovengehaald worden, over beide culturen, verder wat redelijk standaard drama dat de revue passeert.

Visueel valt het ook een beetje tegen. Terajima doet het dan wel weer geweldig, Yakusho heeft toch een eerder klein rolletje. Het serene van de meeste Japanse dramas ontbreekt ook een beetje, iets wat ik toch wel nodig heb om vol van een drama te kunnen genieten.

Het vermaakt verder wel. Af en toe een wat dramatisch-komisch momentje, het tempo is voldoende en de film duurt ook niet al te lang, dus echt vervelend wordt het niet, maar had toch wel wat meer verwacht van deze film. Al was de internationale distributie van de film misschien wel al een vaag teken aan de wand.

3.0*

Oh Lucy! Eindelijk weer een film die een echte impact op mij wist te maken. De wisselwerking tussen komische elementen en vlijm scherpe drama werkt erg in het voordeel van deze film.

Het helpt natuurlijk ook dat Shinobu Terajima haar rol erg sterk neerzet, zelfs zonder iets te zeggen zie je wat er door haar heen gaat.

Het verhaal lijkt vrij standaard te beginnen maar ontpopt zich toch tot iets wat zonder twijfel bovengemiddeld is.

4 sterren zijn zeker op hun plaats.

Uitstekende film waarin een Japanse vrouw een cursus Amerikaans Engels gaat volgen. Een film waarvan het verloop zich niet gemakkelijk laat voorspellen. Soms grappig en soms ontroerend (alhoewel die toonwisseling niet altijd even subtiel is). De interactie tussen de personages is, naast het plot, vanwege de taalbarrière en de cultuurverschillen vermakelijk uitgewerkt. Een kleine 4.0 sterren.

Ik ben positief verrast! Toen de film in het filmhuis draaide ben ik er niet naartoe gegaan, ik was bang dat het niet mijn ding zou zijn en dat ik 'm enigszins flauw of oppervlakkig zou vinden, maar nu heb ik 'm van de bieb geleend en ik vind 'm erg goed! Een boeiend verhaal, boeiende personages, goed acteerwerk en fijn uitgewerkt. Hij bevat meer diepgang dan ik dacht en ik heb mij prima vermaakt. Hij duurt niet te lang. Het verhaal is best dramatisch, maar bevat ook (wat mij betreft erg leuke) humor, waardoor het niet te zwaar is. Ruim voldoende! 4*

Een wankelmoedige film waarvan het middengedeelte (de roadmovie) qua inhoud en toonzetting slecht past bij de opening en de afsluiting. Het verhaal bevat bovendien een aantal onwaarschijnlijkheden en toevalligheden. Geen film die ik snel een tweede kijkbeurt zal gunnen.

Naargeestige film die een somber beeld van het Japan van nu laat zien met zelfmoorden, weinig liefde en weinig saamhorigheid. De VS komen ook niet erg gunstig naar voren met slecht eten, mensen die moeten zien te overleven met weinig geld. Ondanks dat toch zeker de moeite van het kijken waard.

Vrij lang een klein maar aangenaam filmpje welk zich op een prettige manier focust op de tegenstellingen tussen Amerikanen en japanners. Terajima is erg goed als het vastgeroest, naïef en beetje gek vrouwtje dat een ontwikkeling naar volwassenheid doormaakt tijdens een road trip door de US. Leuk om Josh Hartnett weer eens te zien en hij doet het ook behoorlijk als cupido verschijning van zowat alle vrouwen uit de rolbezetting. Geen film van de gulle schaterlach, maar een rustig voortkabbelend geheel wat je met een redelijk constante glimlach bekijkt. Jammer genoeg gaat het in het laatste gedeelte behoorlijk fout met enkele ongeloofwaardige plotwendingen en gezochte, niets toevoegende dramatiek welk in behoorlijk contrast staat met de milde toon van de rest van Oh Lucy! Inclusief een erg onbevredigend einde, wat je achterlaat met het gevoel dat dit verhaal nog niet compleet verteld is. Een serieuze misser, dat slordig afgerafelde slot, scheelt zo maar een volle ster bij mijn eindbeoordeling.

Dit is het speelfilmdebuut van regisseur Atsuko Hirayanagi, of beter gezegd haar bewerking van de gelijknamige korte film "Oh Lucy!" uit 2014, en in deze vermakelijke Komedie / Drama film (draait op "Film 1") zien we de veertiger Setsuko Kawashima (Shinobu Terajima) als een eenzame kantoorslaaf in Tokio, die opleeft van een onconventionele cursus Engels. Wanneer de knappe Amerikaanse leraar John (Josh Hartnett) onverwacht terugkeert naar San Diego, besluit ze hem te volgen.

Het eindresultaat is nogal onvast van toon, want het verhaal is afwisselend realistisch en absurd, luchtig en melodramatisch en wordt bijeengehouden door een prettige onvoorspelbaarheid. Daarbij is het acteerwerk ook gewoon goed (vooral van hoofdrolspeelster Shinobu Terajima) en de film bevat ook een handvol briljante scènes (o.a. de neuk scène van Setsuko en John in de auto). Hoewel het einde best rommelig was, was het ook wel mooi en hoopvol.

P.S. buiten de bekende Josh Hartnett, heeft verder ook Megan Mullally (vooral natuurlijk bekend vanwege haar rol in de televisieserie Will & Grace) een piepklein rolletje in het verhaal.

Deze lag in de bib en ook eens geprobeerd. Toch wel aangenaam verrast bij deze film. Op de doos stond er drama, maar de film was toch veel meer komedie/drama. Toch een aantal keren moeten lachen.

Verder deed de cast het ook niet slecht en kwam wel overtuigend over. Vond het niet mis.

Niet geheel overtuigd van Oh Lucy!, maar desalniettemin toch een degelijke film. Niet eentje die in mijn geheugen gegrift zal staan. Ik vond het plotverloop bij momenten wat chaotisch en onsamenhangend. Wat ik wel interessant vond was de opgevoerde, al dan niet aangedikte, tegenstelling tussen de Amerikaanse en Japanse culturen. Beetje zwartwit, maar daarom ook duidelijk.

In hoofde van Setsuko of Lucy vindt er een schijnbare metamorfose plaats van een verlegen onzekere vrouw naar een iets dynamischer type. Niet dat dat alle poorten opent, zo blijkt in de film, maar het is een soort mindset die Setsuko nimmer ervoer, maar vaak zag via haar nichtje of haar leraar 'Amerikaans' Engels. Die lijn kan verder doorgetrokken worden naar de verschillende samenlevingen waarbij de Japanse gecatalogeerd staat als "gereserveerd" en de Amerikaanse als "assertief".

Met een dergelijk plot kan je beide filmgenres uit waardoor het ook hier eerder uitdraait op een combi van de twee. Best wel OK als dramady, maar ook niet meer dan dat.

Jammer van het laatste kwartier.

Deze film ging voor mij al rap naar de 4,5 sterren, de prachtige setting, de absurde ontmoeting bij de cursus, het prachtige acteerwerk van Shinobu Terajima. Maar ook de wisseling tussen drama, komedie, roadmovie en romantiek, het werkt erg goed.

Jammer van het laatste kwartier, alsof de regisseur niet wist hoe het te laten eindigen.

Voor mij blijft het steken op 3,5 sterren.