The Big Land (1957)

Redelijk klassiek opgebouwde western met duidelijk afgetekende goeden en slechten. Zoals Anthony Caruso Brog neerzet, deed het personage me vaak denken aan Erik Roberts, vooral qua gelaatsuitdrukkingen. Degelijk maar geen hoogvlieger.

De finale vond ik wat magertjes, maar verder een goede western met Ladd die niet al teveel tekst meekrijgt in zijn handelingen. De schurk herken je direct als hij de eerste seconde in beeld is; ietwat overdresst aan stereotype kledij.

Het sub-plot over hoe (en of?) de alcoholische Jagger zich staande houdt is de meest interessante. De rest van het verhaal speelt zich wat dat betreft meer voorspelbaar af.

Deze western mag dan weinig verrassend zijn maar vond hem niet tegen vallen.

Je weet in het begin van de film al als Ladd zijn vee verplicht moet verkopen aan een schurk dat hij hem zeker nog een keer gaat tegenkomen.

Op zich is hier niks mis mee.

Je ziet het wel in meer westerns dat de goede in het begin een slechterik tegen het lijf aan loopt.

En dat er dan aan het einde van de film de onontkomelijke Gunfight komt waarin de goede het wint.

Het is dan ook meer het verhaal wat er tussen zit of dat weet te boeien.

OP zich vond ik het een vermakelijk verhaal om te volgen .

Maar ook de dingen die ik graag in een western zie komen hierin allemaal in voorbij .

zoals kuddes runderen , treinen, saloons,

Edmond O'Brien vond ik het aardig doen als drankorgel.

Alan Ladd doet het ook niet onaardig , al heb ik er niet zoveel mee met deze acteur.

De rol van Virginia Mayo is wat beperkter .

Al met al een degelijke western.

Ik heb vanmiddag The Big Land uit 1957 vanuit eigen collectie herzien. Ooit heb ik deze aardige western in het verre verleden ergens op een tv zender gezien. Het is een volwassen western, met van alles wat er dan eigenlijk ook in hoort te zitten Het verhaal is goed, mooie locaties en fraai camerawerk. Een prima herziening.