Barakah Yoqabil Barakah (2016)

Saoedi-Arabië, waarom niet.

Al is het maar om achteraf te zeggen "niet snel weer". Want dit stelt toch allemaal redelijk weinig voor. Een redelijk klassiek romantisch verhaaltje, dat een kwinkslag krijgt door de culturele problematiek. Twee mensen die elkaar graag beter willen leren kennen, maar het wordt hen niet makkelijk gemaakt aangezien ze publiekelijk eigenlijk niet mogen afspreken.

De luchtigheid is spaars, het verhaaltje stelt echt bitterweinig voor en audiovisueel valt er ook niet zoveel te beleven. Het oogt niet enorm goedkoop, maar dat is het dan ook wel. Acteerwerk is nog wel oké, voor zover ik kan inschatten.

Een film die morgen alweer vergeten is. Enkel het wat exotische karakter lijkt mij een reden een de film een keer te proberen. Maar dat ebt snel weg en daarna blijft er niet zoveel over.

1.5*

Niet heel slecht. Best sfeervol, 2 leuke hoofdrolspelers en een thema dat goed bij dit land past. Het geeft in ieder geval een aardig inkijkje. Wel is de film nu eens flauwe komedie, dan weer wat meer serieus drama, en dat maakt dat de film nooit excelleert in één van beide en de toon slaat die soms ook mis. Na een uur volgt de film verder de vertrouwde paden van een Hollywood-romcom en dat maakt het er allemaal niet beter op. 2,5*.

Het is filmisch een beetje een niemendalletje, en vooral op mijn pad gekomen vanwege het land van afkomst: Saoedi-Arabië. Een soort van romantisch verhaaltje, voor zover dat mogelijk, want elkaar zien is moeizaam in zo'n conservatieve maatschappij. Soms een komedie, soms een romance, soms sociale kritiek, maar op al die gebieden weet het ook niet echt te overtuigen. Maar ondanks dat het allemaal wat tam en tandeloos was, heb ik toch niet met heel veel tegenzin dit uitgekeken. De hoofdrolspelers deden het prima, en vrouwelijke Barakah/Bibi was ook een bijzonder fraaie verschijning. De Saoedische cinema trekt me verder niet heel erg, maar dit viel me stiekem niet helemaal tegen.