L'Ombre des Femmes (2015)

Kort verhaal, in mooi zwart-wit, waarin man en vrouw (Pierre en Manon) van een echtpaar allebei vreemd gaan. De suggestie is dat dat van een man eerder wordt geaccepteerd dan van een vrouw, de film zou hiermee een zekere hypocrisie willen aantonen. Die suggestie wordt in eerste instantie min of meer bevestigd door de gedachtegang van Pierre. Doordat er geen sprake is van een serieus conflict op dit punt, lijkt dit thema toch niet helemaal te overtuigen in zijn uitwerking.
Pierre en Manon zijn betrokken bij een filmproject van hun eigen bedrijfje over een Frans verzetsstrijder. Die neemt de waarheid in zijn leven ook niet al te nauw. Als Pierre dat laatste komt te weten van Manon, vergelijkt hij dat met hun eigen (on)betrouwbaarheid. De positieve gevolgen van die vergelijking voor hun eigen relatie, verlopen misschien net even iets te gladjes en te snel in dit verhaal.
Er wordt gelukkig slechts beperkt gebruik gemaakt van een voice-over; volgens de eindgeneriek gesproken door Louis Garrel, de zoon van de regisseur. Aangezien dit commentaar desondanks te dicht in de buurt komt van een mogelijke interpretatie van het verhaal, wordt daarmee teveel weggegeven.


Dit verhaal ziet er goed uit, maar zonder deze probleempuntjes was een hogere score gemakkelijk haalbaar geweest.

Als je de synopsis leest of het de hoofdlijnen van het plot zou omschrijven, klinkt L'ombre des Femmes als een goedkoop soapverhaaltje. Het vereist een goed geschreven script en een kundige uitwerking van een ervaren regisseur als Philippe Garrel om een film dat niveau te laten ontstijgen. En dat is precies wat de film biedt. Een eenvoudig verhaal over (on)trouw, de behoefte aan liefde, lust, eerlijkheid en ego. In sfeervol zwart-wit geschoten, ontvouwt zich langzaam het verhaal over de (buiten)echtelijke besognes van Pierre en Manon. Het tempo ligt wat laag, maar met de degelijke uitvoering en een speelduur van 73 minuten, is dit nauwelijks een bezwaar. De voice-over werkt voor mij (zoals wel vaker) net niet helemaal, maar gelukkig horen we die, net als de spaarzame aanwezigheid van muziek, slechts sporadisch.

Het gerenommeerde Cahiers du Cinema beloonde L'ombre des Femmes met de derde plaats in hun top tien van 2015. Die hoogte haalt de film voor mij bij lange na niet, maar zeer degelijk is hij absoluut.

3,5*

Subtiele schets van de door overspel veroorzaakte wanorde in de relatie en het wederzijds vertrouwen van een koppel.
Pierre tilt veel zwaarder aan het overspel van zijn partner dan aan zijn eigen vreemd gaan. "Zoals de meeste mannen", bedenkt hij wel zelf maar gaat toch door met alle schuld door te schuiven en het leven van Manon, die sereniteit vooropstelt, onmogelijk te maken.
Een banaal thema toch levendig en boeiend gebracht door Philippe Garrel. De stem-over is van zoon, acteur Louis.
Overtuigend acteren. In de eerste plaats, vind ik, van Clotilde Courau.