Tulipani: Liefde, Eer en een Fiets (2017)

Niet onaardig romantisch komisch drama waarin de van oorsprong Italiaanse Chiara [Rita Montes] op haar sterfbed in Montreal, Canada, haar dochter Anna [Ksenia Solo] vraagt om haar as te brengen naar het dorpje in Italië waar zij jaren heeft gewoond en waar Anna's vader Gouke [Gijs Naber] na de Watersnoodramp in 1953 vanuit Nederland naar toe is gefietst (!) om een nieuw leven op te bouwen. De film springt vervolgens een stuk vooruit naar het moment waarop de licht gehavende Anna in het ziekenhuis ondervraagd wordt door een Italiaanse inspecteur [Giancarlo Giannini] die haar dreigt te arresteren wegens moord! Vervolgens vertelt Anna, geholpen door buurvrouw Immacolata [Lidia Vitale] en diens zoon Vito [Michele Venitucci], over de gebeurtenissen die in het dorpje in gang werden gezet vanaf het moment dat Gouke zich vestigde in het dorpje tot aan de geheimzinnige gebeurtenis waarbij Anna's aansteker een rol zou hebben gespeeld.

Ik had constant het gevoel dat ik alles al eens eerder had gezien, maar de enige titel die zo in mij opkwam was Lasse Hallstroms 'Chocolat', waarbij de chocolade is vervangen door tulpen (de Tulipani uit de titel). Van Diem probeert een zelfde soort magisch-realistische sfeer te creëren, maar de toon van de film is te onevenwichtig om de sfeer vast te houden. Vooral in het laatste deel springt 'Tulipani' van komedie naar thriller naar romantiek in een poging wat meer emotie op te roepen, maar het werkt eerder vervreemdend. Jammer, want het is een verzorgde productie met vooral goed acteerwerk van Vitale en Venitucci en de van Jim McGrath en Ari Posner is een verrijking.

Het leuke sprookjesachtige verhaal, de mooie settings en het gedegen acteerwerk maken deze film tot een pretentieloze, geinige tragikomedie, die mij goed bevallen is. Zonder meer een aangename kijkervaring.

Een leuk hedendaagse sprookje waar ik met veel plezier naar gekeken heb. Een natuurlijk waren er genoeg trieste momentjes, maar als geheel vond ik het een optimistische film. Eentje die ik vast nog wel ooit een keertje kijk.....

Een temporijke maar wat al te geforceerde lach en traan film, die door de wat excentrieke en vaak infantiele humor in combinatie met sommige heftige scènes ook nog eens onevenwichtig overkomt. Verveeld heb ik me niet en het valt te waarderen dat Van Diem iets origineels probeert te maken, maar als iemand de lat voor zichzelf zichtbaar zo hoog legt, ga je automatisch wat kritischer kijken en dan moet je concluderen dat de verwachtingen niet helemaal worden ingelost. Pas de tweede speelfilm van Van Diem na zijn oscarsucces Karakter, en dan hoef je geen mensenkenner te zijn om te beseffen dat deze regisseur erg kieskeurig is en uitsluitend zijn oog laat vallen op ambitieuze en hem persoonlijke aansprekende projecten. Tulipani is een film geworden waar Mike van Diems talent als verhalenverteller vaak letterlijk van af spat, maar in zijn eerzucht om iets onvergetelijks te maken vergaloppeerd hij zich bij momenten behoorlijk. Typisch een in de basis kleine film met een sterk uitgangspunt(Italiaanse emotie met Hollandse nuchterheid combineren), die echter iets minimaler verteld had moeten worden, de groteske pogingen om steeds maar unieke scènes af te leveren doen nogal raar en onwerkelijk aan. Zoals in de synopsis hierboven treffend staat geschreven een sprookjesachtige tragikomedie, maar dan wel een sprookje dat je op zeker nooit zult navertellen aan iemand anders. Magere voldoende derhalve, niet de surprise die De Surprise wel was.

Geweldige film! Zeer positief verrast.

Had de trailer eens bekeken en vond hem niet veel aan. Na 4 maanden andere films te hebben gekeken, kwam deze dan toch aan de beurt. En blij dat ik hem gekeken heb! Echt een mooie film met grappige momenten.

Ik heb er echt van genoten. Had ik niet verwacht.

Goeie film over een man die na de watersnoodramp in Zeeland vertrekt naar Italië om daar zijn leven op te bouwen. Een mooi verhaal dat ook mooi verteld wordt via lange flashbacks. De film heeft een fijne, licht nostalgische sfeer. Het ziet er allemaal prachtig en kleurrijk uit en ook de casting en het acteerwerk is prima.

Tulipani een vrij aardige film waarbij een ding duidelijk wordt. Het vliegt alle kanten op. Het is hiermee zeker niet slecht maar om na afloop te beweren dat je iets bijzonders hebt gezien wil dan ook op de een of andere manier maar niet worden bevestigd.

Toch wel heel merkwaardige potpourri aan genres en verhalen, deze Tulipani.
Het is een aansprekend nostalgisch verhaal, met een vette knipoog. Mooie sfeervolle beelden en mooie Italiaanse plaatsjes en natuur.
Een krachtige hoofdrol van Gijs Naber. Anneke Sluiters is een mooie verschijning en een beetje mysterieus. Een actrice als Claire Bender had de rol ook prima kunnen spelen.
De manier waarop de hoofdrolspelers sterven is wel heel wrang en dubieus. Van mij had het ook wel feelgood mogen blijven, met een opaatje die nog tulpen kweekt in Italië. Maar het mocht niet zo zijn...
De flashback structuur is wel aardig, maar de film had ook prima zonder gekund.
Het is allemaal wel heel veilig binnen de lijntjes gekleurd.

Ik voel me gerepresenteerd als geboren Zeeuws-Vlaming. Niet per se door de Zeeuwse accenten, want die zijn niet om aan te horen.Maar verder is 'Tulipani: Liefde, Eer en een Fiets' (2017) een merkwaardig sprookje over een botte Zeeuw in een Italiaanse idylle. Je hebt nooit helemaal door of de mierzoete genreclichés oprecht bedoeld zijn, of dat ze juist in de zeik worden genomen. Toch maakt die spanning tussen oprechte emotie en een mogelijke ironische knipoog dat 'Tulipani: Liefde, Eer en een Fiets' (2017) best aardig speelt met het idee van een oerhollandse held. Gauke (Gijs Naber) als de boertige figuur die de dingen precies op zijn eigen manier doet, zelfs als dat vloekt met de Italianen om hem heen. Als een olifant in een porseleinkast, maar met het hart op de goede plek.