Madame Bovary (1991)

En waarom zou Chabrol, na Vincente Minelli en anderen, Flaubert's "Madame de Bovary" niet hebben verfilmd en zelfs zeer goed want, ondanks het verhaal genoegzaam bekend is, boeit deze film (meer dan deze uit '49) dank zij het sterk acteren van Huppert en andere Jean-François Balmer, de vlotte dialogen, de klare verhaaltrant, de weelderige kostumering...

Claude Chabrol wist natuurlijk wel hoe je een boek moest verfilmen. In dit geval Flaubert's classic Madame Bovary, waarvan wel gezegd wordt dat het een van eerste moderne romans was. Chabrol volgt het boek getrouw, met gevolg dat het lange inleidende begin wel enig geduld en inleving vereist. Een sublieme Huppert helpt je daarbij, want jong als ze was kun je je ogen niet van haar afhouden. Ze draagt natuurlijk de hele film en liet 25 jaar geleden al zien wat voor een fantastische actrice ze was en is.

Huppert kiest altijd vrouwenrollen die schuren, waar wat mee is en waarvan je wilt weten hoe het zit. Dat past perfect bij deze Emma Bovary, die eigenlijk niet zo veel bijzonders wil: wat plezier, wat afwisseling, wat aandacht, wat liefde. Nee, niet een vrouw die je onmiddellijk voor je inneemt. Nogal wat kijkers vinden het een egoïstisch kreng dat nauwelijks naar haar kind omkijkt, haar liefhebbende man ontrouw is en achter haar pleziertje aanjaagt. Nog leuker is, dat sommigen dit op het konto van Chabrol schrijven, dat deze film geen karakters heeft die enige sympathie losmaken. Nee, dat is niet het werk van Chabrol, maar voor honderd procent Flaubert en nauwgezet door Chabrol uitgewerkt.

Eigenlijk een heel feministisch boek. Over een vrouw die niet poogt te behagen, maar naar de zingeving van haar eigen leven zoekt. Dat het niet goed met haar afloopt is tragisch. En door Huppert en Chabrol aangrijpend verbeeld.

Ik vind Huppert niet goed gecast, en Balmer slecht acteren. Zij is volgens mij te "twintigste-eeuws" voor Flaubert, en hij acteert te schools en daarom te weinig overtuigend. Chabrol lijkt het moeilijk te hebben met het midden tussen theater, karikatuur en realisme, hetgeen voor mij resulteert in een gebrek aan pit... de pit van Flaubert...

Komt uit op blu ray (Arrow) in een box met 4 andere films.

Chabrol heeft een trouwe verfilming willen maken die echter te academisch is opgevat. Zoals Knack destijds schreef : mooie illustratie maar weinig doordachte filmische interpretatie.

Emma Bovary is waarschijnlijk de eerste desperate housewive in de literatuur, verhaal is dus verschillende keren verteld en niet meer zo boeiend is waardoor er toch desinteresse ontstaat. Emma Bovary droomt van passie en status en ze gehoopt dat het huwelijk met dokter Bovary dat dit wel zou bieden, Chabrol probeert toch de romantische illusie van Mme Bovary te contrasteren met de lelijke saaie realiteit en filmt het noodlot zonder sentiment. Alles klopt in de omkleding van het verhaal, het bal (aanleiding van de verleiding) is zeer vernuftig in scene gebracht (de reflecties in de spiegel als illusie, de dans als een duizeling §maar Minelli deed het beter in zijn versie, moet gezegd worden monsieur Chabrol) , de roes na het bal met contrast van doctor Bovary die zijn schoenen uitdoet ... Chabrol weet wat belangrijk is om de gevoelswereld van Mme Bovary te tonen. Chabrol probeert met de kleuren blauw en rood het emo gehalte van Mme Bovary te benadrukken maar zoals vaak bij Chabrol is dit iets te intellectueel opgevat om door te schemeren in het grote plaatje. De film is zeker niet slecht en kent goede momenten (de amputatie, het einde) maar voegt weinig toe aan het boek.