Paganini Horror (1988)

'Wil de echte Ed Wood opstaan?'

Een infantiel script, abominabel acteerwerk (de Engelstalige dubbing maakt het er niet beter op) en de 'special effects' bestaan uit drie gekleurde lampen en een potje Playdoh klei. Het wordt allemaal pas echt grappig wanneer de drie vrouwelijke musketiers een uitweg gaan zoeken uit hun erbarmelijke situatie. Dit levert de nodige hilarische dialogen op.

Bij vlagen hilarisch slechte Cozzi, met schrijnende overacting en goedkope effecten. Allemaal verpakt in een extreem cheesy 80's pop/rock jasje met een moordende violist... het is precies zo infantiel als dat het klinkt. Niemand kan met droge ogen beweren dat Cozzi een goede regisseur is (integendeel...) maar na Contamination (1980) (4.5*) is dit -in mindere mate- ook de moeite waard. Typische Italiaanse schlock. De 88 Films blu-ray is de moeite waard.

Wie moet er ook André Rieu denken bij die poster? Oeh horror, horror..

Je kan heel wat redenen bedenken om deze film af te kraken o.a. dat het er allemaal uitziet als een videoclip van Laura Branigan of de bij vlagen hilarische dialogen en staaltjes over- en under-acting. Maar toch heeft de film wel een bepaalde charme. Het verhaal is in ieder geval origineel, het is helemaal eighties, met een klassiek sausje. Contamination (1980) van regisseur Cozzi is technisch nog veel betere Italo-horror. Toch lijkt ie wel wat van Argento te hebben geleend, maar dan met een uiterst minimaal budget. Toch nog maar eens op zoek naar zijn meest beruchte film: Starcrash (1978) met David Hasselhoff.