Paganini Horror (1988)

Briljante poster dit! Al zal de film wel van dubieuze kwaliteit zijn ...

Lijkt me ook bioscoopzaal. (misschien enkel als 'snuf' movie verkrijgbaar) Alleen voor de poster toegevoegd dus.

Lijkt me sterk dat Donald Pleasance ooit in een snuff-movie heeft meegespeeld hoor ... al twijfel ik niet aan de ranzigheid van deze film

Een eigenaardige film zoals we gewoon zijn van de Italiaanse horrorwereld. Het verhaal is goed bedacht, maar de uitwerking laat de wensen over. Er is weinig gore en bijna alle moorden gebeuren offscreen. De weinige die onscreen gebeuren zijn wél geslaagd: vooral de dood van Lavinia is erg origineel en goed uitgevoerd.

De film baadt in een onrealistische blauwe en rode gloed, zoals we ook nog kennen uit de films Suspiria en Inferno van Dario Argento, met het grote verschil dat het hier totaal misplaatst is! In plaats van sfeer op te roepen, maakt het de film nogal onnozel. De geheimzinnige kamer waar steeds een blauwig licht schijnt is opnieuw goed bedacht, maar men doet er niet mee wat erin zat.

Kortom: een film met potentie, maar de uitwerking is ondermaats.

Donald Pleasance is trouwens amper te zien in de film.

Mijn oordeel: een matige 2/5.

Doet me nogal denken aan deze film.

Te zien aan de stemmen zal deze film dus nogal van magere kwaliteit zijn, maar de Poster is Cool!

Of aan deze.

Lijkt me op het eerste zicht dus zuiver plagiaat van andere, bekendere horrorfilms.

Ach, "Evil Dead" is een pareltje in vergelijking met dit misbaksel. Ik zag trouwens weinig overeenkomsten. In "Paganini Horror" wordt barslecht geacteerd (behalve door Donald Pleasance, maar deze is slechts een cameo). En regisseur Cozzi heeft alles behalve het talent van een Argento of Bava...

*1*

'Wil de echte Ed Wood opstaan?'

Een infantiel script, abominabel acteerwerk (de Engelstalige dubbing maakt het er niet beter op) en de 'special effects' bestaan uit drie gekleurde lampen en een potje Playdoh klei. Het wordt allemaal pas echt grappig wanneer de drie vrouwelijke musketiers een uitweg gaan zoeken uit hun erbarmelijke situatie. Dit levert de nodige hilarische dialogen op.

Echt een Cozzi Kotzi Tjonge wat een meuk zeg... Enkel wat puntjes voor de sfeer, al moet je daar bijna naar zoeken.

Bij vlagen hilarisch slechte Cozzi, met schrijnende overacting en goedkope effecten. Allemaal verpakt in een extreem cheesy 80's pop/rock jasje met een moordende violist... het is precies zo infantiel als dat het klinkt. Niemand kan met droge ogen beweren dat Cozzi een goede regisseur is (integendeel...) maar na Contamination (1980) (4.5*) is dit -in mindere mate- ook de moeite waard. Typische Italiaanse schlock. De 88 Films blu-ray is de moeite waard.

Wie moet er ook André Rieu denken bij die poster? Oeh horror, horror..

Je kan heel wat redenen bedenken om deze film af te kraken o.a. dat het er allemaal uitziet als een videoclip van Laura Branigan of de bij vlagen hilarische dialogen en staaltjes over- en under-acting. Maar toch heeft de film wel een bepaalde charme. Het verhaal is in ieder geval origineel, het is helemaal eighties, met een klassiek sausje. Contamination (1980) van regisseur Cozzi is technisch nog veel betere Italo-horror. Toch lijkt ie wel wat van Argento te hebben geleend, maar dan met een uiterst minimaal budget. Toch nog maar eens op zoek naar zijn meest beruchte film: Starcrash (1978) met David Hasselhoff.

Het begon nog best aardig met wat sfeervolle beelden in Venetië en campy rock babes in hele korte rokjes. De benadering heeft ergens wat weg van een videoclip. Weinig verhaal maar wel leuke beelden van dames die in sexy outfits door een oud huis vol spinnenwebben en wapperende witte gordijnen rennen. Dat alles met leuke kleurtjes aangelicht.

Maar daar staat tegenover dat de film kans maakt op een prijs voor het slechtste acteerwerk en de meest idiote cameo van Donald Pleasence ooit. Zo verliest de film halverwege toch aan kracht. De horrormomentjes zijn nog wel aardig, maar een voldoende kan ik hier niet aan kwijt.

2* waarmee het gemiddelde van deze regisseur wel stijgt.