Cobra Nero (1987)

Als Stallone een keiharde politieagent kan spelen onder de naam Cobra, kan het zwarte equivalent dat ook moet Stelvio Massi hebben gedacht. Daarom mocht niemand minder dan Fred 'The Hammer' Williamson in 1987 schitteren als Robert Malone in Cobra Nero, beter gekend als Black Cobra oftewel dus de blaxploitatoinversie van de feiten. Malone mag net als de witte Cobra een getuige beschermen tegen een bende halve garen, en heeft daarbij zo zijn eigen omstreden manier van werken.

Hoewel hier een ernstige hoeveelheid minder actie te bespeuren valt dan zijn originele broertje, komen de relatief geringe strijdmomenten telkens wel net op tijd om niet in te zakken en zitten ze best leuk in elkaar. Malone maakt al eens een gek sprongetje of durft weleens langs de grond glijden tijdens een vuurgevecht, maar kan net zo goed ijskoud blijven staan en 3 man uitschakelen zonder verpinken. Tevens beschikt hij over een bijzondere gave om wapens in slow-motion vast te pakken en te bekijken zonder dat er filmtechnisch gezien slow-motion aan te pas komt, hetgeen bij enkele scenes voor een hilarische opwarming zorgt.

Over filmtechniek gesproken, af en toe weet Massi wel iets extra’s te brengen ook in de vorm van aparte cameraposities en dies meer; het blijft tenslotte een Italiaans regisseur. Qua grappige uitwerpsels en dialogen moet Black Cobra bovendien allesbehalve onderdoen, en daar heeft het azijnzure karakter van het hoofdpersonage veel mee te maken.

Ik heb al veel norse "loose cannons" gezien in mijn leven, maar Robert Malone slaat werkelijk alles. De boer snauwt naar huilende slachtoffers die net een trauma hebben meegemaakt dat ze moeten ophouden met hun lawaai, en tegen zijn collega waarvan zojuist zijn dochter is ontvoerd zegt hij dat hij sowieso zijn gat zou riskeren om haar terug te halen, al was het de dochter van de kerstman. Hij heeft nu eenmaal immers een onstilbare wrok tegenover criminelen en zit niet veel in met zijn persoonlijke gezondheid. Je zou kunnen zeggen dat de criminelen de ziekte zijn en hij het geneesmiddel, maar dat zou een beetje stom zijn natuurlijk.

Het moge duidelijk zijn dat dit geen prent is voor mensen die intelligente plotlijnen eisen of een levensbeschouwelijk karkakterspel, maar wie typische foute 80’s actiefilms zoekt inclusief cheesy synthesizerbeat zit met Black Cobra in elk geval aan het juiste adres.

3,5*