Rodin (2017)

Vanaf 10 augustus in de bioscoop (Cinéart)

Jacques Doillon sculpts an excruciatingly bad film

Oei

Oei it is. Balen, had hier wel zin in. Maar bovenstaand bericht en het gemiddelde van IMDb voorspellen weinig goeds.

Ik ken Rodin van naam, weet dat het een toonaangevende Franse kunstenaar was en dat standbeeld van de kus ken ik ook nog wel. Meer wist ik eigenlijk niet voordat ik deze film ging kijken. Kenners en liefhebbers van Rodin bieden wellicht een ander perspectief op deze onevenwichtige, biografische film. Het roept bij vlagen herinneringen op aan La Belle Noiseuse, volgens velen de beste film over de creatie van kunst die ooit is gemaakt. Het is fascinerend te zien hoe de meester kijkt en hoe hij dat beeld (sic!) weet om te zetten tot zijn kunstwerk. Vincent Rodin zet in dat opzet een uitstekende prestatie neer, want we zien hem ook echt zelf aan het werk. Sowieso valt er op het acteerwerk niets aan te merken, dat is erg sterk. Het probleem met "Rodin" is het scenario, dat nauwelijks inzicht geeft in wat de grootmeester nu werkelijk beweegt en inspireert. Rodin vrijt wat af met Camille en een aanzienlijke selectie van zijn modellen, ruziet wat af met Camille en zijn huishoudster, babbelt met tijdsgenoten, waaronder Cezanne en Manet. De film speelt zich grotendeels af in Rodins atelier, de cameravoering is statisch en komt niet verder dan het registreren van toneelspel. Gefilmd zonder fantasie, al zijn de buitenscènes een welkome afwisseling. Dat neemt niet weg dat deze uitstekend geacteerde biografie te traag, te oppervlakkig en eerlijk gezegd te saai is om te behagen.

Bijna naartoe gegaan gisteren, tot ik onbedoeld tijdens op het opzoeken de review van The Guardian zag. Maar goed das één review, dacht ik. Maar het is niet één review

Rodin (2017) - Rotten Tomatoes - rottentomatoes.com

Blij dat ik naar Une Vie en L'amant Double gegaan ben.

Hoewel ik van biografieën hou verwachtte ik eigenlijk niet veel van deze film.

En mijn verwachting is uitgekomen.

Behoorlijk saai leven heeft Rodin gehad, dus is het ook een saaie film geworden.

Verveling tot en met.

Heb de prent uitgekeken, maar of ik er blij mee ben ??

Vincent Lindon, een nobele onbekende, doet het goed, maar daarmee is alles gezegd.

Lindon is vanzelf nogal voortreffelijk als de hoofdpersoon - de nog niet tot absolute eindbaas verheven beeldhouwer die zoals dat hoort twijfelt over zijn werk. En alle details over zijn leven zijn braaf ingekleurd ook, alles wat je met een vluchtige lezing op de wikipedia tegenkomt komt ook netjes langs.

Waar het wel wat aan ontbreekt is de passie, en het kan toch niet anders dan dat daar meer van geweest moet zijn. Ook komt het verhaal van Camille Claudel er maar wat matigjes uit - ook daar ontbreekt de passie grotendeels, afgezien van een scene ergens aan het begin. Had dat dan vastgehouden, niet zozeer qua speelsheid maar qua intensiteit.

Jammer, want aan de inzet en het talent ligt het overduidelijk niet, al vraag ik me wel af of Higelin de juiste keuze was om Claudel te spelen.