Meru (2015)

Indrukwekkende documentaire, zowel visueel als inhoudelijk, over een tweetal pogingen om de top van de imposante berg Meru in het Himalayagebergte te bereiken. Het onvoorstelbare en vaak ijzingwekkende camerawerk is van de expeditieleden zelf, wat de documentaire natuurlijk nog indringender en meer bijzonder maakt. Emotioneel ook een behoorlijke achtbaanrit, aangezien er tijdens en tussen de beklimmingen in heel wat heftige gebeurtenissen plaatsvinden.

Goeie documentaire over een team van drie bergbeklimmers die de Meru Peak proberen te bedwingen. Een standaard documentaire met beelden van de beklimming afgewisseld met talking heads (de klimmers zelf). Prachtige beelden van de magnifieke berg en het blijft indrukwekkend om te zien wat deze klimmers moeten verduren om de top te kunnen bereiken. Ook de persoonlijke verhalen van de drie weet te boeien. Wel allemaal al eens eerder gezien.

Wel oké.

Ondertussen een kleine niche, dit soort bergbeklimmersfilms. Zowel de docus als speelfilms houden zich grotendeels aan de bekende clichés, erg veel nieuws onder de zon is er dus zeker niet. Maar met genoeg tijd ertussen is het op zich wel de moeite.

Inderdaad wat mooie klimbeelden, door de expeditieleden zelf gefilmd. Da's toch wel de grootste meerwaarde van deze film. Verder is het relaas van de expeditieleden een beetje aan de warrige kant. Echt een idee wat het appeal is van deze sport had ik naderhand nog niet, maar allicht zijn ze beter in klimmen dan in het onder woorden brengen van hun gevoelens.

Drama tussendoor haalt wel wat tempo uit de film. Uiteindelijk kijk je toch voor de klim zelf, niet voor wat menselijk leed tussendoor. Had in die optiek best wat van afgekund, maar die 90 minuten zullen wel een richtpunt geweest zijn voor de makers van deze docu.

Degelijk voor een keertje, maar onderscheid zich niet of nauwelijks van een hoop gelijkaardige films.

2.5*

Everest was 't aankijken niet waard, zodat ik 't einde bij lange na niet haalde. Deze Meru daarentegen stijgt ver boven de platheid van Everest uit. Soms, of misschien zelf wel vaak, is de realiteit verbeeld via een docu veel aansprekender dan een speelfilm gebaseerd op de werkelijkheid.

En dat einde kwam dan weer wel als een heel kort hoogtepunt, maar het voorspel was sowieso adembenemend genoeg. Een beetje nagenieten was er niet bij, zelfs geen sigaretje. Dat bergbeklimmers die rookten was dan weer iets waar ik me over verbaasde. Hoe dan ook, die drie op de top waren echte bikkels.

Deze documentaire over het beklimmen van Himalayatop Meru Peak (6660 meter hoog en als je de nul weg laat, dan heb je een duivelse berg ) was gisteren te zien via de televisiezender NPO3 en daar heb ik hem dan ook op gezien. Ik heb weliswaar de eerste 20 minuten gemist, maar desondanks vond ik het wel een mooie, boeiende en zeker ook interessante documentaire om naar te kijken.

Mount Everest (8849 meter hoog) is dan wel de hoogste en beroemdste berg in de wereld, maar niet per se de moeilijkste berg om te beklimmen. Zo is de lagere Himalayatop Meru Peak veel lastiger en de centrale piek ervan werd zelfs pas in 2001 voor het eerst beklommen. En de zo mogelijk nog zwaardere "Shark's Fin" (oftewel de "Haaienvin") route werd pas in 2011 voor het eerst bedwongen door het uiterst ervaren team van Jimmy Chin, Conrad Anker en Renan Ozturk.

Deze drie beroemde bergbeklimmers filmden (wat veel mooie, fraaie en spectaculaire beelden opleverde) hun eerste mislukte expeditie in 2008 (strandde op circa 100 meter van de top) en hun succesvolle tocht in 2011 (waarbij Jimmy Chin uiteindelijk de top bereikt). En dat is allemaal te zien in deze mooie, boeiende en interessante (misschien is fascinerende zelfs een beter woord) documentaire van circa 80 minuten (inclusief veel achtergrond informatie over de drie bergbeklimmers), waarbij ze tegenslag op tegenslag te verwerken krijgen. Zo krijgt Renan Ozturk te maken met een zwaar ongeluk tijdens het skiën en komt Jimmy Chin terecht in een lawine.

Al met al is deze documentaire zeker het kijken waard, maar mocht het einde wel iets langer geduurd hebben en doel ik nadat ze hun hoogtepunt bereikt hebben, namelijk het bereiken van de top van Meru Peak, want daarna is de documentaire gelijk afgelopen.

Interessante documentaire over drie alpinisten die de lastige te bereiken top van de Meru willen beklimmen. Hoewel ik de gedrevenheid eerlijk gezegd niet zo goed begrijp, ook na het zien van deze film niet, bewonder ik de volharding van de heren. Daarbij zijn ze alledrie behoorlijk sympathiek en staan ze nuchter in het leven.

De vergezichten en landschappen zijn bovendien fraai in beeld gebracht.

Deze titel behoort tot de beste films in het bergbeklimmersgenre. Het is juist de niet compleet rechtlijnige structuur en de korte maar inzichtgevende interviews tussendoor die de klimbeelden lading geven. Vond het echt knap verteld allemaal. Ook dat de vrouw van Conrad voorheen getrouwd was met diens omgekomen voormalig klimpartner, dat is informatie die je eerst niet hebt en aanvankelijk ook niet nodig hebt, maar zodra je het weet kijk je er weer met andere ogen naar. Zoals hierboven al opgemerkt zijn het ook sympathieke lui, hoewel het hele gebeuren dicht tegen het pathologische aanschurkt. Maar goed, dan is het weer belangrijk om te weten dat het bij Conrad niet het pure eergevoel of de ambitie is van een eerste klim, maar dat hij vooral ook de droom van zijn vroegere mentor waarmaakt. Sterke docu.

Mooie documentaire. Hoewel de klimmers ergens wel helemaal gestoord en onverantwoordelijk zijn, doe ik mijn petje voor ze af. Wàt een ontberingen doorstaan die gasten, zeg? Wat ik wel had willen weten is hoe ze in godsnaam die vier dagen storm tijdens de eerste klim doorkwamen? Met zijn allen in zo;n klein tentje, ik zou binnen een dag van ellende naar beneden zijn gesprongen!!

De beelden geschoten door de heren zelf vond ik erg de moeite waard en de manier van opbouw en monteren kon me ook wel bekoren. 3.5*

Jaren geleden eens op de late vrijdagavond mee gepakt op één van de NPO 's, en poeh...wat een indruk maakte deze documentaire destijds. En wat wilde ik deze graag aan mijn collectie toevoegen, iets dat begin van het jaar eindelijk lukte voor een euro bij de kringloop en dan was het doosje ook nog geseald dus in principe eerste hands. Maar ja, zoals zo vaak de vraag, klopt die indruk nog...?

Laat ik als eerst een lans breken voor de beoefenaars van deze sport. Voor velen uitgemaakt als idioot en gek, eigenlijk vergelijkbaar met coureurs van bijvoorbeeld de Isle of Man en soortgelijke straatcircuits. Ze moeten tegen zichzelf in bescherming genomen worden aldus een collega want ze zijn levensmoe hoor ik dan. Ja, vanuit jouw perspectief mischien, een perspectief dat begrensd wordt door alle mogelijke remmingen, angsten, vrees voor lichamelijke ongemak en vooral niet wetende wat adrenaline en doorzettingsvermogen met een mens doet. Ik persoonlijk kan gefascineerd kijken naar dergelijke mensen en hoe ze opgaan in hun passie en liefde voor iets. Zien zij geen gevaar? Zeker wel. Zijn zij niet bang? Tuurlijk. Willen zijn iets oud worden? Uiteraard. Maar ze zijn bereid dat zoals Krakauer mooi zegt gedurende de documentaire om dat tot op het randje als die dingen te trotseren. En wauw! Wat kan een mens dan toch sterk zijn fysiek en geestelijk. Wat kan de psychologie van iets willen dan toch sterk zijn.

Meru, de haaienvin, 6660 meter hoog, minus de nul de Duivelsberg, onbedwongen, onveroverd en een berg die naar het schijnt iedere techniek vereist, geen ruimte laat voor helpers en al helemaal niet voor fouten. Noot, tijdens de docu wordt gezegd dat de berg niet bedwongen is maar volgens Wiki was ene Valery Babanov in 2001 toch de eerste op de top en niet Anker, Chin en Renan of het moet puur om de gevolgde route gaan. Veel doet het niet af want andermaal kan ik niet anders dan gefascineerd zijn in het doorzettingsvermogen en kracht van deze mensen rond een bergtop die door John Krakeaur treffend beschreven als middelpunt tussen aarde, hemel en hel.

En wat een bijzonder mensen zijn die klimmers toch, en met een verscheidenheid aan karakters nog wel. Tevens ook iets wat deze docu bijzonder maakt, Anker een man die geen onnodige risicos neemt en de loodzware erfenis van mentor Stump en boezemvriend Alex Lowe met zich mee draagt, Chin met zijn bijna dood ervaring en Renan iemand die op een haar na invalide was. Nee, dit zijn geen gewone karakters. De eerste poging strand op pijnlijke wijze waarna een aantal gebeurtenissen toch zeker een volgende en eventueel geslaagde poging in de weg staan. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en andermaal is er de sterke wilskracht en geest van de mens, iets dat we de twee poging andermaal zien. Fabel achtig zijn de natuur en omgeving, fascinerend de rust, de ontspannenheid, waarop deze mensen hun passie uitvoeren op duizenden meters hoogte, ze zijn volledig in hun element, slechts het einde is enigszins abrupt te noemen.

Duidelijk mag zijn dat deze fijne docu andermaal een verpletterende indruk achter heeft gelaten met zijn natuur, de karakters en de onverzettelijkheid van de mens. Wat mij betreft dan ook een top documentaire.