Chemi Bednieri Ojakhi (2017)

Schrijfster wordt regisseur en debuteert op Sundance 2017!

Tja....een film met veel gepraat, veel ruzies ( 8 personen in een huis)),maar waar je er niet achterkomt waarom moe weg wilt van haar man en familie....Dus sta je aan het einde net zo ver als het begin (trouwens ze heeft daarna nog veel contact met haar familie!!!! ) Dan stel ik mij op mijzelf wonen wel anders voor...O...er komt nog iemand uit hun verleden opduiken, , wat haar keuze sterkt denk ik (weet ik zeker) alleen haar weg te gaan

Geen geweldige film, het blijft allemaal aan de oppervlakte en bovenal, echt pakkende dialogen ontbreken.

Hoe ongelukkig kan een mens zijn..

Niet zo moeilijk toch? Om te raden waarom ze wegging. Ze werd geleefd. Ze was onzichtbaar.

Knap als iemand het nog zo lang volhoud.

Eindelijk de regie over je eigen leven. Rust.

Erg fijne film dit.

Wat een verschil tussen enerzijds het povere MovieMeter gemiddelde van 2.61* en anderzijds de 3,8* op Letterboxd en de 8.6/10 Metascore. Als iemand die ook wel eens overprikkeld raakt als iedereen door elkaar kakelt, of er gewoon teveel prikkels zijn, kon ik volledig begrijpen dat Manana deze stap neemt. Wellicht had ze het wat beter uit kunnen leggen, maar ze had duidelijk in sommige dingen gewoon geen zin, of voelde dat ze geen verantwoording verschuldigd was. Daar kunnen we wat van vinden, maar de manier hoe haar omgeving reageert (en dat is helaas niet ongeloofwaardig, hoewel vreemd in onze cultuur) doet je dat snel vergeten.

Ia Shugliashvili speelt een glansrol als de introverte lerares die zich besluit terug te trekken uit alle ruis. Normaal ben ik tijdens de nachtdienst op dit tijdstip wel wat op, maar deze hield me onverwacht goed wakker.

4*